Κύρου Γιάννης


Βιογραφικό

Θεσσαλονίκη 1942 – Χανιά 1991

Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1942 και σπούδασε σκηνογραφία στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών, με καθηγητή τον Β. Βασιλειάδη. Κατά την περίοδο 1960 – 1962, παρακολούθησε στη Γερμανία μαθήματα σκηνογραφίας και ενδυματολογίας, με τους Fabious von Eugel και Ε. Buttner και στη συνέχεια, έκανε την πρακτική του στο Landes Theater Darmastadt. Το 1966, μαθήτευσε κοντά στο Γ. Τσαρούχη. Στο Θέατρο, πρωτοεμφανίστηκε το 1967 ως σκηνογράφος-ενδυματολόγος στα Πιθοπρακτά του Ιάννη Ξενάκη με το Ελληνικό χορόδραμα της Ραλλούς Μάνου. Έκτοτε, σχεδίασε τα σκηνικά και τα κοστούμια πολυάριθμων και πολυβραβευμένων θεατρικών παραστάσεων στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Για την τηλεόραση, φιλοτέχνησε σκηνικά και κοστούμια σε πάρα πολλές παραγωγές σίριαλ καθώς και για το θέατρο της Δευτέρας. Το 1982, εγκαταστάθηκε μόνιμα στα Χανιά όπου ίδρυσε το Ερασιτεχνικό – Πειραματικό θέατρο Αρένα, μία καλλιτεχνική ομάδα με έντονη παρουσία και δράση. Ο Κύρου, έκανε λαϊκό θέατρο χωρίς καμία παραχώρηση στην ποιότητα και συγχρόνως πειραματιζόταν πάνω σε διαφορετικά είδη δημιουργώντας τη δική του πρόταση.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • Από τον κατάλογο της έκθεσης «Ο κόσμος του Γιάννη Κύρου», εκδόσεις Δημοτικής Πινακοθήκης Χανίων, 2015

Κύρου Γιάννης


Βιογραφικό

Θεσσαλονίκη 1942 – Χανιά 1991

Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1942 και σπούδασε σκηνογραφία στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών, με καθηγητή τον Β. Βασιλειάδη. Κατά την περίοδο 1960 – 1962, παρακολούθησε στη Γερμανία μαθήματα σκηνογραφίας και ενδυματολογίας, με τους Fabious von Eugel και Ε. Buttner και στη συνέχεια, έκανε την πρακτική του στο Landes Theater Darmastadt. Το 1966, μαθήτευσε κοντά στο Γ. Τσαρούχη. Στο Θέατρο, πρωτοεμφανίστηκε το 1967 ως σκηνογράφος-ενδυματολόγος στα Πιθοπρακτά του Ιάννη Ξενάκη με το Ελληνικό χορόδραμα της Ραλλούς Μάνου. Έκτοτε, σχεδίασε τα σκηνικά και τα κοστούμια πολυάριθμων και πολυβραβευμένων θεατρικών παραστάσεων στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Για την τηλεόραση, φιλοτέχνησε σκηνικά και κοστούμια σε πάρα πολλές παραγωγές σίριαλ καθώς και για το θέατρο της Δευτέρας. Το 1982, εγκαταστάθηκε μόνιμα στα Χανιά όπου ίδρυσε το Ερασιτεχνικό – Πειραματικό θέατρο Αρένα, μία καλλιτεχνική ομάδα με έντονη παρουσία και δράση. Ο Κύρου, έκανε λαϊκό θέατρο χωρίς καμία παραχώρηση στην ποιότητα και συγχρόνως πειραματιζόταν πάνω σε διαφορετικά είδη δημιουργώντας τη δική του πρόταση.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • Από τον κατάλογο της έκθεσης «Ο κόσμος του Γιάννη Κύρου», εκδόσεις Δημοτικής Πινακοθήκης Χανίων, 2015

Κύρου Γιάννης


Βιογραφικό

Θεσσαλονίκη 1942 – Χανιά 1991

Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1942 και σπούδασε σκηνογραφία στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών, με καθηγητή τον Β. Βασιλειάδη. Κατά την περίοδο 1960 – 1962, παρακολούθησε στη Γερμανία μαθήματα σκηνογραφίας και ενδυματολογίας, με τους Fabious von Eugel και Ε. Buttner και στη συνέχεια, έκανε την πρακτική του στο Landes Theater Darmastadt. Το 1966, μαθήτευσε κοντά στο Γ. Τσαρούχη. Στο Θέατρο, πρωτοεμφανίστηκε το 1967 ως σκηνογράφος-ενδυματολόγος στα Πιθοπρακτά του Ιάννη Ξενάκη με το Ελληνικό χορόδραμα της Ραλλούς Μάνου. Έκτοτε, σχεδίασε τα σκηνικά και τα κοστούμια πολυάριθμων και πολυβραβευμένων θεατρικών παραστάσεων στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Για την τηλεόραση, φιλοτέχνησε σκηνικά και κοστούμια σε πάρα πολλές παραγωγές σίριαλ καθώς και για το θέατρο της Δευτέρας. Το 1982, εγκαταστάθηκε μόνιμα στα Χανιά όπου ίδρυσε το Ερασιτεχνικό – Πειραματικό θέατρο Αρένα, μία καλλιτεχνική ομάδα με έντονη παρουσία και δράση. Ο Κύρου, έκανε λαϊκό θέατρο χωρίς καμία παραχώρηση στην ποιότητα και συγχρόνως πειραματιζόταν πάνω σε διαφορετικά είδη δημιουργώντας τη δική του πρόταση.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • Από τον κατάλογο της έκθεσης «Ο κόσμος του Γιάννη Κύρου», εκδόσεις Δημοτικής Πινακοθήκης Χανίων, 2015

Κύρου Γιάννης


Βιογραφικό

Θεσσαλονίκη 1942 – Χανιά 1991

Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1942 και σπούδασε σκηνογραφία στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών, με καθηγητή τον Β. Βασιλειάδη. Κατά την περίοδο 1960 – 1962, παρακολούθησε στη Γερμανία μαθήματα σκηνογραφίας και ενδυματολογίας, με τους Fabious von Eugel και Ε. Buttner και στη συνέχεια, έκανε την πρακτική του στο Landes Theater Darmastadt. Το 1966, μαθήτευσε κοντά στο Γ. Τσαρούχη. Στο Θέατρο, πρωτοεμφανίστηκε το 1967 ως σκηνογράφος-ενδυματολόγος στα Πιθοπρακτά του Ιάννη Ξενάκη με το Ελληνικό χορόδραμα της Ραλλούς Μάνου. Έκτοτε, σχεδίασε τα σκηνικά και τα κοστούμια πολυάριθμων και πολυβραβευμένων θεατρικών παραστάσεων στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Για την τηλεόραση, φιλοτέχνησε σκηνικά και κοστούμια σε πάρα πολλές παραγωγές σίριαλ καθώς και για το θέατρο της Δευτέρας. Το 1982, εγκαταστάθηκε μόνιμα στα Χανιά όπου ίδρυσε το Ερασιτεχνικό – Πειραματικό θέατρο Αρένα, μία καλλιτεχνική ομάδα με έντονη παρουσία και δράση. Ο Κύρου, έκανε λαϊκό θέατρο χωρίς καμία παραχώρηση στην ποιότητα και συγχρόνως πειραματιζόταν πάνω σε διαφορετικά είδη δημιουργώντας τη δική του πρόταση.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • Από τον κατάλογο της έκθεσης «Ο κόσμος του Γιάννη Κύρου», εκδόσεις Δημοτικής Πινακοθήκης Χανίων, 2015

Κύρου Γιάννης


Βιογραφικό

Θεσσαλονίκη 1942 – Χανιά 1991

Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1942 και σπούδασε σκηνογραφία στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών, με καθηγητή τον Β. Βασιλειάδη. Κατά την περίοδο 1960 – 1962, παρακολούθησε στη Γερμανία μαθήματα σκηνογραφίας και ενδυματολογίας, με τους Fabious von Eugel και Ε. Buttner και στη συνέχεια, έκανε την πρακτική του στο Landes Theater Darmastadt. Το 1966, μαθήτευσε κοντά στο Γ. Τσαρούχη. Στο Θέατρο, πρωτοεμφανίστηκε το 1967 ως σκηνογράφος-ενδυματολόγος στα Πιθοπρακτά του Ιάννη Ξενάκη με το Ελληνικό χορόδραμα της Ραλλούς Μάνου. Έκτοτε, σχεδίασε τα σκηνικά και τα κοστούμια πολυάριθμων και πολυβραβευμένων θεατρικών παραστάσεων στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Για την τηλεόραση, φιλοτέχνησε σκηνικά και κοστούμια σε πάρα πολλές παραγωγές σίριαλ καθώς και για το θέατρο της Δευτέρας. Το 1982, εγκαταστάθηκε μόνιμα στα Χανιά όπου ίδρυσε το Ερασιτεχνικό – Πειραματικό θέατρο Αρένα, μία καλλιτεχνική ομάδα με έντονη παρουσία και δράση. Ο Κύρου, έκανε λαϊκό θέατρο χωρίς καμία παραχώρηση στην ποιότητα και συγχρόνως πειραματιζόταν πάνω σε διαφορετικά είδη δημιουργώντας τη δική του πρόταση.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • Από τον κατάλογο της έκθεσης «Ο κόσμος του Γιάννη Κύρου», εκδόσεις Δημοτικής Πινακοθήκης Χανίων, 2015

