Δάβης Δημήτρης


Βιογραφικό

Χανιά 1905 – Αθήνα 1973

Γεννήθηκε στα Χανιά το 1905. Παρακολούθησε μαθήματα ζωγραφικής για ένα χρόνο (1921) στη Σχολή Καλών Τεχνών, με δάσκαλο το Β. Μποκατσιάμπη και στη συνέχεια, αναχώρησε για το Μόναχο, όπου σπούδασε ζωγραφική στην Ακαδημία (1923-1929), με δάσκαλο τον A. Schinnerer και τον K. Caspar, και ιστορία τέχνης με τον Wölfflin. Ασχολήθηκε κυρίως με την προσωπογραφία, αλλά και το τοπίο και τη νεκρή φύση. Η ζωγραφική του, που συχνά διακρίνεται για την έμφαση στα ρεαλιστικά στοιχεία του θέματος και την απόπειρα της ψυχογραφικής περιγραφής του προσώπου, σχετίζεται με τις αναζητήσεις του γερμανικού εξπρεσιονισμού. Ασχολήθηκε επίσης με την χαλκογραφία και την ξυλογραφία, ενώ καταπιάστηκε και με την πολιτική σάτιρα και συνεργάστηκε με πολλές εφημερίδες και περιοδικά.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών 16ος – 20ος Αιώνας, εκδόσεις «ΜΕΛΙΣΣΑ»

Δείτε το έκθεμα

Δάβης Δημήτρης


Βιογραφικό

Χανιά 1905 – Αθήνα 1973

Γεννήθηκε στα Χανιά το 1905. Παρακολούθησε μαθήματα ζωγραφικής για ένα χρόνο (1921) στη Σχολή Καλών Τεχνών, με δάσκαλο το Β. Μποκατσιάμπη και στη συνέχεια, αναχώρησε για το Μόναχο, όπου σπούδασε ζωγραφική στην Ακαδημία (1923-1929), με δάσκαλο τον A. Schinnerer και τον K. Caspar, και ιστορία τέχνης με τον Wölfflin. Ασχολήθηκε κυρίως με την προσωπογραφία, αλλά και το τοπίο και τη νεκρή φύση. Η ζωγραφική του, που συχνά διακρίνεται για την έμφαση στα ρεαλιστικά στοιχεία του θέματος και την απόπειρα της ψυχογραφικής περιγραφής του προσώπου, σχετίζεται με τις αναζητήσεις του γερμανικού εξπρεσιονισμού. Ασχολήθηκε επίσης με την χαλκογραφία και την ξυλογραφία, ενώ καταπιάστηκε και με την πολιτική σάτιρα και συνεργάστηκε με πολλές εφημερίδες και περιοδικά.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών 16ος – 20ος Αιώνας, εκδόσεις «ΜΕΛΙΣΣΑ»

Δείτε το έκθεμα

Δαμιανάκης Νίκος


Βιογραφικο

Χανιά 1920 – Αθήνα 2005

Σπούδασε στην ΑΣΚΤ (1950-56), στο εργαστήρι του Γ.Κεφαλληνού. Συνέχισε στην Ecole des Beaux-Arts (1957-58) στο Παρίσι, όπου και εγκαταστάθηκε μόνιμα. Στο διάστημα 1953-56 συνεργάστηκε με τη Λ. Μοντεσάντου και το Γ.Βαρλάμο στη φιλοτέχνηση του λευκώματος Δέκα Λευκαί Λήκυθοι του Αρχαιολογικού Μουσείου Αθηνών. Το έργο του, εμπνέεται από τις αφαιρετικές τάσεις της μοντέρνας τέχνης, σε σχέση με την προβληματική απόδοσης του αντικειμενικού κόσμου, μέσα στο συνεχές γίγνεσθαι. Τα θέματα που επιλέγει, είναι η ανθρώπινη φιγούρα, κυρίως η γυναικεία, καθώς και τοπία. Τα έργα του χαρακτηρίζονται από τις νευρικές και σίγουρες χειρονομίες, με τις οποίες σχεδιάζει και αποδίδει την αστάθεια και την κινητικότητα, που υπαινίσσεται η εικόνα της σχέσης μεταξύ του εσωτερικού και εξωτερικού κόσμου.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών 16ος – 20ος Αιώνας, εκδόσεις «ΜΕΛΙΣΣΑ»

Δείτε το έκθεμα

Δέρπαπας Γεώργιος


Βιογραφικο

Κατερίνη 1937 – 2014

Το 1957 εγκαταστάθηκε στο Αμβούργο, όπου έκανε σπουδές πολιτικών και οικονομικών επιστημών. Ύστερα από παραμονή δέκα ετών επέστρεψε στην Αθήνα. Από το 1960 ασχολήθηκε αποκλειστικά με τη ζωγραφική. Με τις πρώιμες ακόμα προσπάθειές του, φαίνεται ότι επηρεάστηκε από το σουρεαλισμό και το κλίμα της ζωγραφικής του φανταστικού της Σχολής της Βιέννης. Τα έργα του διακρίνονται για την οξύτητα και το χαρακτήρα του σχεδίου τους. Στη ζωγραφική του, ιδιαίτερα μετά το 1964, σε έργα με σινική μελάνη, λάδι σε μουσαμά και ξύλο, χρησιμοποιεί ζωγραφικά κολλάζ, στα οποία συνδυάζονται η δύναμη της γραμμής με την εκφραστικότητα του χρώματος για να φτάσει σε περισσότερο προσωπικές διατυπώσεις. Όσο προχωράει η καλλιτεχνική του δημιουργία, τόσο περισσότερο εντάσσει στη ζωγραφική του, γνωστούς τύπους μεγάλων δασκάλων του σουρεαλισμού (Dali, Magritte, Ernst), καθώς και θέματα της αρχαίας και βυζαντινής τέχνης, σε σύνολα που διακρίνονται για την αντιφατικότητα, την πολυσημία και την προβληματικότητά τους.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών 16ος – 20ος Αιώνας, εκδόσεις «ΜΕΛΙΣΣΑ»

Δείτε το έκθεμα

Page 1 of 2
1 2
Page 1 of 2
1 2