Αδαμάκης Ιωάννης


Βιογραφικό

Ζωγράφος, Πειραιάς, 1959

Γεννήθηκε στον Πειραιά το 1959. Σπούδασε οικονομικά στην ΑΣΟΕΕ και στη συνέχεια παρακολούθησε ελεύθερα μαθήματα ζωγραφικής. Οι αναζητήσεις του αρχικά επικεντρώνονται στην ανεικονική ζωγραφική. Η ανθρώπινη φιγούρα και τα ζητήματα του φωτός είναι το κεντρικό θέμα που επεξεργάζεται από το 1990, χρησιμοποιώντας κολλάζ και ακρυλικά χρώματα. Στα έργα του, είναι εμφανής ο κόσμος των αντιθέσεων, πράγμα που επιδιώκεται συνειδητά με τη χρήση του μαύρου και του άσπρου και των θερμών και ψυχρών χρωμάτων. Η τελική σύνθεση, αποπνέει μία εσωτερικότητα με διαφανή στοιχεία μνημειακής απεικόνισης της ανθρώπινης φιγουρας. Σε κάθε περίπτωση, είναι ορατή η ανάγκη του ζωγράφου να οριοθετήσει το θέμα του στα πλαίσια μίας μεταφυσικής αντίληψης και ενός συγκρατημένου εσωτερικού πάθους. Εχει παρουσιάσει τη δουλειά του σε 31 ατομικές και πολλές ομαδικές εκθέσεις σε Ελλάδα, Βέλγιο, Γαλλία, Γερμανία, Πολωνία, Ρωσία και Τουρκία. Έχει επίσης πάρει μέρος στις ακόλουθες διεθνείς art fairs: ART ATHINA (Αθήνα, 1994, 1998), ART JONCTION (Νίκαια, Γαλλία, 1997), LINEART (Γάνδη, Βέλγιο, 2000) και ART PARIS (Παρίσι, Γαλλία, 2004).

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών 16ος – 20ος Αιώνας, εκδόσεις «ΜΕΛΙΣΣΑ»

Δείτε το έκθεμα

Αδαμάκης Ιωάννης


Βιογραφικό

Ζωγράφος, Πειραιάς, 1959

Γεννήθηκε στον Πειραιά το 1959. Σπούδασε οικονομικά στην ΑΣΟΕΕ και στη συνέχεια παρακολούθησε ελεύθερα μαθήματα ζωγραφικής. Οι αναζητήσεις του αρχικά επικεντρώνονται στην ανεικονική ζωγραφική. Η ανθρώπινη φιγούρα και τα ζητήματα του φωτός είναι το κεντρικό θέμα που επεξεργάζεται από το 1990, χρησιμοποιώντας κολλάζ και ακρυλικά χρώματα. Στα έργα του, είναι εμφανής ο κόσμος των αντιθέσεων, πράγμα που επιδιώκεται συνειδητά με τη χρήση του μαύρου και του άσπρου και των θερμών και ψυχρών χρωμάτων. Η τελική σύνθεση, αποπνέει μία εσωτερικότητα με διαφανή στοιχεία μνημειακής απεικόνισης της ανθρώπινης φιγουρας. Σε κάθε περίπτωση, είναι ορατή η ανάγκη του ζωγράφου να οριοθετήσει το θέμα του στα πλαίσια μίας μεταφυσικής αντίληψης και ενός συγκρατημένου εσωτερικού πάθους. Εχει παρουσιάσει τη δουλειά του σε 31 ατομικές και πολλές ομαδικές εκθέσεις σε Ελλάδα, Βέλγιο, Γαλλία, Γερμανία, Πολωνία, Ρωσία και Τουρκία. Έχει επίσης πάρει μέρος στις ακόλουθες διεθνείς art fairs: ART ATHINA (Αθήνα, 1994, 1998), ART JONCTION (Νίκαια, Γαλλία, 1997), LINEART (Γάνδη, Βέλγιο, 2000) και ART PARIS (Παρίσι, Γαλλία, 2004).

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών 16ος – 20ος Αιώνας, εκδόσεις «ΜΕΛΙΣΣΑ»

