Σακαγιάν Εδουάρδος


Βιογραφικο

Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1957. Σπούδασε ζωγραφική στην ΑΣΚΤ (1976 – 1981), με δασκάλους τους Γ. Μόραλη και Δ. Μυταρά. Συνέχισε με υποτροφία, στην Ecole des Beaux Arts στο Παρίσι, με το L. Cremonini. Το κυρίαρχο χαρακτηριστικό της ζωγραφικής του, είναι η υπερεκφραστική ένταση. Πρωταγωνιστικό ρόλο στις συνθέσεις του, παίζουν οι φιγούρες ανθρώπων, από το άμεσο περιβάλλον του, κυρίως της μητέρας του, σε εικόνες απαισιόδοξες και σχεδόν εφιαλτικές. Η υψηλή χρωματικότητα, η αποσπασματική περιγραφή και οι παραμορφωτικές επεμβάσεις, είναι στοιχεία που θα παραμείνουν στο έργο του, ως γόνιμα γνωρίσματα μιας εξπρεσιονιστικής γραφής.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών 16ος – 20ος Αιώνας, εκδόσεις «ΜΕΛΙΣΣΑ»

Δείτε το έκθεμα

Σάμιος Παύλος


Βιογραφικο

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1948. Σπούδασε στην ΑΣΚΤ (1969 – 1972), με δασκάλους τους Ν. Νικολάου και Γ. Μόραλη. Το 1978, εγκαταστάθηκε στο Παρίσι, όπου και παρέμεινε ως το 1992. Παραστατικός ζωγράφος, στρέφεται στον πραγματικό, αντικειμενικό κόσμο, για να αντλήσει τα θέματά του. Οι αφηγηματικές συνθέσεις του, εξελίσσονται σε έναν ονειρικό χώρο, όπου δεν υπάρχουν ίχνη αναγεννησιακής προοπτικής, υπάρχει όμως σαφή αίσθηση του βάθους. Μνημειακές, επιμήκεις φιγούρες, με μικρά κεφάλια και διογκωμένα εκφραστικά χέρια, κατοικούν αυτούς τους πίνακες, ο οποίοι υμνούν, τόσο τις απλές χαρές όσο και τη βιοπάλη.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών 16ος – 20ος Αιώνας, εκδόσεις «ΜΕΛΙΣΣΑ»

Δείτε το έκθεμα

Σάμιος Παύλος


Βιογραφικο

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1948. Σπούδασε στην ΑΣΚΤ (1969 – 1972), με δασκάλους τους Ν. Νικολάου και Γ. Μόραλη. Το 1978, εγκαταστάθηκε στο Παρίσι, όπου και παρέμεινε ως το 1992. Παραστατικός ζωγράφος, στρέφεται στον πραγματικό, αντικειμενικό κόσμο, για να αντλήσει τα θέματά του. Οι αφηγηματικές συνθέσεις του, εξελίσσονται σε έναν ονειρικό χώρο, όπου δεν υπάρχουν ίχνη αναγεννησιακής προοπτικής, υπάρχει όμως σαφή αίσθηση του βάθους. Μνημειακές, επιμήκεις φιγούρες, με μικρά κεφάλια και διογκωμένα εκφραστικά χέρια, κατοικούν αυτούς τους πίνακες, ο οποίοι υμνούν, τόσο τις απλές χαρές όσο και τη βιοπάλη.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών 16ος – 20ος Αιώνας, εκδόσεις «ΜΕΛΙΣΣΑ»

Δείτε το έκθεμα

Σάμιος Παύλος


Βιογραφικο

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1948. Σπούδασε στην ΑΣΚΤ (1969 – 1972), με δασκάλους τους Ν. Νικολάου και Γ. Μόραλη. Το 1978, εγκαταστάθηκε στο Παρίσι, όπου και παρέμεινε ως το 1992. Παραστατικός ζωγράφος, στρέφεται στον πραγματικό, αντικειμενικό κόσμο, για να αντλήσει τα θέματά του. Οι αφηγηματικές συνθέσεις του, εξελίσσονται σε έναν ονειρικό χώρο, όπου δεν υπάρχουν ίχνη αναγεννησιακής προοπτικής, υπάρχει όμως σαφή αίσθηση του βάθους. Μνημειακές, επιμήκεις φιγούρες, με μικρά κεφάλια και διογκωμένα εκφραστικά χέρια, κατοικούν αυτούς τους πίνακες, ο οποίοι υμνούν, τόσο τις απλές χαρές όσο και τη βιοπάλη.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών 16ος – 20ος Αιώνας, εκδόσεις «ΜΕΛΙΣΣΑ»