Κύρου Γιάννης


Βιογραφικό

Θεσσαλονίκη 1942 – Χανιά 1991

Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1942 και σπούδασε σκηνογραφία στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών, με καθηγητή τον Β. Βασιλειάδη. Κατά την περίοδο 1960 – 1962, παρακολούθησε στη Γερμανία μαθήματα σκηνογραφίας και ενδυματολογίας, με τους Fabious von Eugel και Ε. Buttner και στη συνέχεια, έκανε την πρακτική του στο Landes Theater Darmastadt. Το 1966, μαθήτευσε κοντά στο Γ. Τσαρούχη. Στο Θέατρο, πρωτοεμφανίστηκε το 1967 ως σκηνογράφος-ενδυματολόγος στα Πιθοπρακτά του Ιάννη Ξενάκη με το Ελληνικό χορόδραμα της Ραλλούς Μάνου. Έκτοτε, σχεδίασε τα σκηνικά και τα κοστούμια πολυάριθμων και πολυβραβευμένων θεατρικών παραστάσεων στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Για την τηλεόραση, φιλοτέχνησε σκηνικά και κοστούμια σε πάρα πολλές παραγωγές σίριαλ καθώς και για το θέατρο της Δευτέρας. Το 1982, εγκαταστάθηκε μόνιμα στα Χανιά όπου ίδρυσε το Ερασιτεχνικό – Πειραματικό θέατρο Αρένα, μία καλλιτεχνική ομάδα με έντονη παρουσία και δράση. Ο Κύρου, έκανε λαϊκό θέατρο χωρίς καμία παραχώρηση στην ποιότητα και συγχρόνως πειραματιζόταν πάνω σε διαφορετικά είδη δημιουργώντας τη δική του πρόταση.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • Από τον κατάλογο της έκθεσης «Ο κόσμος του Γιάννη Κύρου», εκδόσεις Δημοτικής Πινακοθήκης Χανίων, 2015

Κύρου Γιάννης


Βιογραφικό

Θεσσαλονίκη 1942 – Χανιά 1991

Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1942 και σπούδασε σκηνογραφία στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών, με καθηγητή τον Β. Βασιλειάδη. Κατά την περίοδο 1960 – 1962, παρακολούθησε στη Γερμανία μαθήματα σκηνογραφίας και ενδυματολογίας, με τους Fabious von Eugel και Ε. Buttner και στη συνέχεια, έκανε την πρακτική του στο Landes Theater Darmastadt. Το 1966, μαθήτευσε κοντά στο Γ. Τσαρούχη. Στο Θέατρο, πρωτοεμφανίστηκε το 1967 ως σκηνογράφος-ενδυματολόγος στα Πιθοπρακτά του Ιάννη Ξενάκη με το Ελληνικό χορόδραμα της Ραλλούς Μάνου. Έκτοτε, σχεδίασε τα σκηνικά και τα κοστούμια πολυάριθμων και πολυβραβευμένων θεατρικών παραστάσεων στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Για την τηλεόραση, φιλοτέχνησε σκηνικά και κοστούμια σε πάρα πολλές παραγωγές σίριαλ καθώς και για το θέατρο της Δευτέρας. Το 1982, εγκαταστάθηκε μόνιμα στα Χανιά όπου ίδρυσε το Ερασιτεχνικό – Πειραματικό θέατρο Αρένα, μία καλλιτεχνική ομάδα με έντονη παρουσία και δράση. Ο Κύρου, έκανε λαϊκό θέατρο χωρίς καμία παραχώρηση στην ποιότητα και συγχρόνως πειραματιζόταν πάνω σε διαφορετικά είδη δημιουργώντας τη δική του πρόταση.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • Από τον κατάλογο της έκθεσης «Ο κόσμος του Γιάννη Κύρου», εκδόσεις Δημοτικής Πινακοθήκης Χανίων, 2015

Κύρου Γιάννης


Βιογραφικό

Θεσσαλονίκη 1942 – Χανιά 1991

Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1942 και σπούδασε σκηνογραφία στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών, με καθηγητή τον Β. Βασιλειάδη. Κατά την περίοδο 1960 – 1962, παρακολούθησε στη Γερμανία μαθήματα σκηνογραφίας και ενδυματολογίας, με τους Fabious von Eugel και Ε. Buttner και στη συνέχεια, έκανε την πρακτική του στο Landes Theater Darmastadt. Το 1966, μαθήτευσε κοντά στο Γ. Τσαρούχη. Στο Θέατρο, πρωτοεμφανίστηκε το 1967 ως σκηνογράφος-ενδυματολόγος στα Πιθοπρακτά του Ιάννη Ξενάκη με το Ελληνικό χορόδραμα της Ραλλούς Μάνου. Έκτοτε, σχεδίασε τα σκηνικά και τα κοστούμια πολυάριθμων και πολυβραβευμένων θεατρικών παραστάσεων στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Για την τηλεόραση, φιλοτέχνησε σκηνικά και κοστούμια σε πάρα πολλές παραγωγές σίριαλ καθώς και για το θέατρο της Δευτέρας. Το 1982, εγκαταστάθηκε μόνιμα στα Χανιά όπου ίδρυσε το Ερασιτεχνικό – Πειραματικό θέατρο Αρένα, μία καλλιτεχνική ομάδα με έντονη παρουσία και δράση. Ο Κύρου, έκανε λαϊκό θέατρο χωρίς καμία παραχώρηση στην ποιότητα και συγχρόνως πειραματιζόταν πάνω σε διαφορετικά είδη δημιουργώντας τη δική του πρόταση.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • Από τον κατάλογο της έκθεσης «Ο κόσμος του Γιάννη Κύρου», εκδόσεις Δημοτικής Πινακοθήκης Χανίων, 2015

Κύρου Γιάννης


Βιογραφικό

Θεσσαλονίκη 1942 – Χανιά 1991

Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1942 και σπούδασε σκηνογραφία στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών, με καθηγητή τον Β. Βασιλειάδη. Κατά την περίοδο 1960 – 1962, παρακολούθησε στη Γερμανία μαθήματα σκηνογραφίας και ενδυματολογίας, με τους Fabious von Eugel και Ε. Buttner και στη συνέχεια, έκανε την πρακτική του στο Landes Theater Darmastadt. Το 1966, μαθήτευσε κοντά στο Γ. Τσαρούχη. Στο Θέατρο, πρωτοεμφανίστηκε το 1967 ως σκηνογράφος-ενδυματολόγος στα Πιθοπρακτά του Ιάννη Ξενάκη με το Ελληνικό χορόδραμα της Ραλλούς Μάνου. Έκτοτε, σχεδίασε τα σκηνικά και τα κοστούμια πολυάριθμων και πολυβραβευμένων θεατρικών παραστάσεων στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Για την τηλεόραση, φιλοτέχνησε σκηνικά και κοστούμια σε πάρα πολλές παραγωγές σίριαλ καθώς και για το θέατρο της Δευτέρας. Το 1982, εγκαταστάθηκε μόνιμα στα Χανιά όπου ίδρυσε το Ερασιτεχνικό – Πειραματικό θέατρο Αρένα, μία καλλιτεχνική ομάδα με έντονη παρουσία και δράση. Ο Κύρου, έκανε λαϊκό θέατρο χωρίς καμία παραχώρηση στην ποιότητα και συγχρόνως πειραματιζόταν πάνω σε διαφορετικά είδη δημιουργώντας τη δική του πρόταση.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • Από τον κατάλογο της έκθεσης «Ο κόσμος του Γιάννη Κύρου», εκδόσεις Δημοτικής Πινακοθήκης Χανίων, 2015