Δείτε το έκθεμα

Ακριθάκης Αλέξης


Βιογραφικό

Αθήνα 1939-1994

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1939. Έκανε ελεύθερες σπουδές στο Παρίσι (1956-1960) και στο Βερολίνο (1968-1970), ως υπότροφος της Υπηρεσίας Ακαδημαϊκών Ανταλλαγών (DAAD). Aνένταχτος τόσο στη ζωή όσο και στο έργο του, υπήρξε από τους Έλληνες δημιουργούς που έκανε την ίδια του τη ζωή τέχνη. Έδωσε έργα που κινούνται στο χώρο της ποπ αρτ, ενσωματώνοντας στοιχεία από τις γραφικές τέχνες, τα κόμικ και τη ναϊφ ζωγραφική. Αντίστοιχα, όταν στράφηκε στο χώρο των κατασκευών, αφομοίωσε δημιουργικά τύπους του αφηρημένου αξπρεσιονισμού, της arte povera, του νεοντανταϊσμού και της εννοιολογικής τέχνης. Το έργο του πέρα από την πρώτη αφελή εντύπωση που γοητεύει και την άμεση ευχαρίστηση που προκαλεί, είναι ιδιαίτερα σύνθετο και ιδιότυπο. Δεν περιορίζεται στα κλασικά αισθητικά πρότυπα, αλλά, απρόσμενο και αυθόρμητο περνά από διαφορετικούς ασυμβίβαστους δρόμους και συνιστά μία πρωτογενή και τολμηρή πράξη. Αναδρομικές εκθέσεις του οργανώθηκαν το 1997 (Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, Θεσσαλονίκη και Εθνική Πινακοθήκη, Αθήνα) και το 2003 (Neue National Galerie, Βερολίνο) ενώ το 2005 εκδόθηκε μονογραφία για το έργο του.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών 16ος – 20ος Αιώνας, Εκδόσεις «ΜΕΛΙΣΣΑ»
  • Αλέξης Ακριθάκης – Ντένης Ζαχαρόπουλος, 2005, Εκδοτική «Σύγχρονη Εικαστική Βιβλιοθήκη»

Δείτε το έκθεμα

Ακριθάκης Αλέξης


Βιογραφικό

Αθήνα 1939-1994

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1939. Έκανε ελεύθερες σπουδές στο Παρίσι (1956-1960) και στο Βερολίνο (1968-1970), ως υπότροφος της Υπηρεσίας Ακαδημαϊκών Ανταλλαγών (DAAD). Aνένταχτος τόσο στη ζωή όσο και στο έργο του, υπήρξε από τους Έλληνες δημιουργούς που έκανε την ίδια του τη ζωή τέχνη. Έδωσε έργα που κινούνται στο χώρο της ποπ αρτ, ενσωματώνοντας στοιχεία από τις γραφικές τέχνες, τα κόμικ και τη ναϊφ ζωγραφική. Αντίστοιχα, όταν στράφηκε στο χώρο των κατασκευών, αφομοίωσε δημιουργικά τύπους του αφηρημένου αξπρεσιονισμού, της arte povera, του νεοντανταϊσμού και της εννοιολογικής τέχνης. Το έργο του πέρα από την πρώτη αφελή εντύπωση που γοητεύει και την άμεση ευχαρίστηση που προκαλεί, είναι ιδιαίτερα σύνθετο και ιδιότυπο. Δεν περιορίζεται στα κλασικά αισθητικά πρότυπα, αλλά, απρόσμενο και αυθόρμητο περνά από διαφορετικούς ασυμβίβαστους δρόμους και συνιστά μία πρωτογενή και τολμηρή πράξη. Αναδρομικές εκθέσεις του οργανώθηκαν το 1997 (Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, Θεσσαλονίκη και Εθνική Πινακοθήκη, Αθήνα) και το 2003 (Neue National Galerie, Βερολίνο) ενώ το 2005 εκδόθηκε μονογραφία για το έργο του.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών 16ος – 20ος Αιώνας, Εκδόσεις «ΜΕΛΙΣΣΑ»
  • Αλέξης Ακριθάκης – Ντένης Ζαχαρόπουλος, 2005, Εκδοτική «Σύγχρονη Εικαστική Βιβλιοθήκη»

Δείτε το έκθεμα

Αλεξάκης Ελευθέριος


Βιογραφικό

Γεννήθηκε στα Χανιά το 1945. Σπούδασε ζωγραφική και διακόσμηση στη Σχολή Βακαλό ενώ παρακολούθησε και μαθήματα ζωγραφικής στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών με τους Ν. Νικολάου και Γ.Μόραλη καθώς και στην Ecole des Arts Decoratifs της Γενεύης

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών 16ος – 20ος Αιώνας, Εκδόσεις «ΜΕΛΙΣΣΑ»

Δείτε το έκθεμα

Αλεξάκης Ελευθέριος


Βιογραφικό

Γεννήθηκε στα Χανιά το 1945. Σπούδασε ζωγραφική και διακόσμηση στη Σχολή Βακαλό ενώ παρακολούθησε και μαθήματα ζωγραφικής στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών με τους Ν. Νικολάου και Γ.Μόραλη καθώς και στην Ecole des Arts Decoratifs της Γενεύης

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών 16ος – 20ος Αιώνας, Εκδόσεις «ΜΕΛΙΣΣΑ»

