Σικελιώτης Γιώργος


Βιογραφικό

(1917-1984)

Γεννήθηκε στη Σμύρνη το 1917 την οποία όμως εγκατέλειψε το 1922 εξαιτίας της μικρασιατικής καταστροφής. Εγκαταστάθηκε με την οικογένειά του στην Αθήνα, όπου σπούδασε ζωγραφική στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών (1935 – 40) με δασκάλους τους Σ. Βικάτο και Κ. Παρθένη. Η ζωγραφική του, είναι καθαρά ανθρωποκεντρική και διαδηλώνει τη βαθιά αγάπη του για τον άνθρωπο και την πίστη του στη ζωή και τις αξίες της. Αυτή η ανθρωποκεντρική κατάφαση, προσδιορίζει το θέμα αλλά και το ήθος των έργων του, που έχουν ως αφετηρία τους τα βιώματα της καθημερινότητας, στον προσφυγικό οικισμό της Καισαριανής, όπου έζησε. Στη θεματογραφία του, κεντρική θέση κατέχουν η γυναίκα, η μητρότητα, η οικογένεια, το ερωτικό ζευγάρι, ενώ θέματα όπως ο χορός, οι πλανόδιοι οργανοπαίχτες, οι εργάτες, συμπληρώνουν την προσωπική του μυθολογία.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών 16ος – 20ος Αιώνας, εκδόσεις «ΜΕΛΙΣΣΑ»

Δείτε το έκθεμα

Μετζικώφ Παπαδάκης Γιάννης


Βιογραφικό

Γεννήθηκε στα Χανιά το 1955, μεγάλωσε στον Πειραιά και σπούδασε στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών (1974 – 80), με δασκάλους τους Γ. Μόραλη στη ζωγραφική, και Β. Βασιλειάδη στη σκηνογραφία. Έχει παρουσιάσει πολλές ατομικές εκθέσεις ζωγραφικής και performances στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, όπως στις Βρυξέλλες, στην Alles des Shaerbeek το 1989, στο Museo de la Cuidad, στην Βαλέντσια το 1990, στην Μπιενάλε του Σάο Πάολο το 1994, στο Μουσείο Γουλανδρή στην Αθήνα το 1994, στο Μουσείο Αλεξάντερ Πούσκιν στην Μόσχα το 1995, στο Ρωσικό Μουσείο στην Αγία Πετρούπολη το 1996. Έργα του βρίσκονται σε μουσεία και πολλές ιδιωτικές συλλογές. Παράλληλα και εκτεταμένα τα τελευταία χρόνια έχει σκηνογραφήσει πολλές παραστάσεις απ’όλα τα θεατρικά είδη στο Εθνικό Θέατρο, στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, στον Θεατρικό Οργανισμό Κύπρου, στην Εθνική Λυρική Σκηνή, στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, στο Θέατρο Τέχνης και σε πολλούς ιδιωτικούς θιάσους και ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Το φθινόπωρο του 2010, η Εθνική Πινακοθήκη της Ελλάδας τον τίμησε παρουσιάζοντας το σύνολο του εικαστικού έργου του στο θέατρο με πολύμηνη έκθεση. Η έκθεση παρουσιάστηκε στην γενέτειρα πόλη του, τα Χανιά, και έκλεισε την πορεία της στο Covent Garden του Λονδίνου στις 26 Οκτωβρίου του 2011.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • ΜΕΤΖΙΚΩΦ – Θεατρικά Ενδύματα και Προσωπεία, από τη Σκηνή στο Μουσείο. Εκδόσεις «Εθνική Πινακοθήκη, Μουσείο Αλεξανδρου Σούτσου.»
  • Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών 16ος – 20ος Αιώνας, εκδόσεις «ΜΕΛΙΣΣΑ»

Δείτε το έκθεμα

Καββαθά Αντιγόνη


Βιογραφικό

Σπούδασε ζωγραφική στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών (1974-79), με δάσκαλο το Γ. Μόραλη και στη συνέχεια ακολούθησε μεταπτυχιακές σπουδές πάνω στην ιστορία της αμερικανικής τέχνης στο City University της Νέας Υόρκης (1980). Πραγματοποίησε επίσης μεταπτυχιακές σπουδές ζωγραφικής στη Σχολή Καλών Τεχνών του Πανεπιστημίου της Βοστώνης (1984). Στις αφηρημένες συνθέσεις της κυριαρχούν ο ρυθμός και η κίνηση, ενώ χειρίζεται με ευαισθησία χρωματικές αρμονίες της ώχρας, του λευκού και του γκρίζου. Σε πιο πρόσφατα έργα της διερευνά τις σχέσεις της πραγματικότητας και της απεικόνισης της. Εμπνέεται από το καθημερινό, οικείο περιβάλλον, και επιχειρεί με έργα ποικίλης τεχνικής, την οπτική σύνδεση του εσωτερικού χώρου του εργαστηρίου, με εκείνον του εξωτερικού τοπίου.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών 16ος – 20ος Αιώνας, εκδόσεις «ΜΕΛΙΣΣΑ»

Δείτε το έκθεμα

Σάμιος Παύλος


Βιογραφικό

(1948)