Κύρου Γιάννης


Βιογραφικό

Θεσσαλονίκη 1942 – Χανιά 1991

Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1942 και σπούδασε σκηνογραφία στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών, με καθηγητή τον Β. Βασιλειάδη. Κατά την περίοδο 1960 – 1962, παρακολούθησε στη Γερμανία μαθήματα σκηνογραφίας και ενδυματολογίας, με τους Fabious von Eugel και Ε. Buttner και στη συνέχεια, έκανε την πρακτική του στο Landes Theater Darmastadt. Το 1966, μαθήτευσε κοντά στο Γ. Τσαρούχη. Στο Θέατρο, πρωτοεμφανίστηκε το 1967 ως σκηνογράφος-ενδυματολόγος στα Πιθοπρακτά του Ιάννη Ξενάκη με το Ελληνικό χορόδραμα της Ραλλούς Μάνου. Έκτοτε, σχεδίασε τα σκηνικά και τα κοστούμια πολυάριθμων και πολυβραβευμένων θεατρικών παραστάσεων στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Για την τηλεόραση, φιλοτέχνησε σκηνικά και κοστούμια σε πάρα πολλές παραγωγές σίριαλ καθώς και για το θέατρο της Δευτέρας. Το 1982, εγκαταστάθηκε μόνιμα στα Χανιά όπου ίδρυσε το Ερασιτεχνικό – Πειραματικό θέατρο Αρένα, μία καλλιτεχνική ομάδα με έντονη παρουσία και δράση. Ο Κύρου, έκανε λαϊκό θέατρο χωρίς καμία παραχώρηση στην ποιότητα και συγχρόνως πειραματιζόταν πάνω σε διαφορετικά είδη δημιουργώντας τη δική του πρόταση.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • Από τον κατάλογο της έκθεσης «Ο κόσμος του Γιάννη Κύρου», εκδόσεις Δημοτικής Πινακοθήκης Χανίων, 2015

Κύρου Γιάννης


Βιογραφικό

Θεσσαλονίκη 1942 – Χανιά 1991

Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1942 και σπούδασε σκηνογραφία στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών, με καθηγητή τον Β. Βασιλειάδη. Κατά την περίοδο 1960 – 1962, παρακολούθησε στη Γερμανία μαθήματα σκηνογραφίας και ενδυματολογίας, με τους Fabious von Eugel και Ε. Buttner και στη συνέχεια, έκανε την πρακτική του στο Landes Theater Darmastadt. Το 1966, μαθήτευσε κοντά στο Γ. Τσαρούχη. Στο Θέατρο, πρωτοεμφανίστηκε το 1967 ως σκηνογράφος-ενδυματολόγος στα Πιθοπρακτά του Ιάννη Ξενάκη με το Ελληνικό χορόδραμα της Ραλλούς Μάνου. Έκτοτε, σχεδίασε τα σκηνικά και τα κοστούμια πολυάριθμων και πολυβραβευμένων θεατρικών παραστάσεων στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Για την τηλεόραση, φιλοτέχνησε σκηνικά και κοστούμια σε πάρα πολλές παραγωγές σίριαλ καθώς και για το θέατρο της Δευτέρας. Το 1982, εγκαταστάθηκε μόνιμα στα Χανιά όπου ίδρυσε το Ερασιτεχνικό – Πειραματικό θέατρο Αρένα, μία καλλιτεχνική ομάδα με έντονη παρουσία και δράση. Ο Κύρου, έκανε λαϊκό θέατρο χωρίς καμία παραχώρηση στην ποιότητα και συγχρόνως πειραματιζόταν πάνω σε διαφορετικά είδη δημιουργώντας τη δική του πρόταση.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • Από τον κατάλογο της έκθεσης «Ο κόσμος του Γιάννη Κύρου», εκδόσεις Δημοτικής Πινακοθήκης Χανίων, 2015

Κύρου Γιάννης


Βιογραφικό

Θεσσαλονίκη 1942 – Χανιά 1991

Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1942 και σπούδασε σκηνογραφία στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών, με καθηγητή τον Β. Βασιλειάδη. Κατά την περίοδο 1960 – 1962, παρακολούθησε στη Γερμανία μαθήματα σκηνογραφίας και ενδυματολογίας, με τους Fabious von Eugel και Ε. Buttner και στη συνέχεια, έκανε την πρακτική του στο Landes Theater Darmastadt. Το 1966, μαθήτευσε κοντά στο Γ. Τσαρούχη. Στο Θέατρο, πρωτοεμφανίστηκε το 1967 ως σκηνογράφος-ενδυματολόγος στα Πιθοπρακτά του Ιάννη Ξενάκη με το Ελληνικό χορόδραμα της Ραλλούς Μάνου. Έκτοτε, σχεδίασε τα σκηνικά και τα κοστούμια πολυάριθμων και πολυβραβευμένων θεατρικών παραστάσεων στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Για την τηλεόραση, φιλοτέχνησε σκηνικά και κοστούμια σε πάρα πολλές παραγωγές σίριαλ καθώς και για το θέατρο της Δευτέρας. Το 1982, εγκαταστάθηκε μόνιμα στα Χανιά όπου ίδρυσε το Ερασιτεχνικό – Πειραματικό θέατρο Αρένα, μία καλλιτεχνική ομάδα με έντονη παρουσία και δράση. Ο Κύρου, έκανε λαϊκό θέατρο χωρίς καμία παραχώρηση στην ποιότητα και συγχρόνως πειραματιζόταν πάνω σε διαφορετικά είδη δημιουργώντας τη δική του πρόταση.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • Από τον κατάλογο της έκθεσης «Ο κόσμος του Γιάννη Κύρου», εκδόσεις Δημοτικής Πινακοθήκης Χανίων, 2015

Κύρου Γιάννης


Βιογραφικό

Θεσσαλονίκη 1942 – Χανιά 1991

Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1942 και σπούδασε σκηνογραφία στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών, με καθηγητή τον Β. Βασιλειάδη. Κατά την περίοδο 1960 – 1962, παρακολούθησε στη Γερμανία μαθήματα σκηνογραφίας και ενδυματολογίας, με τους Fabious von Eugel και Ε. Buttner και στη συνέχεια, έκανε την πρακτική του στο Landes Theater Darmastadt. Το 1966, μαθήτευσε κοντά στο Γ. Τσαρούχη. Στο Θέατρο, πρωτοεμφανίστηκε το 1967 ως σκηνογράφος-ενδυματολόγος στα Πιθοπρακτά του Ιάννη Ξενάκη με το Ελληνικό χορόδραμα της Ραλλούς Μάνου. Έκτοτε, σχεδίασε τα σκηνικά και τα κοστούμια πολυάριθμων και πολυβραβευμένων θεατρικών παραστάσεων στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Για την τηλεόραση, φιλοτέχνησε σκηνικά και κοστούμια σε πάρα πολλές παραγωγές σίριαλ καθώς και για το θέατρο της Δευτέρας. Το 1982, εγκαταστάθηκε μόνιμα στα Χανιά όπου ίδρυσε το Ερασιτεχνικό – Πειραματικό θέατρο Αρένα, μία καλλιτεχνική ομάδα με έντονη παρουσία και δράση. Ο Κύρου, έκανε λαϊκό θέατρο χωρίς καμία παραχώρηση στην ποιότητα και συγχρόνως πειραματιζόταν πάνω σε διαφορετικά είδη δημιουργώντας τη δική του πρόταση.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • Από τον κατάλογο της έκθεσης «Ο κόσμος του Γιάννη Κύρου», εκδόσεις Δημοτικής Πινακοθήκης Χανίων, 2015

Κύρου Γιάννης


Βιογραφικό

Θεσσαλονίκη 1942 – Χανιά 1991

Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1942 και σπούδασε σκηνογραφία στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών, με καθηγητή τον Β. Βασιλειάδη. Κατά την περίοδο 1960 – 1962, παρακολούθησε στη Γερμανία μαθήματα σκηνογραφίας και ενδυματολογίας, με τους Fabious von Eugel και Ε. Buttner και στη συνέχεια, έκανε την πρακτική του στο Landes Theater Darmastadt. Το 1966, μαθήτευσε κοντά στο Γ. Τσαρούχη. Στο Θέατρο, πρωτοεμφανίστηκε το 1967 ως σκηνογράφος-ενδυματολόγος στα Πιθοπρακτά του Ιάννη Ξενάκη με το Ελληνικό χορόδραμα της Ραλλούς Μάνου. Έκτοτε, σχεδίασε τα σκηνικά και τα κοστούμια πολυάριθμων και πολυβραβευμένων θεατρικών παραστάσεων στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Για την τηλεόραση, φιλοτέχνησε σκηνικά και κοστούμια σε πάρα πολλές παραγωγές σίριαλ καθώς και για το θέατρο της Δευτέρας. Το 1982, εγκαταστάθηκε μόνιμα στα Χανιά όπου ίδρυσε το Ερασιτεχνικό – Πειραματικό θέατρο Αρένα, μία καλλιτεχνική ομάδα με έντονη παρουσία και δράση. Ο Κύρου, έκανε λαϊκό θέατρο χωρίς καμία παραχώρηση στην ποιότητα και συγχρόνως πειραματιζόταν πάνω σε διαφορετικά είδη δημιουργώντας τη δική του πρόταση.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • Από τον κατάλογο της έκθεσης «Ο κόσμος του Γιάννη Κύρου», εκδόσεις Δημοτικής Πινακοθήκης Χανίων, 2015