Δείτε το έκθεμα

Αλεξανδράκης Αλέξανδρος


Βιογραφικό

Αθήνα 1913-1968

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1913 και σπούδασε ζωγραφική στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών (1931-37), με δασκάλους το Σ. Βικάτο και τον Ο. Αργυρό. Με την έκρηξη του πολέμου του ’40 και τη στράτευση του, βρήκε την ευκαιρία να σχεδιάσει σκηνές από τις πολεμικές συγκρούσεις, τις οποίες αργότερα μετέφερε στη ζωγραφική του. Κατά τη διάρκεια της Κατοχής μαθήτευσε πλάι στον Γ. Κεφαλληνό, στο τμήμα χαρακτικής της ΑΣΚΤ απ’ όπου διακρίθηκε για την ποιότητα της εκφραστικής του γλώσσας, και για την οξύτητα και το χαρακτήρα του σχεδίου του (βραβείο Χαρακτικής της ΑΣΚΤ το 1945). Στα πρώιμα έργα του, διαπιστώνεται όλη η πορεία των αναζητήσεών του, από τον ακαδημαϊκό ρεαλισμό, στη ζωγραφική της υπαίθρου και το κλίμα του Ιμπρεσιονισμού. Στα έργα του, της επόμενης περιόδου 1950-60, παρατηρείται μία στροφή στη ζωγραφική του όπου πλέον τον τόνο δίνει η μικρή κοφτή πινελιά και η λειτουργία του φωτός στην αποτύπωση του στιγμιαίου. Έγινε ευρέως γνωστός ως ο εικονογράφος του Αναγνωστικού της ‘Ε Δημοτικού, το οποίο κυκλοφόρησε το 1958.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών 16ος – 20ος Αιώνας, εκδόσεις «ΜΕΛΙΣΣΑ»

Δείτε το έκθεμα

Ανδρεαδάκης Δημήτρης


Βιογραφικό

Γεννήθηκε στα Χανιά το 1964. Σπούδασε στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας με δασκάλους τον Τ. Πατρασκίδη και τον Δ. Μυταρά. Από το 1991 έως το 1996 συνέχισε με μεταπτυχιακές σπουδές στην Ecole Nationale Superieure des Beaux-Arts του Παρισιού με καθηγητές τους Pierre Carron και Vladimir Velickovic. Κατά τη διάρκεια των προπτυχιακών (1986-1991) και μεταπτυχιακών του σπουδών (1992-1996) υπήρξε υπότροφος του Ιδρύματος Κρατικών Υποτροφιών (Ι.Κ.Υ.), της Γαλλικής Κυβέρνησης, του Κοινωφελούς Ιδρύματος Αλέξανδρος Σ. Ωνάσης και του Ιδρύματος Α. Γ. Λεβέντη. To 2015, εξελέγη αναπληρωτής καθηγητής στο μάθημα Εικαστικών Τεχνών, του τμήματος Αρχιτεκτόνων Μηχανικών του Πολυτεχνείου Κρήτης, στα Χανιά. Έργα του βρίσκονται σε μουσεία, πινακοθήκες, δημόσιες και ιδιωτικές συλλογές στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Ενδεικτικά αναφέρονται: Eθνική Πινακοθήκη, Μουσείο Μπενάκη, Βουλή των Ελλήνων, Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, Δημοτική Πινακοθήκη Χανίων, Μουσείο Φρυσίρα, Πινακοθήκη Κουβουτσάκη, Συλλογή Π. Γερολυμάτου, Συλλογή Γ. & Μ. Διαμαντίδη, Συλλογή Δ. Ματζώρου, Συλλογή Σ. Μπεργελέ, Α. Χατζηϊωάννου, Θ. Μιχαηλίδη, Κοινωφελές Ιδρυμα Aλέξανδρος Σ. Ωνάσης (Νέα Υόρκη) κα. To 2015, εξελέγη αναπληρωτής καθηγητής στο μάθημα των Εικαστικών Τεχνών, του τμήματος Αρχιτεκτόνων Μηχανικών του Πολυτεχνείου Κρήτης, στα Χανιά.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