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1948 και ήδη από μικρή ηλικία ασχολήθηκε με την παραδοσιακή ζωγραφική και την αγιογραφία. Παρακολούθησε προπαρασκευαστικά μαθήματα σχεδίου, στο εργαστήριο του Πάνου Σαραφιανού και το 1969, εισήχθη στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών όπου σπούδασε ζωγραφική(1969 – 1972), με δασκάλους τους Ν. Νικολάου και Γ. Μόραλη. Το 1978, εγκαταστάθηκε στο Παρίσι, όπου και παρέμεινε ως το 1992. Ως γνήσιος παραστατικός ζωγράφος, στρέφεται στον πραγματικό, αντικειμενικό κόσμο, για να αντλήσει τα θέματά του. Οι αφηγηματικές συνθέσεις του, εξελίσσονται σε έναν ονειρικό χώρο, όπου δεν υπάρχουν ίχνη αναγεννησιακής προοπτικής, υπάρχει όμως σαφή αίσθηση του βάθους. Μνημειακές, επιμήκεις φιγούρες, με μικρά κεφάλια και διογκωμένα εκφραστικά χέρια, κατοικούν αυτούς τους πίνακες, ο οποίοι υμνούν, τόσο τις απλές χαρές όσο και τη βιοπάλη. Έχει παρουσιάσει το έργο του σε περισσότερες από 25 ατομικές εκθέσεις σε διάφορες πόλεις της Ελλάδας, καθώς και στο Παρίσι, στο Λονδίνο, στη Νέα Υόρκη (αναδρομική), στο Ανόι κ.α. Συμμετείχε επίσης σε σημαντικές ομαδικές και διεθνείς εκθέσεις στην Ελλάδα, στη Γαλλία και σε διάφορα άλλα μέρη του κόσμου (Ευρώπη, Ασία, Αμερική, Αυστραλία, κ. α.).

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

Δείτε το έκθεμα

Κόττης Ιωάννης


Βιογραφικό

Γεννήθηκε στην Κορινθία το 1949 και σπούδασε αρχικά στη Σχολή Δοξιάδη (1967 – 1970) και στη συνέχεια στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών (1967-1970), με δασκάλους τους Γ. Μόραλη και Ν. Νικολάου. Με υποτροφία της Σχολής, πήγε στο Παρίσι το 1980, όπου ζει και εργάζεται μέχρι σήμερα. Με έκδηλη εξπρεσιονιστική τεχνοτροπία, αποτυπώνει την καθημερινή ζωή και τη φύση. Μέσα από τη δουλειά του, σχολιάζει με χιούμορ τις έννοιες της παράδοσης και του κιτς και αναπαράγει μια παραμυθένια, εξωπραγματική ατμόσφαιρα με ένα αβαθές, απροσδιόριστο χρωματικό πεδίο, κατοικημένο από μνήμες της Ελλάδας.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών 16ος – 20ος Αιώνας, εκδόσεις «ΜΕΛΙΣΣΑ»

Δείτε το έκθεμα

Θωμά Γεωργιάδης Γιώργος


Βιογραφικό

Ηράκλειο 1934-2010

Γεννήθηκε στο Ηράκλειο το 1934. Σπούδασε ζωγραφική στην Ecole des Beaux Arts της Λυών (απόφοιτος 1956) και στη συνέχεια παρακολούθησε μαθήματα σε εργαστήρια ζωγραφικής στο Παρίσι. Η θεματογραφία του περιλαμβάνει γυμνές αντρικές μορφές, πορτρέτα, εσωτερικά και αρχιτεκτονικά θέματα, ενώ η ζωγραφική του κινείται στα πλαίσια του νέου ρεαλισμού. Η καθαρότητα, τα ζεστά χρώματα, ο αισθησιασμός, η λιτότητα των συνθέσεων και το συμβολικό έως και μεταφυσικό περιεχόμενο, παίζουν πρωταρχικό ρόλο στη δουλειά του.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών 16ος – 20ος Αιώνας, εκδόσεις «ΜΕΛΙΣΣΑ»

Δείτε το έκθεμα

Γεωργιάδης ο Κρης Ανδρέας


Βιογραφικο

Χανιά 1892 – Αθήνα 1981

Γεννήθηκε στα Χανιά το 1892. Το 1907 εγκαταστάθηκε στην Αθήνα και το 1912 κατατάχθηκε στην Τρίτη τάξη της Σχολής Καλών Τεχνών, με δάσκλαο το Δ. Γερανιώτη. Μετά την εθελοντική συμμετοχή του στους Βαλκανικούς πολέμους και την απώλεια της όρασης του από το ένα μάτι σε τραυματισμό στη μάχη του Δρίσκου, συνέχισε τις σπουδές του το 1916 τις οποίες ολοκλήρωσε το 1923. Σ’αυτή τη δεύτερη περίοδο των σπουδών του, δάσκαλοί του ήταν ο Γ. Ιακωβίδης, ο Σ. Βικάτος και ο Γ. Ροϊλός. Μετά το τέλος των σπουδών του, εφοδιασμένος με το ‘Α βραβείο του Αβερώφειου διαγωνισμού του Πολυτεχνείου, συνέχισε τις σπουδές του με υποτροφία στο Παρίσι, στις Ακαδημίες Julian Colarossi και Grande Chaumiere. Το ενδιαφέρον του επικεντρώνεται στο 16ο και 17ο αιώνα. Ανακαλύπτει τους Ιταλούς Μανιεριστές, τους Βενετσιάνους και σταματά με απεριόριστο θαυμασμό μπροστά στο έργο του Θεοτοκόπουλου. Ο Tiziano, o Rubens καθώς και ο Rembrandt νιώθει να ανταποκρίνονται απόλυτα στα αισθητικά του ιδεώδη. Η ανάγκη που νιώθει να κατανοήσει σε βάθος τα μεγάλα πρότυπα, τον οδηγεί στη συστηματική τους σπουδή μέσω της αντιγραφής. Το προσωπικό του στυλ, διαμορφώνεται με βάση τα πρότυπα που τον εμπνέουν, αλλά και με τις προϋποθέσεις μιας δυναμικής, προσωπικής αντιμετώπισης του ανθρωποκεντρικού φάσματος. Στα 1931 ολοκληρώνει τις μεταπτυχιακές του σπουδές στην Ευρώπη, αφού φοίτησε για ένα χρόνο (1930-31) στη Regia Scuola per Industria d’Arte της Μπολόνια, όπου ειδικεύτηκε στην τεχνική της νωπογραφίας. Επιστρέφωντας στην Ελλάδα, συνεχίζει την επίδοσή του στο πορτρέτο, ενώ επεκτείνεται και σε θρησκευτικά, ηρωικά-ιδεαλιστικά θέματα. Το 1947 εκλέχθηκε καθηγητής στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών όπου δίδαξε ως το 1961.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών 16ος – 20ος Αιώνας, εκδόσεις «ΜΕΛΙΣΣΑ»