Κύρου Γιάννης


Βιογραφικό

Θεσσαλονίκη 1942 – Χανιά 1991

Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1942 και σπούδασε σκηνογραφία στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών, με καθηγητή τον Β. Βασιλειάδη. Κατά την περίοδο 1960 – 1962, παρακολούθησε στη Γερμανία μαθήματα σκηνογραφίας και ενδυματολογίας, με τους Fabious von Eugel και Ε. Buttner και στη συνέχεια, έκανε την πρακτική του στο Landes Theater Darmastadt. Το 1966, μαθήτευσε κοντά στο Γ. Τσαρούχη. Στο Θέατρο, πρωτοεμφανίστηκε το 1967 ως σκηνογράφος-ενδυματολόγος στα Πιθοπρακτά του Ιάννη Ξενάκη με το Ελληνικό χορόδραμα της Ραλλούς Μάνου. Έκτοτε, σχεδίασε τα σκηνικά και τα κοστούμια πολυάριθμων και πολυβραβευμένων θεατρικών παραστάσεων στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Για την τηλεόραση, φιλοτέχνησε σκηνικά και κοστούμια σε πάρα πολλές παραγωγές σίριαλ καθώς και για το θέατρο της Δευτέρας. Το 1982, εγκαταστάθηκε μόνιμα στα Χανιά όπου ίδρυσε το Ερασιτεχνικό – Πειραματικό θέατρο Αρένα, μία καλλιτεχνική ομάδα με έντονη παρουσία και δράση. Ο Κύρου, έκανε λαϊκό θέατρο χωρίς καμία παραχώρηση στην ποιότητα και συγχρόνως πειραματιζόταν πάνω σε διαφορετικά είδη δημιουργώντας τη δική του πρόταση.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • Από τον κατάλογο της έκθεσης «Ο κόσμος του Γιάννη Κύρου», εκδόσεις Δημοτικής Πινακοθήκης Χανίων, 2015

Κύρου Γιάννης


Βιογραφικό

Θεσσαλονίκη 1942 – Χανιά 1991

Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1942 και σπούδασε σκηνογραφία στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών, με καθηγητή τον Β. Βασιλειάδη. Κατά την περίοδο 1960 – 1962, παρακολούθησε στη Γερμανία μαθήματα σκηνογραφίας και ενδυματολογίας, με τους Fabious von Eugel και Ε. Buttner και στη συνέχεια, έκανε την πρακτική του στο Landes Theater Darmastadt. Το 1966, μαθήτευσε κοντά στο Γ. Τσαρούχη. Στο Θέατρο, πρωτοεμφανίστηκε το 1967 ως σκηνογράφος-ενδυματολόγος στα Πιθοπρακτά του Ιάννη Ξενάκη με το Ελληνικό χορόδραμα της Ραλλούς Μάνου. Έκτοτε, σχεδίασε τα σκηνικά και τα κοστούμια πολυάριθμων και πολυβραβευμένων θεατρικών παραστάσεων στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Για την τηλεόραση, φιλοτέχνησε σκηνικά και κοστούμια σε πάρα πολλές παραγωγές σίριαλ καθώς και για το θέατρο της Δευτέρας. Το 1982, εγκαταστάθηκε μόνιμα στα Χανιά όπου ίδρυσε το Ερασιτεχνικό – Πειραματικό θέατρο Αρένα, μία καλλιτεχνική ομάδα με έντονη παρουσία και δράση. Ο Κύρου, έκανε λαϊκό θέατρο χωρίς καμία παραχώρηση στην ποιότητα και συγχρόνως πειραματιζόταν πάνω σε διαφορετικά είδη δημιουργώντας τη δική του πρόταση.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • Από τον κατάλογο της έκθεσης «Ο κόσμος του Γιάννη Κύρου», εκδόσεις Δημοτικής Πινακοθήκης Χανίων, 2015

Κύρου Γιάννης


Βιογραφικό

Θεσσαλονίκη 1942 – Χανιά 1991

Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1942 και σπούδασε σκηνογραφία στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών, με καθηγητή τον Β. Βασιλειάδη. Κατά την περίοδο 1960 – 1962, παρακολούθησε στη Γερμανία μαθήματα σκηνογραφίας και ενδυματολογίας, με τους Fabious von Eugel και Ε. Buttner και στη συνέχεια, έκανε την πρακτική του στο Landes Theater Darmastadt. Το 1966, μαθήτευσε κοντά στο Γ. Τσαρούχη. Στο Θέατρο, πρωτοεμφανίστηκε το 1967 ως σκηνογράφος-ενδυματολόγος στα Πιθοπρακτά του Ιάννη Ξενάκη με το Ελληνικό χορόδραμα της Ραλλούς Μάνου. Έκτοτε, σχεδίασε τα σκηνικά και τα κοστούμια πολυάριθμων και πολυβραβευμένων θεατρικών παραστάσεων στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Για την τηλεόραση, φιλοτέχνησε σκηνικά και κοστούμια σε πάρα πολλές παραγωγές σίριαλ καθώς και για το θέατρο της Δευτέρας. Το 1982, εγκαταστάθηκε μόνιμα στα Χανιά όπου ίδρυσε το Ερασιτεχνικό – Πειραματικό θέατρο Αρένα, μία καλλιτεχνική ομάδα με έντονη παρουσία και δράση. Ο Κύρου, έκανε λαϊκό θέατρο χωρίς καμία παραχώρηση στην ποιότητα και συγχρόνως πειραματιζόταν πάνω σε διαφορετικά είδη δημιουργώντας τη δική του πρόταση.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • Από τον κατάλογο της έκθεσης «Ο κόσμος του Γιάννη Κύρου», εκδόσεις Δημοτικής Πινακοθήκης Χανίων, 2015

Κουνάλης Κωνσταντίνος


Βιογραφικό

(1968)

Γεννήθηκε το 1968 στην Αθήνα και μεγάλωσε στα Χανιά. Σπούδασε στην Ανώτατή Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας στο τμήμα Εικαστικών με καθηγητές του τον Χρόνη Μπότσογλου και τον Γ. Λαζόγκα. Παράλληλα έλαβε το πτυχίο της Διδακτικής της Τέχνης. Ο Κουνάλης όσον αφορά στην καλλιτεχνική του δραστηριότητα, πέραν της ζωγραφικής, ασχολείται με τη χαρακτική και τη φωτογραφία καθώς έχει παρακολουθήσει εργαστήρια Φωτογραφίας και Πολυμέσων. Έχει συμμετάσχει σε αρκετές ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό ενώ επίσης έχει παρουσιάσει το έργο του σε 8 ατομικές εκθέσεις. Η ενασχόληση του με την αγιογραφία απέδωσε στη συμμετοχή του καλλιτέχνη σε αγιογραφήσεις Ιερών ναών τόσο στα Χανιά, στην Κύπρο όσο και στη Νότια Κορέα. Έλαβε τιμητικό βραβείο από την διοργάνωση: “63 ème salon des Artistes du Hurepoix” στο St. Geneviève des Bois στο Παρίσι. Είναι μέλος Ε.Ε.Τ.Ε. και της Ένωσης Εκπαιδευτικών Εικαστικών Μαθημάτων. Έχει διδάξει σε σχολεία πρωτοβάθμιας, δευτεροβάθμιας και μεταδευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, καθώς και στο Δημοτικό εργαστήρι του Δήμου Χανίων. Ζει στα Χανιά και δραστηριοποιείται ως ζωγράφος.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • Πέγκυ Κουνενάκη, Η τέχνη και ο τόπος: 52 σύγχρονοι Χανιώτες καλλιτέχνες, κατάλογος έκθεσης, Δημοτική Πινακοθήκη Χανίων, Χανιά 2010, σελ. 57-56, 126.
  • Βιογραφικό σημείωμα του Κουνάλη Κωνσταντίνου, στον διαδικτυακό τόπο: artkounaliskonstantinos.com

Κοτσιρέας Σταύρος


Βιογραφικό

Γεννήθηκε στην Αθήνα, το 1960. Σπούδασε ζωγραφική και χαρακτική στην Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten της Χάγης (1984-89) και συνέχισε στην ίδια σχολή, με μεταπτυχιακές σπουδές στη σκηνογραφία και την ενδυματολογία. Οι συνθέσεις του, διακρίνονται για το συνδυασμό αφηρημένων τύπων με εικονιστικά μοτίβα, λαμπερά χρώματα, εξπρεσιονιστική διάθεση, συμβολικό περιεχόμενο και λυρική ατμόσφαιρα. Παράλληλα με τη ζωγραφική ασχολείται και με τη χαρακτική, όπου εκμεταλλεύεται την αντίθεση του ασπρου μαύρου, για να δώσει συνθέσεις που διακρίνονται για τη σχηματοποίηση και την σχεδιαστική τους οξύτητα.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών 16ος – 20ος Αιώνας, εκδόσεις «ΜΕΛΙΣΣΑ»

