Gianakos Cris


Βιογραφικό

Γεννήθηκε στη Νέα Υόρκη το 1934. Σπούδασε στo School of Visual Arts της Νέας Υόρκης (1952 – 1956), όπου και διδάσκει γραφικές τέχνες. Το έργο του εξελίσσεται από τις αρχές της δεκαετίας του ’70 έως σήμερα, με κύριο γνώμονα τη διττή αντίληψη του χώρου, τόσο σε σχέση με τη φυσική του διάσταση και φυσιογνωμία όσο και αναφορικά με το συγκεκριμένο πολιτιστικό και πνευματικό πλαίσιο. Στις αρχές της δεκαετίας του ’70, πραγματοποιεί μία σειρά από εγκαταστάσεις και δρώμενα σε δημόσιους χώρους που εκδηλώνουν την παράλληλη οριοθέτηση και καταστροφή της σχεδιαστικής επέμβασης στο χώρο, τον οποίο επανερμηνεύει με την παρεμβολή στοιχείων της καθημερινής ζωής. Η μορφή του έργου του εξελίσσεται σταθερά με έναυσμα τις κατευθύνσεις που δίδονται από τα ίδια τα δομικά στοιχεία των κατασκευών του. Από τα τέλη της δεκ. του ’80 στα έργα του εκδηλώνεται το ενδιαφέρον του για τις βασικές δομές που εκφράζουν τις αξίες και τις αρχές της αρχιτεκτονικής, της τέχνης και της φιλοσοφίας των αρχαίων πολιτισμών.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών 16ος – 20ος Αιώνας, εκδόσεις «ΜΕΛΙΣΣΑ»

Δείτε το έκθεμα

Γεωργόπουλος Νίκος


Βιογραφικό

Αθήνα 1954 – Χανιά 2003

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1954. Σπούδασε ζωγραφική στην ΑΣΚΤ (1975 – 1980), με δασκάλους αρχικά το Γ. Μαυροϊδή και στη συνέχεια τον Π. Τέτση, από το εργαστήριο του οποίου διακρίθηκε με έπαινο και υποτροφία. Παράλληλα, παρακολούθησε μαθήματα γλυπτικής στο εργαστήριο του Θ. Πανουριά. Από το 1982, παντρεμένος ήδη με τη Χανιώτισα ζωγράφο Παγώνα Ξενάκη, με την οποία συνδέθηκαν κατά τη διάρκεια των σπουδών τους, εγκαθίσταται μόνιμα στα Χανιά. Εκεί, παράλληλα με τη ζωγραφική του, δίδαξε και ως καθηγητής καλλιτεχνικών στη μέση εκπαίδευση. Πέθανε στα Χανιά σε ηλικία μόλις 49 ετών. Το έργο του κινείται μεταξύ αφαίρεσης και αναπαράστασης, ενώ τόσο τα θέματά του, όσο και τα εκφραστικά του μέσα ποικίλουν.

Δείτε το έκθεμα

Μακρής Θανάσης


Βιογραφικο

Γεννήθηκε στην Καλαμάτα το 1955. Σπούδασε ζωγραφική στην ΑΣΚΤ (1976-81) με δάσκαλο το Γ. Μόραλη, και στη συνέχεια στην Ecole des Beaux Arts στο Παρίσι. Η ζωγραφική του, διακρίνεται για τη συγκέντρωσή της σε θεματικές ενότητες, όπως οι αυτοπροσωπογραφίες, οι προσωπογραφίες παιδιών, οι απεικονίσεις ζώων και τοπίων. Ο κύριος προσανατολισμός των πλαστικών αναζητήσεών του, έγκειται στην απόδοση των μορφών με μία πολύ λιτή και ιδιαίτερα χαμηλόφωνη τονική κλίμακα. Σε πολλά έργα του, αρκείται σε τέσσερις μόνο ενδιάμεσους και πολύ κοντινούς τόνους, τους οποίους χρησιμοποιεί με μεγάλη πειθαρχία και μεθοδικότητα.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών 16ος – 20ος Αιώνας, εκδόσεις «ΜΕΛΙΣΣΑ»

Δείτε το έκθεμα

Page 69 of 69
1 67 68 69
Page 69 of 69
1 67 68 69