Δείτε το έκθεμα

Σοφιαλάκης Νίκος


Βιογραφικό

(1914-2002)

Γεννήθηκε στο Ρέθυμνο το 1914. Από μικρός, μαθήτεψε κοντά στο Γ. Μπονάνο (1924 – 1935), ενώ παράλληλα και με την υποστήριξή του, φοίτησε στη νυχτερινή σχολή του «Παρνασσού». Κατόπιν, σπούδασε γλυπτική στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών (1938 – 1944) με δασκάλους τους Κ. Δημητριάδη και Μ. Τόμπρο. Στο έργο του, καλλιέργησε ένα κλασικιστικό ιδίωμα με ρεαλιστικά χαρακτηριστικά, όπου απηχούν ελληνιστικές επιδράσεις.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών 16ος – 20ος Αιώνας, εκδόσεις «ΜΕΛΙΣΣΑ»

Δείτε το έκθεμα

Μετζικώφ Παπαδάκης Γιάννης


Βιογραφικό

Γεννήθηκε στα Χανιά το 1955, μεγάλωσε στον Πειραιά και σπούδασε στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών (1974 – 80), με δασκάλους τους Γ. Μόραλη στη ζωγραφική, και Β. Βασιλειάδη στη σκηνογραφία. Έχει παρουσιάσει πολλές ατομικές εκθέσεις ζωγραφικής και performances στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, όπως στις Βρυξέλλες, στην Alles des Shaerbeek το 1989, στο Museo de la Cuidad, στην Βαλέντσια το 1990, στην Μπιενάλε του Σάο Πάολο το 1994, στο Μουσείο Γουλανδρή στην Αθήνα το 1994, στο Μουσείο Αλεξάντερ Πούσκιν στην Μόσχα το 1995, στο Ρωσικό Μουσείο στην Αγία Πετρούπολη το 1996. Έργα του βρίσκονται σε μουσεία και πολλές ιδιωτικές συλλογές. Παράλληλα και εκτεταμένα τα τελευταία χρόνια έχει σκηνογραφήσει πολλές παραστάσεις απ’όλα τα θεατρικά είδη στο Εθνικό Θέατρο, στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, στον Θεατρικό Οργανισμό Κύπρου, στην Εθνική Λυρική Σκηνή, στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, στο Θέατρο Τέχνης και σε πολλούς ιδιωτικούς θιάσους και ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Το φθινόπωρο του 2010, η Εθνική Πινακοθήκη της Ελλάδας τον τίμησε παρουσιάζοντας το σύνολο του εικαστικού έργου του στο θέατρο με πολύμηνη έκθεση. Η έκθεση παρουσιάστηκε στην γενέτειρα πόλη του, τα Χανιά, και έκλεισε την πορεία της στο Covent Garden του Λονδίνου στις 26 Οκτωβρίου του 2011.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • ΜΕΤΖΙΚΩΦ – Θεατρικά Ενδύματα και Προσωπεία, από τη Σκηνή στο Μουσείο. Εκδόσεις «Εθνική Πινακοθήκη, Μουσείο Αλεξανδρου Σούτσου.»
  • Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών 16ος – 20ος Αιώνας, εκδόσεις «ΜΕΛΙΣΣΑ»

Δείτε το έκθεμα

Τζομπανάκης Μανόλης


Βιογραφικό

(1943)

Γεννήθηκε στα Χανιά το 1943. Σπούδασε γλυπτική στην Ακαδημία Καλών Τεχνών της Φλωρεντίας (1961-1962) κοντά στον Βενάντζο Κροτσέττι και στη συνέχεια στην Ακαδημία Καλών Τεχνών της Ρώμης (1963-1969), όπου παράλληλα παρακολούθησε μαθήματα διακοσμητικής και νωπογραφίας. Την περίοδο 1967-1970 διετέλεσε επιμελητής της έδρας γλυπτικής του ιδρύματος. Καλλιτέχνης ανθρωποκεντρικός, εμπνέεται τα θέματα του από την ιστορία, το μύθο, την αρχαία Ελλάδα, τη φύση, αλλά και την κοινωνικοπολιτική ζωή. Χρησιμοποιώντας ποικίλα υλικά – ορείχαλκο, μάρμαρο, πέτρα, ατσάλι, ξύλο και οπλισμένο σκυρόδεμα – δημιουργεί έργα τα οποία χαρακτηρίζονται από την έντονη κίνηση και το συνδυασμό κυβιστικών και φουτουριστικών στοιχείων, ενώ με την ανάλυση των μορφών σε γεωμετρικά σχήματα και την ανασύνθεσή τους με αιχμηρές τομές όγκων τις ανάγει σε σύμβολα. Το 1971 παρουσίασε την πρώτη ατομική του έκθεση στη γκαλερί Schneider στη Ρώμη, την οποία ακολούθησαν ατομικές στην Ιταλία, στην Ελλάδα και άλλες χώρες. Έλαβε επίσης μέρος σε Πανελλήνιες και σε ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό, όπως η Μπιενάλε Γλυπτικής της Βουδαπέστης το 1975 και η Μπιενάλε del Bronzetto της Ραβέννας το 1979, όπου κέρδισε το χρυσό μετάλλιο.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