Πράσινος Μάριος


Βιογραφικό

Κωνσταντινούπολη 1916 – Eygalieres, Ν. Γαλλίας 1985

Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1916, μεγάλωσε όμως και σπούδασε στο Παρίσι, όπου βρέθηκε με την οικογένειά του μετά τα γεγονότα του 1922. Το 1932, εγγράφεται στην Ecole des Langues Orientales και αρχίζει τα πρώτα μαθήματα ζωγραφικής κοντά στον Κλεμάν Σερβώ. Δύο χρόνια αργότερα ξεκινά η φοίτησή του στη Faculte des Lettres στο Παρίσι, ενώ το έργο του ήδη κινείται στον ευρύτερο χώρο των σουρρεαλιστών. Οι επαφές του με ανθρώπους του θεάτρου, τα σχέδια για εξώφυλλα εκδόσεων, το διαρκές ενδιαφέρον του για την υπέρβαση των ορίων μεταξύ γνώσης και ενόρασης, φυσικού και μεταφυσικού κόσμου και η αντιμετώπιση της ζωγραφικής ως γραφής, είναι τα στοιχεία που ορίζουν τις βασικές κατευθύνσεις της δουλειάς του, που διαμορφώνουν το στίγμα της και προδιαγράφουν τα ερωτήματα, με τα οποία θα βρεθεί αντιμέτωπος, από τα ήδη σουρεαλιστικής διάθεσης πρωιμότερα έργα του, έως τις εσωστρεφούς διάθεσης πραγματεύσεις του φυσικού τοπίου, μετά την εγκατάστασή του στη Νότια Γαλλία.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών 16ος – 20ος Αιώνας, εκδόσεις «ΜΕΛΙΣΣΑ»

Πατσόγλου Αριστείδης


Βιογραφικό

(1941)

Γεννήθηκε στη Λέσβο το 1941 και πήρε τα πρώτα του μαθήματα σχεδίου και ζωγραφικής, κοντά στο Θ. Απάρτη (1962-65). Στη συνέχεια, σπούδασε γλυπτική στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών (1965 – 1969), στο εργαστήριο του Γ. Παππά, καθώς και στο Παρίσι, στην Ecole des beaux Arts. Σπούδασε τέλος, στο Paris VII (1974-79) πλαστικές τέχνες και επιστήμες της τέχνης, οπτικοακουστική τεχνική στο Τμήμα Κινηματογράφου, καθώς και φιλοσοφία. Στο γλυπτικό του έργο, ανέπτυξε ένα προσωπικό εξπρεσιονιστικό ιδίωμα, με συμβολικά και υπερρεαλιστικά στοιχεία, αφαιρετικές διατυπώσεις και έμφαση στις πλαστικές αξίες. Αφετηρία του έργου του, αποτελεί η μορφή του ανθρώπου και του ζώου ενώ τον ενδιαφέρει ιδιαίτερα η απόδοση της κίνησης.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών 16ος – 20ος Αιώνας, εκδόσεις «ΜΕΛΙΣΣΑ»

Πανταλέων Θεόδωρος


Βιογραφικό

(1945)

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1945. Σπούδασε στο ΑΤΙ γραφικές τέχνες και ζωγραφική με τον Η. Δεκουλάκο. Ενδιαφέρεται ιδιαίτερα για τα έργα κλασικών ζωγράφων και επηρεάζεται από παλιές έγχρωμες λιθογραφίες. Χρησιμοποιεί τόσο την ελαιογραφία όσο και μικτές τεχνικές. Η θεματογραφία του, αναφέρεται σε ονειρικά και φανταστικά σύνολα στην κατεύθυνση του σουρεαλισμού και της αυτόματης γραφής. Η ζωγραφική του, διακρίνεται για τη σχηματοποίηση των μορφών και τις τονισμένες παραμορφώσεις, την ονειρική ατμόσφαιρα και τον προβληματικό χώρο, την εσωτερικότητα του χρώματος και την πληρότητα της γραμμής του. Τα ίδια στοιχεία χαρακτηρίζουν και το χαρακτικό του έργο, ιδιαίτερα τις λιθογραφίες, όπου εμφανίζονται η ίδια θεματογραφία, και παρόμοιο μορφοπλαστικό λεξιλόγιο.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών 16ος – 20ος Αιώνας, εκδόσεις «ΜΕΛΙΣΣΑ»

Πανταλέων Θεόδωρος


Βιογραφικό

(1945)

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1945. Σπούδασε στο ΑΤΙ γραφικές τέχνες και ζωγραφική με τον Η. Δεκουλάκο. Ενδιαφέρεται ιδιαίτερα για τα έργα κλασικών ζωγράφων και επηρεάζεται από παλιές έγχρωμες λιθογραφίες. Χρησιμοποιεί τόσο την ελαιογραφία όσο και μικτές τεχνικές. Η θεματογραφία του, αναφέρεται σε ονειρικά και φανταστικά σύνολα στην κατεύθυνση του σουρεαλισμού και της αυτόματης γραφής. Η ζωγραφική του, διακρίνεται για τη σχηματοποίηση των μορφών και τις τονισμένες παραμορφώσεις, την ονειρική ατμόσφαιρα και τον προβληματικό χώρο, την εσωτερικότητα του χρώματος και την πληρότητα της γραμμής του. Τα ίδια στοιχεία χαρακτηρίζουν και το χαρακτικό του έργο, ιδιαίτερα τις λιθογραφίες, όπου εμφανίζονται η ίδια θεματογραφία, και παρόμοιο μορφοπλαστικό λεξιλόγιο.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών 16ος – 20ος Αιώνας, εκδόσεις «ΜΕΛΙΣΣΑ»

Κελαϊδής Βασίλης


Βιογραφικό

Γεννήθηκε στα Χανιά το 1938. Σπούδασε ζωγραφική, στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών (1955-60) με δάσκαλο τον Α. Γεωργιάδη, και ψηφιδωτό (1960-62) με την Ε. Βοΐλα. Επηρεασμένος από το σουρεαλιστικό κίνημα, ζωγραφίζει θέματα που κινούνται ανάμεσα στο όνειρο και την πραγματικότητα: ανθρώπινες μορφές, μακρινές και απόκοσμες, στέκουν σαν απολιθώματα μέσα σ’ ένα άγονο και απρόσωπο τοπίο. Τα έργα του, καμωμένα συνήθως με ακρυλικά χρώματα, έχουν έντονο συμβολισμό και αποτελούν μαρτυρίες μιας τέχνης με σαφείς κοινωνικοκριτικούς προσανατολισμούς. Ταυτόχρονα, αποκαλύπτουν την υπαρξιακή αγωνία και το καθημερινό άγχος του σύγχρονου ανθρώπου.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών 16ος – 20ος Αιώνας, εκδόσεις «ΜΕΛΙΣΣΑ»

Γεροντίδης Γεροντάκης Γεώργιος


Βιογραφικό

Σμύρνη 1907 – Χανιά 1991

Γεννήθηκε το 1907 στην Σμύρνη, από πατέρα Κρητικό και μητέρα Μικρασιάτισσα. Εκεί φοίτησε μεχρι την Β΄ ταξη του δημοτικού σχολείου μιάς και δεν το επέτρεψε η ανέχεια της οικογένειας του. Το 1922 έφτασε πρόσφυγας στο Αγρίνιο, και από ‘ κεί ήρθε στα Χανιά όπου εγκαταστάθηκε μόνιμα, καταπιανώμενος με διάφορες εργασίες ταυτόχρονα με την καλλιτεχνική του δραστηριότητα. Με την βοήθεια του έφορου αρχαιοτήτων Β. Θεοφανίδη και του τότε διευθυντή του Ιστορικού Αρχείου Κρήτης Ν. Τωμαδάκη, διορίστηκε στο αρχαιολογικό Μουσείο Χανίων απ΄ όπου και συνταξιοδοτήθηκε. Με τη ζωγραφική ασχολήθηκε ως αυτοδίδακτος. Τα θέματά του τα αντλούσε τόσο από το φυσικό όσο και από το αστικό τοπίο της Κρήτης, ενώ καταπιάστηκε και με τη γλυπτική και τη χαρακτική.