Δείτε το έκθεμα

Ανδρεαδάκης Δημήτρης


Βιογραφικό

Γεννήθηκε στα Χανιά το 1964. Σπούδασε στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας με δασκάλους τον Τ. Πατρασκίδη και τον Δ. Μυταρά. Από το 1991 έως το 1996 συνέχισε με μεταπτυχιακές σπουδές στην Ecole Nationale Superieure des Beaux-Arts του Παρισιού με καθηγητές τους Pierre Carron και Vladimir Velickovic. Κατά τη διάρκεια των προπτυχιακών (1986-1991) και μεταπτυχιακών του σπουδών (1992-1996) υπήρξε υπότροφος του Ιδρύματος Κρατικών Υποτροφιών (Ι.Κ.Υ.), της Γαλλικής Κυβέρνησης, του Κοινωφελούς Ιδρύματος Αλέξανδρος Σ. Ωνάσης και του Ιδρύματος Α. Γ. Λεβέντη. To 2015, εξελέγη αναπληρωτής καθηγητής στο μάθημα Εικαστικών Τεχνών, του τμήματος Αρχιτεκτόνων Μηχανικών του Πολυτεχνείου Κρήτης, στα Χανιά. Έργα του βρίσκονται σε μουσεία, πινακοθήκες, δημόσιες και ιδιωτικές συλλογές στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Ενδεικτικά αναφέρονται: Eθνική Πινακοθήκη, Μουσείο Μπενάκη, Βουλή των Ελλήνων, Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, Δημοτική Πινακοθήκη Χανίων, Μουσείο Φρυσίρα, Πινακοθήκη Κουβουτσάκη, Συλλογή Π. Γερολυμάτου, Συλλογή Γ. & Μ. Διαμαντίδη, Συλλογή Δ. Ματζώρου, Συλλογή Σ. Μπεργελέ, Α. Χατζηϊωάννου, Θ. Μιχαηλίδη, Κοινωφελές Ιδρυμα Aλέξανδρος Σ. Ωνάσης (Νέα Υόρκη) κα. To 2015, εξελέγη αναπληρωτής καθηγητής στο μάθημα των Εικαστικών Τεχνών, του τμήματος Αρχιτεκτόνων Μηχανικών του Πολυτεχνείου Κρήτης, στα Χανιά.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

Δείτε το έκθεμα

Ανδρέου Κώστας


Βιογραφικό

Σάο Πάoλο, 1917- Αθήνα, 2007

Γεννήθηκε στο Sao Paolo της Βραζιλία το 1917 από Έλληνες γονείς. Το 1934 παρακολούθησε νυχτερινά μαθήματα στη Βιοτεχνική Σχολή Αθήνας, ενώ ταυτόχρονα έκανε ελεύθερες σπουδές ζωγραφικής κοντά στην Τ. Μανούση. Η πρώτη του επιτυχημένη παρουσία στο χώρο της τέχνης, έγινε με τη συμμετοχή του στην Πανελλήνια έθεση του 1942. Έλαβε ενεργά μέρος στην Εθνική Αντίσταση μέσα από τις γραμμές του ΕΑΜ. Στα χρόνια που ακολούθησαν γνωρίστηκε με καλλιτέχνες, όπως τους Γ. Τσαρούχη, Φ. Κόντογλου, Δ. Πικιώνη, Ν. Νικολάου και Γ. Μόραλη. Το 1945 πήγε στο Παρίσι με υποτροφία της γαλλικής κυβέρνησης, όπου συνέχισε τις σπουδές του για ένα χρόνο στην Ecole des Arts Decoratifs, με δάσκαλο γλυπτικής το M. Gimond. Το διάστημα 1947-53 συνεργάστηκε με τον Le Corbusier, πραγματοποιώντας μακέτες και μελέτες για αρχιτεκτονικές φόρμες. Την ίδια περίοδο διακρίνεται και για τα ζωγραφικά του έργα .Το 1961, δημιούργησε τα πρώτα του χαρακτικά, ενώ από το 1966 και μετά ασχολήθηκε με σκηνικά και κουστούμια για την Όπερα. Όλη η καλλιτεχνική του πορεία χαρακτηρίζεται από τον πλούτο και τη δύναμη της μορφοπλαστικής του φαντασίας, η οποία φτάνει πάντα σε εξαιρετικά εκφραστικά αποτελέσματα. Τα έργα του διακρίνονται για τη γνησιότητα και την αμεσότητα της γλώσσας τους και για την πηγαιότητα και την ποικιλία των διατυπώσεών τους.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών 16ος – 20ος Αιώνας, εκδόσεις «ΜΕΛΙΣΣΑ»