Δείτε το έκθεμα

Τζομπανάκης Μανόλης


Βιογραφικό

(1943)

Γεννήθηκε στα Χανιά το 1943. Σπούδασε γλυπτική στην Ακαδημία Καλών Τεχνών της Φλωρεντίας (1961-1962) κοντά στον Βενάντζο Κροτσέττι και στη συνέχεια στην Ακαδημία Καλών Τεχνών της Ρώμης (1963-1969), όπου παράλληλα παρακολούθησε μαθήματα διακοσμητικής και νωπογραφίας. Την περίοδο 1967-1970 διετέλεσε επιμελητής της έδρας γλυπτικής του ιδρύματος. Καλλιτέχνης ανθρωποκεντρικός, εμπνέεται τα θέματα του από την ιστορία, το μύθο, την αρχαία Ελλάδα, τη φύση, αλλά και την κοινωνικοπολιτική ζωή. Χρησιμοποιώντας ποικίλα υλικά – ορείχαλκο, μάρμαρο, πέτρα, ατσάλι, ξύλο και οπλισμένο σκυρόδεμα – δημιουργεί έργα τα οποία χαρακτηρίζονται από την έντονη κίνηση και το συνδυασμό κυβιστικών και φουτουριστικών στοιχείων, ενώ με την ανάλυση των μορφών σε γεωμετρικά σχήματα και την ανασύνθεσή τους με αιχμηρές τομές όγκων τις ανάγει σε σύμβολα. Το 1971 παρουσίασε την πρώτη ατομική του έκθεση στη γκαλερί Schneider στη Ρώμη, την οποία ακολούθησαν ατομικές στην Ιταλία, στην Ελλάδα και άλλες χώρες. Έλαβε επίσης μέρος σε Πανελλήνιες και σε ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό, όπως η Μπιενάλε Γλυπτικής της Βουδαπέστης το 1975 και η Μπιενάλε del Bronzetto της Ραβέννας το 1979, όπου κέρδισε το χρυσό μετάλλιο.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

Δείτε το έκθεμα

Τζομπανάκης Μανόλης


Βιογραφικό

(1943)

Γεννήθηκε στα Χανιά το 1943. Σπούδασε γλυπτική στην Ακαδημία Καλών Τεχνών της Φλωρεντίας (1961-1962) κοντά στον Βενάντζο Κροτσέττι και στη συνέχεια στην Ακαδημία Καλών Τεχνών της Ρώμης (1963-1969), όπου παράλληλα παρακολούθησε μαθήματα διακοσμητικής και νωπογραφίας. Την περίοδο 1967-1970 διετέλεσε επιμελητής της έδρας γλυπτικής του ιδρύματος. Καλλιτέχνης ανθρωποκεντρικός, εμπνέεται τα θέματα του από την ιστορία, το μύθο, την αρχαία Ελλάδα, τη φύση, αλλά και την κοινωνικοπολιτική ζωή. Χρησιμοποιώντας ποικίλα υλικά – ορείχαλκο, μάρμαρο, πέτρα, ατσάλι, ξύλο και οπλισμένο σκυρόδεμα – δημιουργεί έργα τα οποία χαρακτηρίζονται από την έντονη κίνηση και το συνδυασμό κυβιστικών και φουτουριστικών στοιχείων, ενώ με την ανάλυση των μορφών σε γεωμετρικά σχήματα και την ανασύνθεσή τους με αιχμηρές τομές όγκων τις ανάγει σε σύμβολα. Το 1971 παρουσίασε την πρώτη ατομική του έκθεση στη γκαλερί Schneider στη Ρώμη, την οποία ακολούθησαν ατομικές στην Ιταλία, στην Ελλάδα και άλλες χώρες. Έλαβε επίσης μέρος σε Πανελλήνιες και σε ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό, όπως η Μπιενάλε Γλυπτικής της Βουδαπέστης το 1975 και η Μπιενάλε del Bronzetto της Ραβέννας το 1979, όπου κέρδισε το χρυσό μετάλλιο.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

Δείτε το έκθεμα

Στεφανάκης Γιάννης


Βιογραφικό

(1951)