Ψυχοπαίδης Γιάννης


Βιογραφικό

(1945)

Γεννήθηκε στην Αθήνα, το 1945. Σπούδασε χαρακτική στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών (1963 – 1968) με δάσκαλο το Κ. Γραμματόπουλο. Πριν από τη δικτατορία του 1967, συμμετείχε ενεργά στις δραστηριότητες του συλλόγου των φοιτητών και στις κινητοποιήσεις της νεολαίας, ήταν μέλος της «Ομάδας Τέχνης Α» και συνεργαζόταν με την Επιθεώρηση Τέχνης. Στην πρώτη του ατομική έκθεση (1966, Κεραία) τα έργα του φανέρωναν την πολιτικοποιημένη στάση του (σκηνές από διαδηλώσεις), αλλά και την πρώιμη εξοικείωσή του με το γερμανικό εξπρεσιονισμό. Συνέχισε με μεταπτυχιακές σπουδές στη ζωγραφική, στην Akademie der Bildende Kunste, του Μονάχου, ως υπότροφος της DAAD. Έμεινε και εργάστηκε στο Μόναχο ως το 1977. Στην Ελλάδα, επέστρεψε το 1992 και το 1994 εξελέγη τακτικός καθηγητής της ΑΣΚΤ, όπου δίδαξε έως το 2012. Οι πρώιμες φάσεις της καλλιτεχνικής του πορείας, εντάσσονται στο ιδεολογικό και αισθητικό κλίμα των δεκ. ’60 και ’70, ιδιαίτερα στο νεο-παραστατικό ρεύμα που επηρέαζε εκείνα τα χρόνια τόσο το διεθνή χώρο όσο και την Ελλάδα. Η εξπρεσιονιστική διάθεση, δεν έπαψε ποτέ να διέπει την τέχνη του, με λιγότερο ή περισσότερο εμφανή τρόπο, αλλά χωρίς της τραχύτητα και τα βίαια ξεσπάσματα, της αντίστοιχης γερμανικής ζωγραφικής. Παραμορφώσεις και χρωματικές υπερβολές, που κατά καιρούς, παρατηρούνται στο έργο του, πλουτίζουν με οξύτερους τόνους μία κατά βάθος, νηφάλια και αποστασιοποιημένη κριτική ματιά, που σχολιάζει δηκτικά και συχνά ποιητικά, καταστάσεις, πρόσωπα και πράγματα. Έχει κάνει δεκάδες ατομικές εκθέσεις σε όλο σχεδόν τον κόσμο, σε γκαλερί, πινακοθήκες και μουσεία. Συμμετείχε επίσης σε πολλές ομαδικές και διεθνείς εκθέσεις. Μέσα στη δεκαετία του 1980 άρχισε να παρουσιάζει αναδρομικά, εντός και εκτός Ελλάδας, τη μεγάλη σειρά έργων του με τίτλο Το γράμμα που δεν έφτασε (η οποία είχε ξεκινήσει από το 1977 και συνεχιζόταν μέχρι πρόσφατα). Στην Ελλάδα έχουν γίνει αρκετές αναδρομικές παρουσιάσεις της δουλειάς του (1987-88, 1995, 1998, 2001, 2005…). Το 2004 δημιούργησε τη μεγάλη εικαστική εγκατάσταση Σταθμός Ειρήνη για τον ομώνυμο σταθμό των ΗΣΑΠ. Έχουν εκδοθεί πολυάριθμα λευκώματα για το έργο του, μονογραφικές μελέτες και βιβλία με κείμενα και δοκίμιά του για την τέχνη.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

Χρύσα (Βαρδέα)


Βιογραφικό

(1933-2013)

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1933. Σπούδασε στην Academie de la Grande Chaumiere (1953-54) στο Παρίσι και στη School of Fine Arts (1954-55) στο Σαν Φρανζίσκο και στη συνέχεια εγκαταστάθηκε στη Ν. Υόρκη. Η γλυπτική της δημιουργία χαρακτηρίζεται από διαρκή έρευνα και εκμετάλλευση του τυχαίου. Ξεκινώντας γύρω στα 1955 από επιτοίχιες συνθέσεις με βέλη και γράμματα, που αξιοποιούσαν τις αντιθέσεις του φωτός και της σκιάς, εισήλθε το 1957 σε μια πενταετία πειραματισμών. Έτσι, από τυχαία χυμένο γύψο σε χάρτινα κιβώτια προέκυψαν τα Κυκλαδικά Βιβλία, που θα χαρακτηριστούν προάγγελοι του μινιμαλισμού. Ένα ιδιαίτερο χαρακτηριστικό της εργασίας της υπήρξε η ενασχόλησή της με τη γραφή και την προβολή των εικαστικών της δυνατοτήτων, ανεξάρτητα από το νόημα που αυτή μετέφερε. Είτε χάραζε σε οριζόντιες ζώνες κεφαλαία γράμματα είτε επαναλάμβάνε ένα και μόνο γράμμα, ενδιαφέρθηκε για τη δύναμη της μη αναγνωρίσιμης έννοιας των γραμμάτων και των λέξεων, κάτι που στη συνέχεια την οδήγησε σε πίνακες εμπνευσμένους από τη δομή της εφημερίδας. Από το 1962 άρχισε να χρησιμοποιεί το νέον, που έγινε το σήμα κατατεθέν της δουλειάς της, συνδυάζοντας το υλικό, την τεχνολογία και τις εντυπώσεις που της δημιούργησε η Νέα Υόρκη. Η προσπάθεια αυτή βρήκε την κορύφωσή της στις Πύλες της Times Square, μια συναρμογή διαφορετικών υλικών και στοιχείων. Τα βιώματά της από το αστικό τοπίο των μεγαλουπόλεων και η νέα τεχνολογία υπήρξαν τα στοιχεία που αποτέλεσαν την αστείρευτη πηγή της έμπνευσής της.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

Λακερίδου Γιούλικα


Βιογραφικό

Γεννήθηκε στη Λεμεσό το 1940. Σπούδασε ζωγραφική στην Ecole des Beaux Arts στο Παρίσι, στο εργαστήριο του R. Licata, ενώ παρακολούθησε και μαθήματα χαρακτικής και ψηφιδωτού. Συνέχισε τις σπουδές της στην Ecole Pratique des Hautes Etudes της Σορβόννης. Στη δουλειά της, φάινεται να επηρεάζεται ιδιαίτερα από τη μελέτη της αρχιτεκτονικής. Ενδιαφέρεται για το φυσικό χώρο και σε μερικές από τις πρώιμες προσπάθειές της, δίνει τοπία στα οποία παίζουν σημαντικό ρόλο τα δέντρα. Η ζωγραφική επιφάνεια των έργων της διακρίνεται για το συνδυασμό κάθετων και οριζόντιων θεμάτων, περιγραφικών τύπων και σχηματοποίησης των μορφών.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών 16ος – 20ος Αιώνας, εκδόσεις «ΜΕΛΙΣΣΑ»

Χατζηκυριάκος Γκίκας Νίκος


Βιογραφικό

(1906-1994)

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1906. Πήρε τα πρώτα μαθήματα ζωγραφικής στην Αθήνα κοντά στον Κ. Παρθένη (1921 – 1922). Το 1922, όντας στο Παρίσι, ξεκίνησε σπουδές γαλλικής και ελληνικής φιλολογίας στη Σορβόννη, ενώ συγχρόνως φοιτούσε στην Ακαδημία Ranson και στο εργαστήριο χαρακτικής του Δ. Γαλάνη. Στη γαλλική πρωτεύουσα παρέμεινε έως το 1934, πραγματοποιώντας ενδιαμέσως ταξίδια στην Ελλάδα. Ήδη από το 1923 άρχισε την εκθεσιακή του δραστηριότητα με τη συμμετοχή του στο Σαλόν των Ανεξαρτήτων, όπου εξέθεσε και τις επόμενες χρονιές έως το 1926. Το 1927 πραγματοποίησε την πρώτη του ατομική έκθεση στο Παρίσι στην γκαλερί Percier και την επόμενη χρονιά στην αίθουσα Στρατηγοπούλου στην Αθήνα με συνεκθέτη το γλύπτη Μιχάλη Τόμπρο. Στα 1936 – 1937 συνεργάστηκε για την έκδοση του περιοδικού Το Τρίτο Μάτι, στο οποίο δημοσίευσε μεταφράσεις κειμένων και άρθρα. Το 1937 ξεκίνησε την ενασχόλησή του με τη σκηνογραφία, σχεδιάζοντας τα σκηνικά και τα κοστούμια για παραστάσεις του Θεάτρου της Μαρίκας Κοτοπούλη. Ακολούθησε η συνεργασία του με τη Νέα Σχολή Δραματικής Τέχνης του Σωκράτη Καραντινού (1938), το Εθνικό Θέατρο (1950), το Μοντέρνο Ελληνικό Μπαλέτο της Ραλλούς Μάνου (1950), τη Σχολή Ματέι (1952) και το Covent Garden του Λονδίνου (1961). Το 1941 εξελέγη καθηγητής στη Σχολή Αρχιτεκτόνων του Εθνικού Μετσόβειου Πολυτεχνείου, όπου δίδαξε σχέδιο και σύνθεση έως το 1958. Το 1946 παρουσιάστηκε η πρώτη αναδρομική έκθεση του έργου του στο Βρετανικό Συμβούλιο Αθηνών, και ακολούθησε, το 1973, η αναδρομική στην Εθνική Πινακοθήκη της Αθήνας με εκατόν εξήντα τέσσερα έργα. Το 1949 εξέθεσε με την ομάδα Αρμός, της οποίας υπήρξε ιδρυτικό μέλος, και το 1950 μετείχε στην Μπιενάλε της Βενετίας με δέκα επτά έργα. Στο μεταξύ συνέχισε να παρουσιάζει ατομικές εκθέσεις, σε πόλεις όπως το Λονδίνο, το Παρίσι, το Βερολίνο, και από το 1958 ξεκίνησε τη συνεργασία του με την γκαλερί Ιόλα, εκθέτοντας στη Νέα Υόρκη, το Παρίσι, τη Γενεύη και το Μιλάνο. Το 1973 εξελέγη μέλος της Ακαδημίας Αθηνών, το 1979 ανακηρύχθηκε επίτιμος διδάκτορας της Αρχιτεκτονικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και το 1986 εξελέγη μέλος της Royal Academy του Λονδίνου. Άνθρωπος με ποικίλα πνευματικά και καλλιτεχνικά ενδιαφέροντα, ασχολήθηκε ακόμη με τη χαρακτική, την εικονογράφηση βιβλίων, τη γλυπτική, ενώ έδωσε πολλές διαλέξεις και δημοσίευσε μελέτες και άρθρα για θέματα τέχνης και αισθητικής. Ο Γκίκας, αξιοποίησε στη ζωγραφική του κυβιστικές και κονστρουκτιβιστικές διατυπώσεις σε συνδυασμό με τύπους της ελληνικής τέχνης, επιτυγχάνοντας μια καθαρά προσωπική σύνθεση ευρωπαϊκών πρωτοποριακών και εγχώριων παραδοσιακών στοιχείων.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