Δείτε το έκθεμα

Ανούση-Ηλία Ρένα


Βιογραφικό

Γεννήθηκε στη Κρήτη το 1925. Σπούδασε ζωγραφική στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών (1943-1947), με δάσκαλο τον Κ. Παρθένη, και στο Παρίσι, στο εργαστήριο του F. Leger (1947-48). Από τις πρώτες κιόλας ανθρωποκεντρικές συνθέσεις της διαφαίνονται οι αφαιρετικές της τάσεις. Γύρω στα 1960, στο αφηρημένο πια ιδίωμά της, τον τόνο δίνει το θέμα του πλέγματος που μπορεί να έχει και συμβολικές προεκτάσεις. Στα έργα αυτά επικρατεί η καθαρή γεωμετρική αφαίρεση, με έκδηλη την τάση διερεύνησης των δυνατοτήτων της γραμμής και των γεωμετρικών σχημάτων. Από το 1983 και έπειτα συνθέτει επιτοίχιες κατασκευές από σίδερο και ξύλο, επιζωγραφισμένες με ακρυλικά χρώματα, που υποβάλλουν την κίνηση με μία οπτική ψευδαίσθηση. Παράλληλα, ασχολήθηκε και με τη χαρακτική. Παρουσίασε το έργο της σε πολλές, ατομικές εκθέσεις (Μέρλιν 1965, Σύγχρονη Χαρακτική 1980, Μέδουσα 1983, 1987, 1991 κ.ά), σε Πανελλήνιες Εκθέσεις (1948, 1952, 1967, 1987), σε θεματικές ομαδικές και σε μεγάλες διεθνείς διοργανώσεις, όπως στις Μπιενάλε Χαρακτικής του Μπάντεν-Μπάντεν 1981, της Λουμπλιάνα 1983, 1987, του Φρέντρικσταντ 1986, 1992, της Κρακοβίας 1986, 1988, στην Intergrafik στο Βερολίνο 1987, 1990 κ.ά

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών 16ος – 20ος Αιώνας, εκδόσεις «ΜΕΛΙΣΣΑ»

Δείτε το έκθεμα

Ανούση-Ηλία Ρένα


Βιογραφικό

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1934 και σπούδασε χαρακτική στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών κοντά στον Γ.Κεφαλληνό (1952-1957). Το έργο της έχει ως αφετηρία του την ανθρώπινη μορφή, ιδιαίτερα την παιδική, την οποία προσεγγίζει με λυρική διάθεση, αξιοποιώντας το υλικό έκφρασης που επιλέγει κάθε φορά. Έτσι, ενώ στις ξυλογραφίες της επικρατούν ρεαλιστικές τάσεις, στις υδατογραφίες και τα παστέλ παρατηρούνται ιμπρεσιονιστικές διατυπώσεις που βοηθούν στη διαμόρφωση ενός ποιητικού κλίματος με ονειρικές και συμβολικές αναφορές.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών 16ος – 20ος Αιώνας, εκδόσεις «ΜΕΛΙΣΣΑ»

Δείτε το έκθεμα

Αντύπα Καίτη


Βιογραφικό

Κρήτη 1925

Γεννήθηκε στη Κρήτη το 1925. Σπούδασε ζωγραφική στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών (1943-1947), με δάσκαλο τον Κ. Παρθένη, και στο Παρίσι, στο εργαστήριο του F. Leger (1947-48). Από τις πρώτες κιόλας ανθρωποκεντρικές συνθέσεις της διαφαίνονται οι αφαιρετικές της τάσεις. Γύρω στα 1960, στο αφηρημένο πια ιδίωμά της, τον τόνο δίνει το θέμα του πλέγματος που μπορεί να έχει και συμβολικές προεκτάσεις. Στα έργα αυτά επικρατεί η καθαρή γεωμετρική αφαίρεση, με έκδηλη την τάση διερεύνησης των δυνατοτήτων της γραμμής και των γεωμετρικών σχημάτων. Από το 1983 και έπειτα συνθέτει επιτοίχιες κατασκευές από σίδερο και ξύλο, επιζωγραφισμένες με ακρυλικά χρώματα, που υποβάλλουν την κίνηση με μία οπτική ψευδαίσθηση. Παράλληλα, ασχολήθηκε και με τη χαρακτική. Παρουσίασε το έργο της σε πολλές, ατομικές εκθέσεις (Μέρλιν 1965, Σύγχρονη Χαρακτική 1980, Μέδουσα 1983, 1987, 1991 κ.ά), σε Πανελλήνιες Εκθέσεις (1948, 1952, 1967, 1987), σε θεματικές ομαδικές και σε μεγάλες διεθνείς διοργανώσεις, όπως στις Μπιενάλε Χαρακτικής του Μπάντεν-Μπάντεν 1981, της Λουμπλιάνα 1983, 1987, του Φρέντρικσταντ 1986, 1992, της Κρακοβίας 1986, 1988, στην Intergrafik στο Βερολίνο 1987, 1990 κ.ά.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών 16ος – 20ος Αιώνας, εκδόσεις «ΜΕΛΙΣΣΑ»