Γεννήθηκε στο Ηράκλειο το 1951. Σπούδασε στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών τυπογραφία και τέχνη του βιβλίου, (1971 – 1973) και ζωγραφική, χαρακτική και αγιογραφία (1984-1989), με δασκάλους τους Γ. Παπαδάκη, Ν. Κεσσανλή και Θ. Εξαρχόπουλο. Την περίοδο 1975 – 1989 εργάστηκε ως τυπογράφος στο ιδιόκτητο τυπογραφείο που ίδρυσε μαζί με τα αδέλφια του. Στις αρχές της δεκαετίας του ’80, εξέδωσε μαζί με τον ποιητή Μ. Κατσαρό, την εφημερίδα ποίησης Επίπεδο και το 1987, ξεκίνησε την έκδοση του περιοδικού τέχνης και ποίησης Νέο Επίπεδο. Αρχικά, ασχολήθηκε με τη χαρακτική και οι συνθέσεις του, είχαν ως θέμα τοπία, φιγούρες, σκηνές της καθημερινής ζωής, ποδήλατα και μηχανές. Η ζωγραφική του, ισορροπεί ανάμεσα στην παραστατικότητα και την αφαίρεση, ενώ με συνθετική ασφάλεια και καθαρότητα, εξπρεσιονιστική αμεσότητα και ένταση αποτυπώνει την βιωματική του σχέση με το τοπίο. Έχει πραγματοποιήσει περισσότερες από 30 ατομικές εκθέσεις σε διάφορες πόλεις της Ελλάδας και στις Βρυξέλλες και έχει λάβει μέρος σε εκατοντάδες ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό (Λουξεμβούργο, Γαλλία, Ισπανία, Τουρκία, Πορτογαλλία, Αλγερία, Κίνα, Βουλγαρία, Σλοβενία, κ.α. Έχει συνδιοργανώσει το Πανελλήνιο Φεστιβάλ Κόμικς στο Πάρκο Ελευθερίας (2004, 2012) και έχει λάβει μέρος σε Συνέδρια Τυπογραφίας και Οπτικής Επικοινωνίας (2002, 2004).

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών 16ος – 20ος Αιώνας, εκδόσεις «ΜΕΛΙΣΣΑ»

Δείτε το έκθεμα

Φοίτου Χριστίνα


Βιογραφικό

Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα. Αρχικά σπούδασε παιδαγωγικά και μετά ζωγραφική στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών της Βενετίας, με καθηγητή τον R. Guarneri και χαρακτική με τον M. Guadagnino. Ως καθηγήτρια εικαστικών, στη δημόσια και ιδιωτική εκπαίδευση σκηνογράφησε παιδικές και εφηβικές παραστάσεις. Από το 2007 μετακόμισε στα Χανιά και αφοσιώθηκε στη ζωγραφική και την performance art. Παράλληλα εξακολουθεί να διδάσκει εικαστικά σε παιδιά. Η ζωγραφική της έρχεται σε έντονο διάλογο με το σώμα, καθώς το χρησιμοποιεί μαζί με τα πινέλα της για την ολοκλήρωση του έργου. Η έρευνα του σώματος και η αναζήτηση της κινησιολογίας του την έκαναν να συνειδητοποιήσει πως το σώμα και η παρουσία του μπορούν να εκφράσουν, να μιλήσουν φωναχτά και να μεταφέρουν μηνύματα. Μέσα απ´αυτή τη διαδικασία ξεκίνησε η ενασχόληση της και με τις performances τις οποίες υλοποιεί κάθε φορά που νιώθει την ανάγκη να σχολιάσει ζητήματα που την απασχολούν.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

Δείτε το έκθεμα

Χαλκιαδάκης Μανούσος


Βιογραφικό

(1948)

Γεννήθηκε στα Χανιά, το 1948. Σπούδασε οικονομικές και πολιτικές επιστήμες στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης (1968 – 1972). Επί δέκα χρόνια, συνεργάστηκε με την κεραμίστρια Χ. Μόραλη, ως ζωγράφος των κεραμικών της. Παρουσίασε τη ζωγραφική του, σε μερικές εκθέσεις πριν αφοσιωθεί αποκλειστικά στην κεραμική. Η εγκατάστασή του στην Κρήτη, υπήρξε καθοριστική για την εξέλιξη της τεχνικής και για το θεματικό περιεχόμενο της κεραμικής του. Το υλικό που χρησιμοποιεί, είναι κατ’αποκλειστικότητα ο κρητικός πηλός, που ψήνει σε οριακές για το είδος αυτό θερμοκρασίες, πετυχαίνοντας χρώματα που θυμίζουν την πέτρα και τη θάλασσα, κύρια στοιχεία του περιβάλλοντος που τον κέρδισε. Οι φόρμες του, είναι λιτές και λειτουργικές. Ο χρηστικός χαρακτήρας, αποτελεί πάντα ένα σταθερό σημείο αναφοράς, με ανανεωτική όμως διάθεση και τολμηρές επεμβάσεις.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών 16ος – 20ος Αιώνας, εκδόσεις «ΜΕΛΙΣΣΑ»

Δείτε το έκθεμα

Σπεράντζας Βασίλειος


Βιογραφικό

(1938)

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1938. Σπούδασε ζωγραφική και χαρακτική, στην Ecole des Beaux Arts (1956 – 1962) στο Παρίσι, όπου και δίδαξε λιθογραφία ως επιμελητής (1976 – 1987). Στη ζωγραφική του, χρησιμοποιεί λαδομπογιές, τέμπερες, παστέλ, ακρυλικά, φύλλα ασημιού, ενώ στη χαρακτική δουλεύει λιθογραφίες και χαλκογραφίες. Στο σύνολο του έργου του, διασταυρώνονται ο δυναμισμός του Picasso, ο λυρισμός του Matisse και η χρωματική αίσθηση του Chagall, με στοιχεία από την αρχαϊκή, τη βυζαντινή, τη λαϊκή τέχνη, ακόμα και από την ινδική τέχνη και τις μινιατούρες. Αυτές οι επιρροές, έχουν συγχωνευτεί σε μία προσωπική μυθολογία και ένα χαρακτηριστικό καλλιτεχνικό ιδίωμα, στο οποίο παραμένει πιστός, σε όλη την πορεία του. Η τέχνη του, είναι ανθρωποκεντρική, με τη γυναικεία φιγούρα να κυριαρχεί, γυμνή ή καλυμμένη με διάφανα ενδύματα, σε εσωτερικά σπιτιών ή μπαλκόνια νεοκλασικών με πολυποίκιλτες σιδεριές. Έχει παρουσιάσει το έργο του σε πολλές ατομικές εκθέσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Έχει λάβει επίσης μέρος σε Πανελλήνιες, στο Salon de Mai του Παρισιού (1967-1987), καθώς και σε ομαδικές και διεθνείς εκθέσεις ζωγραφικής και χαρακτικής. Το 1971 συμμετείχε στην Μπιενάλε του Sao Paulo.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών 16ος – 20ος Αιώνας, εκδόσεις «ΜΕΛΙΣΣΑ»