Τσόκλης Κώστας


Βιογραφικό

(1930)

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1930. Σπούδασε στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών από το 1948 έως το 1954, στο εργαστήριο του Γ. Μόραλη. Το 1957, με υποτροφία του Ι.Κ.Υ., πήγε στη Ρώμη, όπου έζησε έως το 1960. Τη δεκαετία 1960 – 1970 εργάστηκε στο Παρίσι. Με πρόσκληση του D.A.A.D. πήγε στο Βερολίνο, όπου παρέμεινε από το 1971 έως το 1972. Στη συνέχεια και έως το 1983 έζησε μεταξύ Αθήνας και Παρισιού, ενώ το 1984 εγκαταστάθηκε μόνιμα στην Αθήνα. Καλλιτέχνης που αρέσκεται στους πειραματισμούς, έχει δώσει δημιουργίες διαφόρων κατευθύνσεων και τάσεων, συνδυάζοντας το ζωγραφικό με το εξωζωγραφικό, το στοιχείο της οφθαλμαπάτης με την πραγματικότητα, την τέχνη με την τεχνολογία, εισάγοντας στη δουλειά του και το βίντεοΑπό τις αρχές της δεκαετίας του 1960, οπότε ξεκίνησε την εκθεσιακή του δραστηριότητα, έως σήμερα έχει παρουσιάσει έργα του σε περισσότερες από ογδόντα ατομικές εκθέσεις και έχει συμμετάσχει και σε πολυάριθμες ομαδικές, στην Ελλάδα και το εξωτερικό, κυρίως σε ευρωπαϊκές πόλεις. Το 1986 εκπροσώπησε την Ελλάδα στην Μπιενάλε της Βενετίας.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

Τζωρτζίνης Παναγιώτης


Βιογραφικό

(1950)

Γεννήθηκε στη Μεσσηνία το 1950. Έκανε σπουδές ελευθέρου σχεδίου, στο εργαστήριο του Γ. Βογιατζή (1976 – 1977), ενώ πήρε και μαθήματα χαρακτικής από την Α. Κομιανού (1986). Η ζωγραφική του, συνδέεται με την παράδοση της βυζαντινής αγιογραφίας και των καλλιτεχνών της Γενιάς του ’30. Τα έργα του, είναι εμπνευσμένα κυρίως από την αρχέγονη σχέση του ανθρώπου με τη γη, και παρουσιάζουν ανθρώπινες μορφές και νεκρές φύσεις, ενταγμένες σ’ένα φανταστικό, σχεδόν σουρεαλιστικό χώρο. Η ζωγραφική επιφάνεια, εμπλουτίζεται με πλήθος παραπληρωματικών θεμάτων, που είναι συγχρόνως και φορείς συμβολικών υπαινιγμών. Τα χρώματα που κυριαρχούν στους πίνακές του, είναι το κόκκινο, το μπλέ, το χρυσό και τα γαιώδη, ενώ συχνά τα έργα του δημιουργούν την ψευδαίσθηση χαρακτικών, λόγω της χρήσης απειράριθμων γραμμώσεων για την απόδοση των τονικών διαβαθμίσεων.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών 16ος – 20ος Αιώνας, εκδόσεις «ΜΕΛΙΣΣΑ»

Τέτσης Παναγιώτης


Βιογραφικό

(1925-2016)

Γεννήθηκε στην Ύδρα το 1925 και εγκαταστάθηκε με την οικογένειά του στον Πειραιά το 1937. Το 1940, πήρε τα πρώτα μαθήματα ζωγραφικής από το Γερμανό ζωγράφο και χαράκτη K. Frieslander, ενώ καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη της καλλιτεχνικής του πορείας έπαιξε η γνωριμία του με το Δ. Πικιώνη και το Ν. Χατζηκυριάκο Γκίκα, τους οποίους θεωρούσε πραγματικούς δασκάλους του. Το 1943, ξεκίνησε να σπουδάζει ζωγραφική στο προπαρασκευαστικό τμήμα της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών, με δασκάλους τους Δ. Μπισκίνη και Π. Μαθιόπουλο, και στη συνέχεια τον Κ. Παρθένη. Με υποτροφία του ΙΚΥ, συνέχισε τις σπουδές του, ως ελεύθερος σπουδαστής στην Ecole des Beaux Arts του Παρισιού, όπου σπούδασε και χαρακτική. Το 1951 έγινε επιμελητής στην έδρα Ελευθέρου Σχεδίου στην Αρχιτεκτονική σχολή του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου. Το 1977 εξελέγη καθηγητής και το 1989 πρύτανης της Ανώτατης Σχολής Καλών Τεχνών. Το 1993 έγινε τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών και το 1999 τιμήθηκε με τον Ανώτερο Ταξιάρχη του Φοίνικος. Στο έργο του ενδιαφέρεται για όλες τις θεματογραφικές περιοχές – ανθρώπινη μορφή και σκηνές της καθημερινότητας, προσωπογραφία και νεκρή φύση, μεμονωμένα πρόσωπα και ομάδες, την τοπιογραφία και τη μεγάλη σύνθεση. Σε όλες τις προσπάθειές του, παρέμεινε εξπρεσιονιστής, που όχι μόνο σχεδίαζε με το χρώμα, αλλά κατόρθωνε να μεταφέρει στη ζωγραφική επιφάνεια, όλο τον εσωτερικό χαρακτήρα και το εκφραστικό περιεχόμενο του χρώματος, χωρίς να θυσιάζει την οπτική πραγματικότητα.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών 16ος – 20ος Αιώνας, εκδόσεις «ΜΕΛΙΣΣΑ»

Takis


Βιογραφικό

(1925-2019)

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1925. Ξεκινά την καλλιτεχνική του πορεία σε ηλικία περίπου 20 ετών, σε ένα υπόγειο εργαστήρι, όταν έρχεται σε επαφή με τα έργα του Picasso και του Giacometti. Το 1952 δημιουργεί το πρώτο του ατελιέ με τους παιδικούς του φίλους και καλλιτέχνες Μίνω Αργυράκη και Ραϋμόνδο στην περιοχή της Ανάκασας. Τα πρώτα έργα του είναι προτομές από γύψο και γλυπτά από σφυρήλατο σίδηρο εμπνευσμένα τόσο από τον αρχαιοελληνικό πολιτισμό όσο και από καλλιτέχνες όπως ο Picasso και ο Giacometti. Το 1953, αρχίζει να δουλέυει την πέτρα, επιθυμώντας όχι μόνο να υποχρεώσει το υλικό σε μεταμόρφωση, αλλά να αντιληφθεί δουλεύοντας το, «τι συμβαίνει στο εσωτερικό του»: να συλλάβει τη ζωή και την ευφυΐα της ύλης και να ακολουθήσει τους νόμους της. Το 1954, εγκαθίσταται στο Παρίσι, όπου διαμένει έκτοτε. Από το 1955 και μέχρι το τέλος του 1965 πειραματίστηκε με όλα τα στοιχεία του περιβάλλοντος και της φύσης τα οποία περιβάλλουν τον άνθρωπο, αλλά αδυνατεί να τα εντοπίσει με γυμνό μάτι. Αυτά τα στοιχεία θα αποτελέσουν τη βάση της καλλιτεχνικής του πορείας και εξερεύνησης καθώς χάρη σε αυτά διακρίνεται, ξεχωρίζει και καινοτομεί. Καθ’ όλη τη διάρκεια της καριέρας του, συνέχισε να διερευνά τα όρια και τα σημεία τομής της καλλιτεχνικής και επιστημονικής αντίληψης, καθώς και της μουσικής, των ήχων και ιδιαίτερα των εικόνων που βρίσκονται σε κίνηση. Τα έργα του κοσμούν τις μόνιμες συλλογές των σπουδαιότερων μουσείων του κόσμου όπως το Κέντρο Σύγχρονης Τέχνης George Pompidou στο Παρίσι, το ΜΟΜΑ και το Guggenheim Museum της Νέας Υόρκης, τη De Menil Collection στο Χιούστον, την Tate Modern του Λονδίνου, την Peggy Guggenheim Collection στη Βενετία.
Στη Γαλλία, το Μουσείο του Jeu de Paume, το Palais de Tokyo και το Fondation Maeght έχουν οργανώσει μεγάλες αναδρομικές εκθέσεις αφιερωμένες στον καλλιτέχνη.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