Δείτε το έκθεμα

Αντωνόπουλος Άγγελος


Βιογραφικό

Γεννήθηκε το 1957 στα Τρόπαια Γορτυνίας. Σπούδασε ζωγραφική στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών με δασκάλους τον Δ. Μυταρά, Δ. Κοκκινίδη, Β. Δημητρέα και σκηνογραφία με δάσκαλο τον Β. Βασιλειάδη. Από το 1989 διδάσκει ζωγραφική στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών, ενώ από το 2013 διευθύνει το Α’ εργαστήριο Ζωγραφικής. Ο χρωματικός περιορισμός, η λιτή και αυστηρή σύνθεση, οι σκληρές αντιπαραθέσεις φωτός και σκιάς, η μετάπλαση της αντικειμενικής πραγματικότητας και η χρήση σουρεαλιστικών και συμβολικών στοιχείων είναι οι παράμετροι που σημασιοδοτούν τη δουλειά του. Συνδυαστικά με τη ζωγραφική και διατηρώντας τη σχεδιαστική ακρίβεια, τη χρωματική λιτότητα και τη συχνή χρήση του μαύρου-άσπρου, στράφηκε προς τις εγκαταστάσεις με γλυπτά και κατασκευές, έργα που είναι συνήθως κατασκευασμένα με μικτές τεχνικές και υλικά ετερόκλητα όπως μέταλλο, γύψο, πλαστικό, συνθετικές ρητίνες, κι άλλα. Στη δουλειά του χρησιμοποιεί ποικίλα εκφραστικά μέσα (φωτογραφίες και πραγματικά αντικείμενα) σε τρισδιάστατες συνθέσεις, δίνοντας έμφαση στη δημιουργική αναδόμηση του πραγματικού χώρου. Η θεματολογία του έχει στο επίκεντρο το ανθρώπινο σώμα, ενώ δεν απουσιάζουν και οι αυτοβιογραφικές αναφορές με ιδιωτικά τοπία μικρής κλίμακας. Ατομικές εκθέσεις του έχουν παρουσιαστεί σε Ελλάδα και Κύπρο, ενώ εχει λάβει μέρος και σε πολλές ομαδικές εκθέσεις, στην Ελλάδα και στο εξωτερικό (Ιταλία, Ισπανία, Κροατία, Γερμανία, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα).

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών 16ος – 20ος Αιώνας, εκδόσεις «ΜΕΛΙΣΣΑ»

Δείτε το έκθεμα

Αντωνόπουλος Άγγελος


Βιογραφικό

Γεννήθηκε το 1957 στα Τρόπαια Γορτυνίας. Σπούδασε ζωγραφική στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών με δασκάλους τον Δ. Μυταρά, Δ. Κοκκινίδη, Β. Δημητρέα και σκηνογραφία με δάσκαλο τον Β. Βασιλειάδη. Από το 1989 διδάσκει ζωγραφική στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών, ενώ από το 2013 διευθύνει το Α’ εργαστήριο Ζωγραφικής. Ο χρωματικός περιορισμός, η λιτή και αυστηρή σύνθεση, οι σκληρές αντιπαραθέσεις φωτός και σκιάς, η μετάπλαση της αντικειμενικής πραγματικότητας και η χρήση σουρεαλιστικών και συμβολικών στοιχείων είναι οι παράμετροι που σημασιοδοτούν τη δουλειά του. Συνδυαστικά με τη ζωγραφική και διατηρώντας τη σχεδιαστική ακρίβεια, τη χρωματική λιτότητα και τη συχνή χρήση του μαύρου-άσπρου, στράφηκε προς τις εγκαταστάσεις με γλυπτά και κατασκευές, έργα που είναι συνήθως κατασκευασμένα με μικτές τεχνικές και υλικά ετερόκλητα όπως μέταλλο, γύψο, πλαστικό, συνθετικές ρητίνες, κι άλλα. Στη δουλειά του χρησιμοποιεί ποικίλα εκφραστικά μέσα (φωτογραφίες και πραγματικά αντικείμενα) σε τρισδιάστατες συνθέσεις, δίνοντας έμφαση στη δημιουργική αναδόμηση του πραγματικού χώρου. Η θεματολογία του έχει στο επίκεντρο το ανθρώπινο σώμα, ενώ δεν απουσιάζουν και οι αυτοβιογραφικές αναφορές με ιδιωτικά τοπία μικρής κλίμακας. Ατομικές εκθέσεις του έχουν παρουσιαστεί σε Ελλάδα και Κύπρο, ενώ εχει λάβει μέρος και σε πολλές ομαδικές εκθέσεις, στην Ελλάδα και στο εξωτερικό (Ιταλία, Ισπανία, Κροατία, Γερμανία, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα).