Δείτε το έκθεμα

Χάρος Μανώλης


Βιογραφικό

(1960)

Γεννήθηκε στα Κύθηρα το 1960. Σπούδασε στο Παρίσι, στην Ecole des Beaux Arts (1978 -1982), απ’όπου αποφοίτησε με διπλώματα ζωγραφικής και χαρακτικής. Συνέχισε με μεταπτυχιακές σπουδές, στην Ecole des Arts Decoratifs, με θέμα την εικαστική οπτική επικοινωνία. Από την αρχή της καλλιτεχνικής του πορείας, στράφηκε προς μία ζωγραφική παραστατική, αφηγούμενος μικρές ιστορίες με το ρυθμό διήγησης. Τα ετερόκλητα εικονογραφικά στοιχεία, που συναρμολογούνται στον καμβά με ιδιόρυθμη συνοχή, προσδίδουν στους πίνακες του σουρεαλιστικές διαστάσεις, ενώ ταυτόχρονα, εμποτίζουν τα έργα με μεταφυσική ατμόσφαιρα. Έχει παρουσιάσει περισσότερες από τριάντα ατομικές εκθέσεις σε ελληνικές και ευρωπαϊκές πόλεις, καθώς και στην Αμερική και έχει συμμετάσχει σε πολλές ομαδικές εκθέσεις και διεθνείς διοργανώσεις σε διάφορες πόλεις του κόσμου. Ενδεικτικά αναφέρονται: 2η και 3η Biennale Νέων Καλλιτεχνών Ευρωπαϊκών Χωρών της Μεσογείου (Θεσσαλονίκη-1986, Βαρκελώνη-1987), Διεθνής Διαγωνισμός του Μουσείου Τέχνης Μόντε Κάρλο (Μονακό, 1992), Festival International de la Peinture, Cagnes sur Mer (Γαλλία 1994), Art Athina 3 (1995), Salon de Montrouge, (Παρίσι1997) κ.ά.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών 16ος – 20ος Αιώνας, εκδόσεις «ΜΕΛΙΣΣΑ»

Δείτε το έκθεμα

Χαραλαμπίδου Εύα


Βιογραφικό

Γεννήθηκε στη Δράμα. Σπούδασε Παιδαγωγικά στη Σχολή Νηπιαγωγών Χανίων και στο τμήμα Επιστημών Προσχολικής Αγωγής του ΑΠΘ, ενώ το 2009, αποφοίτητσε και από το ΄Β Εργαστήριο του τμήματος Εικαστικών και Εφαρμοσμένων Τεχνών της Σχολής Καλών Τεχνών του ΑΠΘ με καθηγητές τους Γ. Τσακίρη και Κ. Μορταράκο. Η ζωγραφική της κινείται στα πλαίσια της αφαίρεσης και του εξπρεσιονισμού. Ως υλικό χρησιμοποιεί κυρίως το ακρυλικό, το οποίο την διευκολύνει στο να βγάλει την επιθυμητή ποιότητα στα έργα της. Πηγή της έμπνευσής της αποτελούν τα γεγονότα της καθημερινότητας.

Δείτε το έκθεμα

Χάρος Μανώλης


Βιογραφικό

(1960)

Γεννήθηκε στα Κύθηρα το 1960. Σπούδασε στο Παρίσι, στην Ecole des Beaux Arts (1978 -1982), απ’όπου αποφοίτησε με διπλώματα ζωγραφικής και χαρακτικής. Συνέχισε με μεταπτυχιακές σπουδές, στην Ecole des Arts Decoratifs, με θέμα την εικαστική οπτική επικοινωνία. Από την αρχή της καλλιτεχνικής του πορείας, στράφηκε προς μία ζωγραφική παραστατική, αφηγούμενος μικρές ιστορίες με το ρυθμό διήγησης. Τα ετερόκλητα εικονογραφικά στοιχεία, που συναρμολογούνται στον καμβά με ιδιόρυθμη συνοχή, προσδίδουν στους πίνακες του σουρεαλιστικές διαστάσεις, ενώ ταυτόχρονα, εμποτίζουν τα έργα με μεταφυσική ατμόσφαιρα. Έχει παρουσιάσει περισσότερες από τριάντα ατομικές εκθέσεις σε ελληνικές και ευρωπαϊκές πόλεις, καθώς και στην Αμερική και έχει συμμετάσχει σε πολλές ομαδικές εκθέσεις και διεθνείς διοργανώσεις σε διάφορες πόλεις του κόσμου. Ενδεικτικά αναφέρονται: 2η και 3η Biennale Νέων Καλλιτεχνών Ευρωπαϊκών Χωρών της Μεσογείου (Θεσσαλονίκη-1986, Βαρκελώνη-1987), Διεθνής Διαγωνισμός του Μουσείου Τέχνης Μόντε Κάρλο (Μονακό, 1992), Festival International de la Peinture, Cagnes sur Mer (Γαλλία 1994), Art Athina 3 (1995), Salon de Montrouge, (Παρίσι1997) κ.ά.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών 16ος – 20ος Αιώνας, εκδόσεις «ΜΕΛΙΣΣΑ»