Δείτε το έκθεμα

Σαρακατσιάνος Χρήστος


Βιογραφικο

Γεννήθηκε στα Γιάννενα, το 1937. Μαθήτευσε, αρχικά κοντά στους Γ. Καζάκο, Π. Σαραφιανό και Θ. Απάρτη. Κατόπιν, σπούδασε ζωγραφική στην ΑΣΚΤ (απόφοιτος 1967) με το Γ. Μόραλη, σκηνογραφία και διακοσμητική. Μελέτησε τη βυζαντινή και λαϊκή τέχνη, και τη ζωγραφική της αρχαιότητας απ΄όπου επηρεάστηκε. Τόσο στη ζωγραφική όσο και στη χαρακτική και τη γλυπτική του, κυριαρχούν πληθωρικές γυναικείες φιγούρες, συνήθως γυμνές, με έντονη σχηματοποίηση και παραμορφώσεις. Στα δισδιάστατα έργα, οι φόρμες είναι επίπεδες, με τοπικό, έντονο και ευχάριστο χρώμα και καμπύλα περιγράμματα.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών 16ος – 20ος Αιώνας, εκδόσεις «ΜΕΛΙΣΣΑ»

Δείτε το έκθεμα

Σεβαστάκης Δημήτρης


Βιογραφικο

Γεννήθηκε στη Σάμο, το 1960. Σπούδασε στην ΑΣΚΤ (1979 – 1985), με δασκάλους τους Γ. Μόραλη και Δ. Μυταρά. Η ζωγραφική του, κινείται μεταξύ παραστατικότητας και αφαίρεσης, άλλοτε με εξπρεσιονιστική και άλλοτε με ιμπρεσιονιστική διάθεση. Τα θέματά του (εσωτερικοί χώροι, τοπία, ανθρώπινες φιγούρες), δέχονται την καταλυτική επίδραση του φωτός, ενώ κύριο εκφραστικό στοιχείο του, παραμένει το χρώμα, που χειρίζεται με ευαισθησία, δίνοντας έμφαση στις ψυχρές κλίμακες.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών 16ος – 20ος Αιώνας, εκδόσεις «ΜΕΛΙΣΣΑ»

Δείτε το έκθεμα

Σεμερτζίδης Βάλιας


Βιογραφικο

Κρασνοντάρ Καυκάσου 1911 – Αθήνα (;) 1983

Το 1923 ήρθε με τους γονείς του στην Αθήνα. Πήρε τα πρώτα του καλλιτεχνικά μαθήματα από το ζωγφράφο Ν. Πετρίδη και το 1928 γράφτηκε στη Σχολή Καλών Τεχνών, όπου είχε δάσκαλο τον Κ. Παρθένη. Το διάστημα 1923 – 1937, ασχολήθηκε με εικονογραφήσεις πειοδικών, κινηματογραφικές αφίσες και παράδοση μαθημάτων χορού, στη σχολή του πατέρα του. Στη διάρκεια της κατοχής, πήρε ενεργό μέρος στην Αντίσταση, μέσα από τις γραμμές του ΕΑΜ. Αποφασιστικής σημασίας γεγονότα, για την εξέλιξη της ζωγραφικής του, υπήρξαν, ο πόλεμος του 1940 και η ενεργή συμμετοχή του στην Αντίσταση. Επιστράτευσε το χρωστήρα του στην καταγραφή της πείνας, των εκτελέσεων και του αγώνα του ελληνικού λαού, εκφράζοντας με ιδιαίτερη έμφαση τις απόψεις του, για τον αποφασιστικό ρόλο της τέχνης, σε κρίσιμες κοινωνικοϊστορικές συγκυρίες. Στα έργα του, είναι πρόδηλες οι προσπάθειες αποτύπωσης μιάς επικής έξαρσης και μνημιακότητας, που υποβοηθούνται από την αντινατουραλιστική εκφορά της ματιέρας, σε συνδυασμό με στοιχεία εξπρεσιονιστικά.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών 16ος – 20ος Αιώνας, εκδόσεις «ΜΕΛΙΣΣΑ»

Δείτε το έκθεμα

Σικελιώτης Γιώργος


Βιογραφικο

Σμύρνη 1917 – Αθήνα 1984

Το 1922, με τη μικρασιατική καταστροφή, εγκαθίσταται με την οικογένειά του στην Αθήνα. Σπούδασε στην ΑΣΚΤ (1935 – 40) με δασκάλους τους Σ. Βικάτο και Κ. Παρθένη. Η ζωγραφική του, είναι καθαρά ανθρωποκεντρική και διαδηλώνει τη βαθιά αγάπη του για τον άνθρωπο και την πίστη του στη ζωή και τις αξίες της. Αυτή η ανθρωποκεντρική κατάφαση, προσδιορίζει τη θεματική αλλά και το ήθος των έργων του, που έχουν αφετηρία τα βιώματα της καθημερινότητας, στον προσφυγικό οικισμό της Καισαριανής, όπου έζησε. Στη θεματογραφία του, κεντρική θέση κατέχουν η γυναίκα, η μητρότητα, η οικογένεια, το ερωτικό ζευγάρι, ενώ θέματα όπως ο χορός, οι πλανόδιοι οργανοπαίχτες, οι εργάτες, συμπληρώνουν την προσωπική του μυθολογία.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών 16ος – 20ος Αιώνας, εκδόσεις «ΜΕΛΙΣΣΑ»

Δείτε το έκθεμα

Page 1 of 5
1 2 3 5
Page 1 of 5
1 2 3 5