Δάβης Δημήτρης


Βιογραφικό

Χανιά 1905 – Αθήνα 1973

Γεννήθηκε στα Χανιά το 1905. Παρακολούθησε μαθήματα ζωγραφικής για ένα χρόνο (1921) στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών, με δάσκαλο το Β. Μποκατσιάμπη, και στη συνέχεια αναχώρησε για το Μόναχο, όπου σπούδασε ζωγραφική στην Ακαδημία (1923-1929), με δάσκαλο τον A. Schinnerer και τον K. Caspar, και ιστορία τέχνης με τον Wölfflin. Ασχολήθηκε κυρίως με την προσωπογραφία και λιγότερο με το τοπίο και τη νεκρή φύση. Η ζωγραφική του, που συχνά διακρίνεται για την έμφαση στα ρεαλιστικά στοιχεία του θέματος και την απόπειρα της ψυχογραφικής περιγραφής του προσώπου, σχετίζεται με τις αναζητήσεις του γερμανικού εξπρεσιονισμού. Ασχολήθηκε επίσης με την χαλκογραφία και την ξυλογραφία, ενώ καταπιάστηκε και με την πολιτική σάτιρα και συνεργάστηκε με πολλές εφημερίδες και περιοδικά.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών 16ος – 20ος Αιώνας, εκδόσεις «ΜΕΛΙΣΣΑ»

Δείτε το έκθεμα

Δάβης Δημήτρης


Βιογραφικό

Χανιά 1905 – Αθήνα 1973

Γεννήθηκε στα Χανιά το 1905. Παρακολούθησε μαθήματα ζωγραφικής για ένα χρόνο (1921) στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών, με δάσκαλο το Β. Μποκατσιάμπη, και στη συνέχεια αναχώρησε για το Μόναχο, όπου σπούδασε ζωγραφική στην Ακαδημία (1923-1929), με δάσκαλο τον A. Schinnerer και τον K. Caspar, και ιστορία τέχνης με τον Wölfflin. Ασχολήθηκε κυρίως με την προσωπογραφία και λιγότερο με το τοπίο και τη νεκρή φύση. Η ζωγραφική του, που συχνά διακρίνεται για την έμφαση στα ρεαλιστικά στοιχεία του θέματος και την απόπειρα της ψυχογραφικής περιγραφής του προσώπου, σχετίζεται με τις αναζητήσεις του γερμανικού εξπρεσιονισμού. Ασχολήθηκε επίσης με την χαλκογραφία και την ξυλογραφία, ενώ καταπιάστηκε και με την πολιτική σάτιρα και συνεργάστηκε με πολλές εφημερίδες και περιοδικά.ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών 16ος – 20ος Αιώνας, εκδόσεις «ΜΕΛΙΣΣΑ»

Δείτε το έκθεμα

Δαμιανάκης Νίκος


Βιογραφικό

Χανιά 1920 – Αθήνα 2005

Γεννήθηκε στα Χανιά το 1920 και σπούδασε χαρακτική στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών (1950-56), στο εργαστήρι του Γ.Κεφαλληνού. Συνέχισε τις σπουδές του στη ζωγραφική, στην Ecole des Beaux-Arts (1957-58) στο Παρίσι, όπου και εγκαταστάθηκε μόνιμα. Στο διάστημα 1953-56 συνεργάστηκε με τη Λ. Μοντεσάντου και το Γ.Βαρλάμο στη φιλοτέχνηση του λευκώματος Δέκα Λευκαί Λήκυθοι του Αρχαιολογικού Μουσείου Αθηνών. Το έργο του, εμπνέεται από τις αφαιρετικές τάσεις της μοντέρνας τέχνης, σε σχέση πάντοτε με την προβληματική της απόδοσης του αντικειμενικού κόσμου, μέσα στο συνεχές γίγνεσθαι. Τα θέματα που επιλέγει, είναι η ανθρώπινη φιγούρα, κυρίως η γυναικεία, καθώς και τοπία. Τα έργα του, χαρακτηρίζονται από νευρικές και σίγουρες χειρονομίες, με τις οποίες σχεδιάζει και αποδίδει την αστάθεια και την κινητικότητα, που υπαινίσσεται η εικόνα της σχέσης μεταξύ εσωτερικού και εξωτερικού κόσμου.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών 16ος – 20ος Αιώνας, εκδόσεις «ΜΕΛΙΣΣΑ»