Δείτε το έκθεμα

Βλαβογιλάκης Αντώνης


Βιογραφικό

Γεννήθηκε στα Χανιά το 1979. Σπούδασε Καλές Τέχνες στο Ινστιτούτο Τέχνης και Design του Σάρεϋ (1997 – 2000) και απέκτησε μεταπτυχιακό στην Art and Education with Distinction του Μπίρμπινχαμ (2006-2007) καθώς και δεύτερο μεταπτυχιακό στις Καλές Τέχνες στο Canterbury Christ Church University (2004-2005). Οι εικόνες του, βασισμένες οι περισσότερες στο όνειρο, αρχετυπικές κατά μία έννοια, πραγματεύονται έναν κόσμο γεμάτο σύμβολα όπου μαζί με ετερόκλητα αντικείμενα συνυπάρχουν και ανθρώπινα σώματα. Ακολουθώντας σχεδόν πιστά τις θεωρίες των σουρεαλιστών και χρησιμοποιώντας συμβατικές τεχνικές, αποκαλύπτει βαθύτερα αιτήματα της ζωής και της ύπαρξης.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • • Η ΤΕΧΝΗ ΚΑΙ Ο ΤΟΠΟΣ «52 Σύγχρονοι Χανιώτες Καλλιτέχνες»

Δείτε το έκθεμα

Χάρος Μανώλης


Βιογραφικό

(1960)

Γεννήθηκε στα Κύθηρα το 1960. Σπούδασε στο Παρίσι, στην Ecole des Beaux Arts (1978 -1982), απ’όπου αποφοίτησε με διπλώματα ζωγραφικής και χαρακτικής. Συνέχισε με μεταπτυχιακές σπουδές, στην Ecole des Arts Decoratifs, με θέμα την εικαστική οπτική επικοινωνία. Από την αρχή της καλλιτεχνικής του πορείας, στράφηκε προς μία ζωγραφική παραστατική, αφηγούμενος μικρές ιστορίες με το ρυθμό διήγησης. Τα ετερόκλητα εικονογραφικά στοιχεία, που συναρμολογούνται στον καμβά με ιδιόρυθμη συνοχή, προσδίδουν στους πίνακες του σουρεαλιστικές διαστάσεις, ενώ ταυτόχρονα, εμποτίζουν τα έργα με μεταφυσική ατμόσφαιρα. Έχει παρουσιάσει περισσότερες από τριάντα ατομικές εκθέσεις σε ελληνικές και ευρωπαϊκές πόλεις, καθώς και στην Αμερική και έχει συμμετάσχει σε πολλές ομαδικές εκθέσεις και διεθνείς διοργανώσεις σε διάφορες πόλεις του κόσμου. Ενδεικτικά αναφέρονται: 2η και 3η Biennale Νέων Καλλιτεχνών Ευρωπαϊκών Χωρών της Μεσογείου (Θεσσαλονίκη-1986, Βαρκελώνη-1987), Διεθνής Διαγωνισμός του Μουσείου Τέχνης Μόντε Κάρλο (Μονακό, 1992), Festival International de la Peinture, Cagnes sur Mer (Γαλλία 1994), Art Athina 3 (1995), Salon de Montrouge, (Παρίσι1997) κ.ά.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών 16ος – 20ος Αιώνας, εκδόσεις «ΜΕΛΙΣΣΑ»

Δείτε το έκθεμα

Βαρώτσος Κώστας


Βιογραφικό

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1955. Σπούδασε ζωγραφική στην Accademia di Belle Arti της Ρώμης και αρχιτεκτονική στη Scuola de Architettura της Πεσκάρα. Το 1990-91 πήρε υποτροφία Fylbright για τη Ν. Υόρκη, και το 1999 εξελέγη καθηγητής στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, στο τμήμα Αρχιτεκτόνων Μηχανικών στο μάθημα των Εικαστικών Τεχνών.
Το έργο του είναι καρπός των σύγχρονων προβληματισμών γύρω από τη «γλώσσα» της τέχνης, τις δυνατότητες επικοινωνίας της με το θεατή και την «κριτική του μοντέρνου». Για αυτόν, η τέχνη μπορεί να εκφράσει την πραγματικότητα και να διαδραματίσει κοινωνικό ρόλο, εφόσον αποκαταστήσει την επικοινωνία της με το θεατή, μια επικοινωνία που διαταράχτηκε με την επικράτηση του ορθολογικού στοιχείου στη μοντέρνα τέχνη. Στο έργο του συμπυκνώνει την αίσθησή του της περιρρέουσας ιστορικής ατμόσφαιρας σε μνημειακές εικόνες και σύμβολα που αναδύονται από το ασυνείδητο και χαρακτηρίζονται για την οικονομία της φόρμας τους. Η προσπάθεια εξισορρόπησης των αντιθέσεων ταυτίζεται στο έργο του με την αναζήτηση μιας κλασικής ισορροπίας.
Εκτός από την Ελλάδα και την Ιταλία, έχει παρουσιάσει τη δουλειά του σε πλήθος ατομικών και ομαδικών εκθέσεων σε όλο τον κόσμο.Το 1987 έλαβε μέρος στη Μπιενάλε του Sao Paulo. Συμμετείχε δυο φορές στη Μπιενάλε της Βενετίας, το 1993 εκπροσωπώντας την Ιταλία και το 1999 εκπροσωπώντας της Ελλάδας.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών 16ος – 20ος Αιώνας, εκδόσεις «ΜΕΛΙΣΣΑ»