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών 16ος – 20ος Αιώνας, εκδόσεις «ΜΕΛΙΣΣΑ»

Δείτε το έκθεμα

Αντωνόπουλος Γιάννης


Βιογραφικό

Γεννήθηκε το 1957 στα Τρόπαια Γορτυνίας. Σπούδασε ζωγραφική στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών με δασκάλους τον Δ. Μυταρά, Δ. Κοκκινίδη, Β. Δημητρέα και σκηνογραφία με δάσκαλο τον Β. Βασιλειάδη. Από το 1989 διδάσκει ζωγραφική στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών, ενώ από το 2013 διευθύνει το Α’ εργαστήριο Ζωγραφικής. Ο χρωματικός περιορισμός, η λιτή και αυστηρή σύνθεση, οι σκληρές αντιπαραθέσεις φωτός και σκιάς, η μετάπλαση της αντικειμενικής πραγματικότητας και η χρήση σουρεαλιστικών και συμβολικών στοιχείων είναι οι παράμετροι που σημασιοδοτούν τη δουλειά του. Συνδυαστικά με τη ζωγραφική και διατηρώντας τη σχεδιαστική ακρίβεια, τη χρωματική λιτότητα και τη συχνή χρήση του μαύρου-άσπρου, στράφηκε προς τις εγκαταστάσεις με γλυπτά και κατασκευές, έργα που είναι συνήθως κατασκευασμένα με μικτές τεχνικές και υλικά ετερόκλητα όπως μέταλλο, γύψο, πλαστικό, συνθετικές ρητίνες, κι άλλα. Στη δουλειά του χρησιμοποιεί ποικίλα εκφραστικά μέσα (φωτογραφίες και πραγματικά αντικείμενα) σε τρισδιάστατες συνθέσεις, δίνοντας έμφαση στη δημιουργική αναδόμηση του πραγματικού χώρου. Η θεματολογία του έχει στο επίκεντρο το ανθρώπινο σώμα, ενώ δεν απουσιάζουν και οι αυτοβιογραφικές αναφορές με ιδιωτικά τοπία μικρής κλίμακας. Ατομικές εκθέσεις του έχουν παρουσιαστεί σε Ελλάδα και Κύπρο, ενώ εχει λάβει μέρος και σε πολλές ομαδικές εκθέσεις, στην Ελλάδα και στο εξωτερικό (Ιταλία, Ισπανία, Κροατία, Γερμανία, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα).

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών 16ος – 20ος Αιώνας, εκδόσεις «ΜΕΛΙΣΣΑ»

Δείτε το έκθεμα

Απέργης Αντώνης


Βιογραφικό

Αθήνα 1938-2018

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1938. Σπούδασε ζωγραφική και χαρακτική στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών (1957-1962), με δασκάλους τους Γ. Μόραλη και Κ. Γραμματόπουλο. Συνέχισε τις σπουδές του (νωπογραφία και ψηφιδωτό, 1966-69) στην Ecole des Beaux-Arts στο Παρίσι, με δασκάλους τους R. Licata και Berthole. Η ζωγραφική, όπως και η χαρακτική του, από τις πρώιμες ακόμη προσπάθειές του, κινείται σε μία κατεύθυνση όπου καθοριστικό ρόλο παίζουν οι καθαρά προσωπικοί τύποι. Πρόκειται για ένα ιδίωμα στο οποίο συνδυάζονται περιγραφικά και φανταστικά στοιχεία, πλαστικές και χρωματικές αξίες, βιόμορφα και γεωμετρικά θέματα. Παρά το γεγονός ότι στα περισσότερα έργα του έχουν κάποια θέση και τα γραμμικά στοιχεία, είναι πάντα ο ρόλος του χρώματος που υποβάλλει το εσωτερικό περιεχόμενο των θεμάτων του. Με το χρώμα υποβάλλεται ένας περισσότερο ποιητικός τόνος που ευνοείται και από την ιδιαίτερη έμφαση στα καμπυλόμορφα θέματα και το συχνά προβληματικό χώρο. Έτσι στις πιο χαρακτηριστικές προσπάθειές του, επικρατεί ένα ονειρικό και λυρικό κλίμα, που πλουτίζει με εξαιρετικές εκφραστικές προεκτάσεις τα σύνολά του. Είχε παρουσιάσει το έργο του σε πολλές ατομικές εκθέσεις σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη και πήρε επίσης μέρος σε πολλές ομαδικές σε διάφορες πόλεις, στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, όπως στη Ρώμη, τη Βηρυτό, το Παρίσι και το Σικάγο.