Δείτε το έκθεμα

Δέρπαπας Γεώργιος


Βιογραφικό

Κατερίνη 1937 – 2014

Γεννήθηκε το 1937 στην Κατερίνη. Το 1957 εγκαταστάθηκε στο Αμβούργο, όπου έκανε σπουδές πολιτικών και οικονομικών επιστημών. Ύστερα από παραμονή δέκα ετών, επέστρεψε στην Αθήνα και από το 1960 ασχολήθηκε αποκλειστικά με τη ζωγραφική. Από τις πρώιμες ακόμα προσπάθειές του, γίνονται φανερές οι επιρροές του από το σουρεαλισμό και το κλίμα της ζωγραφικής του φανταστικού, της Σχολής της Βιέννης. Συνδυάζει τη ρεαλιστική περιγραφή με παραμορφώσεις διαφόρων υφολογικών τάσεων, για να δώσει έργα που διακρίνονται για την οξύτητα και το χαρακτήρα του σχεδίου τους. Στη ζωγραφική του, ιδιαίτερα μετά το 1964, σε έργα με σινική μελάνη, λάδι σε μουσαμά και ξύλο, χρησιμοποιεί ζωγραφικά κολλάζ, στα οποία συνδυάζονται η δύναμη της γραμμής με την εκφραστικότητα του χρώματος, φτάνοντας σε περισσότερο προσωπικές διατυπώσεις. Όσο προχωράει η καλλιτεχνική του δημιουργία, τόσο περισσότερο εντάσσει στη ζωγραφική του γνωστούς τύπους μεγάλων δασκάλων του σουρεαλισμού (Dali, Magritte, Ernst) καθώς και θέματα της αρχαίας και βυζαντινής τέχνης, σε σύνολα που διακρίνονται για την αντιφατικότητα και την πολυσημία τους.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών 16ος – 20ος Αιώνας, εκδόσεις «ΜΕΛΙΣΣΑ»

Δείτε το έκθεμα

Δρούγκας Αχιλλέας


Βιογραφικό

Γεννήθηκε στον Πειραιά το 1940. Σπούδασε χαρακτική και σκηνογραφία στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών (1959-64), με δασκάλους τον Κ. Γραμματόπουλο και τον Β. Βασιλειάδη, ενώ συνέχισε τις σπουδές του στη χαρακτική στο Slade School of Fine Arts του Λονδίνου, κοντά στους Α.Gross και B. Dos Santos (1970-73), και στο Tamarind Institute of Lithography του Νέου Μεξικού, με υποτροφία του ιδρύματος Ford (1976). Μέχρι το 1974 ασχολείται με τη χαρακτική, όπου δημιουργεί υπερρεαλιστικές συνθέσεις αινιγματικού χαρακτήρα, στις οποίες διαφαίνεται το παιχνίδι με τα επίπεδα του ζωγραφικού χώρου και την οπτική ψευδαίσθηση. Από το 1974 και έπειτα, στρέφεται στην ελαιογραφία. Η ζωγραφική του, κινείται στα πλαίσια των μεταμοντέρνων τάσεων και διακρίνεται για τη μεγάλη ρεαλιστική της ακρίβεια, για την αξιοποίηση της ψευδαίσθησης που προκαλεί η οφθαλμαπάτη, καθώς και για την επιλογή στυλιστικών και εικονογραφικών θεμάτων της τέχνης της Αναγέννησης και του Μπαρόκ. Τα έργα του, τα χαρακτηρίζει η απουσία της ανθρώπινης μορφής και η υπαινικτική ατμόσφαιρα. Μέσα από την προσεκτικά σκηνοθετημένη τοποθέτησή τους, τα θέματά του αποκτούν συμβολική σημασία.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών 16ος – 20ος Αιώνας, εκδόσεις «ΜΕΛΙΣΣΑ»

Δείτε το έκθεμα