Δείτε το έκθεμα

Λουκίδης Αναστάσιος


Βιογραφικό

Σμύρνη 1884 – Αθήνα 1972

Γεννήθηκε στη Σμύρνη το 1884. Σπούδασε ζωγραφική στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών ενώ συνέχισε τις σπουδές του και στο Παρίσι (1908), με δασκάλους τους F. Cormon και Etschevery. Φιλοτέχνησε ηθογραφικές συνθέσεις και αγιογραφίες. Στην κοσμική ζωγραφική του ακολουθεί ένα ρεαλιστικό ιδίωμα, ενώ στην εκκλησιαστική επηρεάζεται από βυζαντινές, νεοαναγεννησιακές και διακοσμητικές τάσεις. Αγιογράφησε πολλούς ναούς στη Γαλλία και την Αθήνα.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών 16ος – 20ος Αιώνας, εκδόσεις «ΜΕΛΙΣΣΑ»

Δείτε το έκθεμα

Χαλκιαδάκης Μανούσος


Βιογραφικό

(1948)

Γεννήθηκε στα Χανιά, το 1948. Σπούδασε οικονομικές και πολιτικές επιστήμες στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης (1968 – 1972). Επί δέκα χρόνια, συνεργάστηκε με την κεραμίστρια Χ. Μόραλη, ως ζωγράφος των κεραμικών της. Παρουσίασε τη ζωγραφική του, σε μερικές εκθέσεις πριν αφοσιωθεί αποκλειστικά στην κεραμική. Η εγκατάστασή του στην Κρήτη, υπήρξε καθοριστική για την εξέλιξη της τεχνικής και για το θεματικό περιεχόμενο της κεραμικής του. Το υλικό που χρησιμοποιεί, είναι κατ’αποκλειστικότητα ο κρητικός πηλός, που ψήνει σε οριακές για το είδος αυτό θερμοκρασίες, πετυχαίνοντας χρώματα που θυμίζουν την πέτρα και τη θάλασσα, κύρια στοιχεία του περιβάλλοντος που τον κέρδισε. Οι φόρμες του, είναι λιτές και λειτουργικές. Ο χρηστικός χαρακτήρας, αποτελεί πάντα ένα σταθερό σημείο αναφοράς, με ανανεωτική όμως διάθεση και τολμηρές επεμβάσεις.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών 16ος – 20ος Αιώνας, εκδόσεις «ΜΕΛΙΣΣΑ»

Δείτε το έκθεμα

Βλαζάκη Σοφία


Βιογραφικό

Γεννήθηκε στα Χανιά, το 1978. Σπούδασε στη Σχολή Καλών Τεχνών της Ουαλίας στο Cardiff, καθώς και στη Σχολή Καλών Τεχνών της Βαρκελώνης. Το 2001, πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στο ελεύθερο σχέδιο, στο Wimbledon School of Arts στο Λονδίνο. Άλλοτε ζωγραφίζει με κάρβουνο και άλλοτε χρησιμοποιεί την τεχνική της ακουαρέλας για να απεικονίσει το μεταίχμιο της παιδικότητας, όπου συνυπάρχει η βία και απόλαυσή της, η έκπληξη και ο φόβος, το παιχνίδι και η φαντασία, ο κίνδυνος και η άγνοιά του. Όλα δηλαδή εκείνα τα στοιχεία που συνθέτουν την εποχή της αθωότητας και που οδηγούν σταδιακά προς την ενηλικίωση.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • • Η ΤΕΧΝΗ ΚΑΙ Ο ΤΟΠΟΣ «52 Σύγχρονοι Χανιώτες Καλλιτέχνες»

Δείτε το έκθεμα

Κομιανού Άρια


Βιογραφικό

Αθήνα 1938-2015

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1938. Σπούδασε χαρακτική στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών (1960-1969), με δάσκαλο τον Κ. Γραμματόπουλο, και παράλληλα τυπογραφία και τέχνη του βιβλίου. Η θεματογραφία της έχει ως αφετηρία διάφορα θέματα, όπως πουλιά, λουλούδια και γυναικείες μορφές αποσπασματικά δοσμένες, έτσι ώστε να παίρνουν συμβολικές προεκτάσεις. Αυτό που κυριαρχεί στο σύνολο του έργου της είναι το ενιαίο και καθαρά προσωπικό μορφοπλαστικό λεξιλόγιο, ένα λεξιλόγιο που βασίζεται στον υπαινικτικό χαρακτήρα του χώρου και στα συχνά αινιγματικά θέματα. Το κλίμα μέσα στο οποίο κινείται η χαρακτική της είναι ένας συνδυασμός σουρεαλιστικής ελευθερίας και εξπρεσιονιστικής έντασης και δυναμισμού. Παρουσίασε το έργο της σε πολλές ατομικές και ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό με συμμετοχές σε Πανελλήνιες εκθέσεις (1963, 1965, 1969, 1971, 1973, 1987), όπως και σε πολλές διεθνείς διοργανώσεις, μεταξύ των οποίων στις Μπιενάλε χαρακτικής Αλεξάνδρειας 1971, Μπάντεν-Μπάντεν 1983, Ταϊπέι Ταϊβάν 1987, 1989, Ρώμης 1995, στην Mostra Internazionale di Bianco e Nero, Λουγκάνο 1966, στην Xylonmuseum Σβέτσινγκεν 1994, στην Ibizagrafik, Ισπανία 1994, και σε σημαντικά αφιερώματα στην τέχνη της χαρακτικής. Πέθανε στην Αθήνα το 2015.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών 16ος – 20ος Αιώνας, εκδόσεις «ΜΕΛΙΣΣΑ»

Δείτε το έκθεμα

Page 12 of 14
1 10 11 12 13 14
Page 12 of 14
1 10 11 12 13 14