Ηλεκτρονική Πηγή:

  • www.lifo.gr

Δείτε το έκθεμα

Απέργης Αντώνης


Βιογραφικό

Αθήνα 1938-2018

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1938. Σπούδασε ζωγραφική και χαρακτική στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών (1957-1962), με δασκάλους τους Γ. Μόραλη και Κ. Γραμματόπουλο. Συνέχισε τις σπουδές του (νωπογραφία και ψηφιδωτό, 1966-69) στην Ecole des Beaux-Arts στο Παρίσι, με δασκάλους τους R. Licata και Berthole. Η ζωγραφική, όπως και η χαρακτική του, από τις πρώιμες ακόμη προσπάθειές του, κινείται σε μία κατεύθυνση όπου καθοριστικό ρόλο παίζουν οι καθαρά προσωπικοί τύποι. Πρόκειται για ένα ιδίωμα στο οποίο συνδυάζονται περιγραφικά και φανταστικά στοιχεία, πλαστικές και χρωματικές αξίες, βιόμορφα και γεωμετρικά θέματα. Παρά το γεγονός ότι στα περισσότερα έργα του έχουν κάποια θέση και τα γραμμικά στοιχεία, είναι πάντα ο ρόλος του χρώματος που υποβάλλει το εσωτερικό περιεχόμενο των θεμάτων του. Με το χρώμα υποβάλλεται ένας περισσότερο ποιητικός τόνος που ευνοείται και από την ιδιαίτερη έμφαση στα καμπυλόμορφα θέματα και το συχνά προβληματικό χώρο. Έτσι στις πιο χαρακτηριστικές προσπάθειές του, επικρατεί ένα ονειρικό και λυρικό κλίμα, που πλουτίζει με εξαιρετικές εκφραστικές προεκτάσεις τα σύνολά του. Είχε παρουσιάσει το έργο του σε πολλές ατομικές εκθέσεις σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη και πήρε επίσης μέρος σε πολλές ομαδικές σε διάφορες πόλεις, στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, όπως στη Ρώμη, τη Βηρυτό, το Παρίσι και το Σικάγο.

Ηλεκτρονική Πηγή:

  • www.lifo.gr

Δείτε το έκθεμα

Αυγέρος Γιώργος


Βιογραφικό

Γεννήθηκε στα Χανιά το 1953. Τις πρώτες γνώσεις πάνω στην τέχνη τις απέκτησε στη Σχολή Σχεδιαστών Γ.Μαρκουλάκη, με δασκάλους τους ζωγράφους Β.Κελαϊδή και Α. Πετρουλάκη, ενώ η δεκαετία του ’70 τον βρίσκει στην Αθήνα, στα εργαστήρια των Γ.Βογιατζή και Β.Κορκόβελου.
Το 1981 πηγαίνει για σπουδές στο Παρίσι, ενώ το 82 τις εγκαταλείπει και εγκαθίσταται πλέον μόνιμα στα Χανιά όπου για μεγάλο διάστημα δουλεύει γλυπτά και κατασκευές. Την περίοδο 1983-1992 ασχολήθηκε με το σχεδιασμό και την κατασκευή κοσμημάτων όπου η βασική πηγή έμπνευσης του είναι η φύση. Στα γλυπτά του συναρμολογεί ετερόκλητα υλικά, κυρίως κατάλοιπα της ηλεκτρονικής τεχνολογίας που τα συνδυάζει με το σύρμα, το ξύλο, το πλέξιγκλας. Τα τελευταία χρόνια η ζωγραφική είναι αυτή που κυριαρχεί στη δουλειά του σε συνδυασμό όμως πολλές φορές με το ανάγλυφο στοιχείο ή την κατασκευή.

Δείτε το έκθεμα

Αυγέρος Γιώργος


Βιογραφικό

Γεννήθηκε στα Χανιά το 1953. Τις πρώτες γνώσεις πάνω στην τέχνη τις απέκτησε στη Σχολή Σχεδιαστών Γ.Μαρκουλάκη, με δασκάλους τους ζωγράφους Β.Κελαϊδή και Α. Πετρουλάκη, ενώ η δεκαετία του ’70 τον βρίσκει στην Αθήνα, στα εργαστήρια των Γ.Βογιατζή και Β.Κορκόβελου.
Το 1981 πηγαίνει για σπουδές στο Παρίσι, ενώ το 82 τις εγκαταλείπει και εγκαθίσταται πλέον μόνιμα στα Χανιά όπου για μεγάλο διάστημα δουλεύει γλυπτά και κατασκευές. Την περίοδο 1983-1992 ασχολήθηκε με το σχεδιασμό και την κατασκευή κοσμημάτων όπου η βασική πηγή έμπνευσης του είναι η φύση. Στα γλυπτά του συναρμολογεί ετερόκλητα υλικά, κυρίως κατάλοιπα της ηλεκτρονικής τεχνολογίας που τα συνδυάζει με το σύρμα, το ξύλο, το πλέξιγκλας. Τα τελευταία χρόνια η ζωγραφική είναι αυτή που κυριαρχεί στη δουλειά του σε συνδυασμό όμως πολλές φορές με το ανάγλυφο στοιχείο ή την κατασκευή.

Δείτε το έκθεμα