Καλλιτέχνης: Ανούση-Ηλία Ρένα


Βιογραφικό

Γεννήθηκε στη Κρήτη το 1925. Σπούδασε ζωγραφική στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών (1943-1947), με δάσκαλο τον Κ. Παρθένη, και στο Παρίσι, στο εργαστήριο του F. Leger (1947-48). Από τις πρώτες κιόλας ανθρωποκεντρικές συνθέσεις της διαφαίνονται οι αφαιρετικές της τάσεις. Γύρω στα 1960, στο αφηρημένο πια ιδίωμά της, τον τόνο δίνει το θέμα του πλέγματος που μπορεί να έχει και συμβολικές προεκτάσεις. Στα έργα αυτά επικρατεί η καθαρή γεωμετρική αφαίρεση, με έκδηλη την τάση διερεύνησης των δυνατοτήτων της γραμμής και των γεωμετρικών σχημάτων. Από το 1983 και έπειτα συνθέτει επιτοίχιες κατασκευές από σίδερο και ξύλο, επιζωγραφισμένες με ακρυλικά χρώματα, που υποβάλλουν την κίνηση με μία οπτική ψευδαίσθηση. Παράλληλα, ασχολήθηκε και με τη χαρακτική. Παρουσίασε το έργο της σε πολλές, ατομικές εκθέσεις (Μέρλιν 1965, Σύγχρονη Χαρακτική 1980, Μέδουσα 1983, 1987, 1991 κ.ά), σε Πανελλήνιες Εκθέσεις (1948, 1952, 1967, 1987), σε θεματικές ομαδικές και σε μεγάλες διεθνείς διοργανώσεις, όπως στις Μπιενάλε Χαρακτικής του Μπάντεν-Μπάντεν 1981, της Λουμπλιάνα 1983, 1987, του Φρέντρικσταντ 1986, 1992, της Κρακοβίας 1986, 1988, στην Intergrafik στο Βερολίνο 1987, 1990 κ.ά

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών 16ος – 20ος Αιώνας, εκδόσεις «ΜΕΛΙΣΣΑ»