Στάμος Θεόδωρος


Βιογραφικό

(1922-1997)

Γεννήθηκε στη Νέα Υόρκη το 1922 από Έλληνες μετανάστες γονείς. Από τα δεκατέσσερα του μόλις χρόνια κέρδισε υποτροφία, για την American Artists’ School της Ν. Υόρκης όπου παρακολούθησε μαθήματα γλυπτικής. Ήδη όμως, από το 1937, είχε αφοσιωθεί στη ζωγραφική. Το 1943 παρουσίασε την πρώτη του ατομική έκθεση στη γνωστή γκαλερί της Betty Parsons, Wakefield Gallery and Bookshop. Η Parsons τον υποστήριξε θερμά και ανέλαβε τη διοργάνωση των εκθέσεών του ως το 1957. Παράλληλα με το εικαστικό του έργο, δίδαξε στο Black Mountain College της Βόρειας Καρολίνα και στο Hartley Settlement House της Ν.Υόρκης. Οι πρώτοι του πίνακες, της δεκαετίας του ’40 απαρτίζονται από ελεύθερα, βιομορφικά σχήματα, που πλανώνται σε ένα δισδιάστατο, ακαθόριστο μυστηριακό χώρο. Την ίδια εποχή, μία ομάδα καινοτόμων καλλιτεχνών στη Ν. Υόρκη, κινούνταν γύρω από παρόμοιες μορφολογικές αναζητήσεις, επιχειρώντας, να αποτινάξουν τον “ασφυκτικό ζυγό του ρεαλισμού”, που αποτέλεσε την κλασική παράδοση στην αμερικανική τέχνη, και να καθιερώσουν την ανεικονική ζωγραφική. Η πρωτοποριακή αυτή ομάδα, έμεινε στην ιστορία ως «Σχολή της Νέας Υόρκης», και ο Έλληνας καλλιτέχνης, ως πρωτεργάτης της τάσης που αργότερα βαφτίστηκε «αφηρημένος εξπρεσιονισμός». Παρουσίασε το έργο του σε ατομικές και ομαδικές εκθέσεις σε σημαντικές αμερικανικές και ευρωπαϊκές γκαλερί και στα σημαντικότερα μουσεία σε ολόκληρο τον κόσμο. Παραδειγματικά έργα του ανήκουν σε μουσεία και ιδρύματα στη Νέα Υόρκη (Metropolitan Museum of Art, Museum of Modern Art, Solomon R. Guggenheim Museum, Whitney Museum of Art), στην Αθήνα (Εθνική Πινακοθήκη – Μουσείο Αλεξάνδρου Σούτσου), στο Σικάγο (Art Institute), στο Smithsonian American Art Museum, Washington D.C., στo Rio de Janeiro (Museu de Arte Moderna), στο Tel Aviv Museum, στο Museum Moderner Kunst, Vienna και σε πολλές ιδιωτικές και δημόσιες συλλογές.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

Σπεράντζας Βασίλειος


Βιογραφικό

(1938)

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1938. Σπούδασε ζωγραφική και χαρακτική, στην Ecole des Beaux Arts (1956 – 1962) στο Παρίσι, όπου και δίδαξε λιθογραφία ως επιμελητής (1976 – 1987). Στη ζωγραφική του, χρησιμοποιεί λαδομπογιές, τέμπερες, παστέλ, ακρυλικά, φύλλα ασημιού, ενώ στη χαρακτική δουλεύει λιθογραφίες και χαλκογραφίες. Στο σύνολο του έργου του, διασταυρώνονται ο δυναμισμός του Picasso, ο λυρισμός του Matisse και η χρωματική αίσθηση του Chagall, με στοιχεία από την αρχαϊκή, τη βυζαντινή, τη λαϊκή τέχνη, ακόμα και από την ινδική τέχνη και τις μινιατούρες. Αυτές οι επιρροές, έχουν συγχωνευτεί σε μία προσωπική μυθολογία και ένα χαρακτηριστικό καλλιτεχνικό ιδίωμα, στο οποίο παραμένει πιστός, σε όλη την πορεία του. Η τέχνη του, είναι ανθρωποκεντρική, με τη γυναικεία φιγούρα να κυριαρχεί, γυμνή ή καλυμμένη με διάφανα ενδύματα, σε εσωτερικά σπιτιών ή μπαλκόνια νεοκλασικών με πολυποίκιλτες σιδεριές. Έχει παρουσιάσει το έργο του σε πολλές ατομικές εκθέσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Έχει λάβει επίσης μέρος σε Πανελλήνιες, στο Salon de Mai του Παρισιού (1967-1987), καθώς και σε ομαδικές και διεθνείς εκθέσεις ζωγραφικής και χαρακτικής. Το 1971 συμμετείχε στην Μπιενάλε του Sao Paulo.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών 16ος – 20ος Αιώνας, εκδόσεις «ΜΕΛΙΣΣΑ»

Σπεράντζας Βασίλειος


Βιογραφικό

(1938)

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1938. Σπούδασε ζωγραφική και χαρακτική, στην Ecole des Beaux Arts (1956 – 1962) στο Παρίσι, όπου και δίδαξε λιθογραφία ως επιμελητής (1976 – 1987). Στη ζωγραφική του, χρησιμοποιεί λαδομπογιές, τέμπερες, παστέλ, ακρυλικά, φύλλα ασημιού, ενώ στη χαρακτική δουλεύει λιθογραφίες και χαλκογραφίες. Στο σύνολο του έργου του, διασταυρώνονται ο δυναμισμός του Picasso, ο λυρισμός του Matisse και η χρωματική αίσθηση του Chagall, με στοιχεία από την αρχαϊκή, τη βυζαντινή, τη λαϊκή τέχνη, ακόμα και από την ινδική τέχνη και τις μινιατούρες. Αυτές οι επιρροές, έχουν συγχωνευτεί σε μία προσωπική μυθολογία και ένα χαρακτηριστικό καλλιτεχνικό ιδίωμα, στο οποίο παραμένει πιστός, σε όλη την πορεία του. Η τέχνη του, είναι ανθρωποκεντρική, με τη γυναικεία φιγούρα να κυριαρχεί, γυμνή ή καλυμμένη με διάφανα ενδύματα, σε εσωτερικά σπιτιών ή μπαλκόνια νεοκλασικών με πολυποίκιλτες σιδεριές. Έχει παρουσιάσει το έργο του σε πολλές ατομικές εκθέσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Έχει λάβει επίσης μέρος σε Πανελλήνιες, στο Salon de Mai του Παρισιού (1967-1987), καθώς και σε ομαδικές και διεθνείς εκθέσεις ζωγραφικής και χαρακτικής. Το 1971 συμμετείχε στην Μπιενάλε του Sao Paulo.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών 16ος – 20ος Αιώνας, εκδόσεις «ΜΕΛΙΣΣΑ»

Σπεράντζας Βασίλειος


Βιογραφικό

(1938)

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1938. Σπούδασε ζωγραφική και χαρακτική, στην Ecole des Beaux Arts (1956 – 1962) στο Παρίσι, όπου και δίδαξε λιθογραφία ως επιμελητής (1976 – 1987). Στη ζωγραφική του, χρησιμοποιεί λαδομπογιές, τέμπερες, παστέλ, ακρυλικά, φύλλα ασημιού, ενώ στη χαρακτική δουλεύει λιθογραφίες και χαλκογραφίες. Στο σύνολο του έργου του, διασταυρώνονται ο δυναμισμός του Picasso, ο λυρισμός του Matisse και η χρωματική αίσθηση του Chagall, με στοιχεία από την αρχαϊκή, τη βυζαντινή, τη λαϊκή τέχνη, ακόμα και από την ινδική τέχνη και τις μινιατούρες. Αυτές οι επιρροές, έχουν συγχωνευτεί σε μία προσωπική μυθολογία και ένα χαρακτηριστικό καλλιτεχνικό ιδίωμα, στο οποίο παραμένει πιστός, σε όλη την πορεία του. Η τέχνη του, είναι ανθρωποκεντρική, με τη γυναικεία φιγούρα να κυριαρχεί, γυμνή ή καλυμμένη με διάφανα ενδύματα, σε εσωτερικά σπιτιών ή μπαλκόνια νεοκλασικών με πολυποίκιλτες σιδεριές. Έχει παρουσιάσει το έργο του σε πολλές ατομικές εκθέσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Έχει λάβει επίσης μέρος σε Πανελλήνιες, στο Salon de Mai του Παρισιού (1967-1987), καθώς και σε ομαδικές και διεθνείς εκθέσεις ζωγραφικής και χαρακτικής. Το 1971 συμμετείχε στην Μπιενάλε του Sao Paulo.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών 16ος – 20ος Αιώνας, εκδόσεις «ΜΕΛΙΣΣΑ»

Πατσόγλου Αριστείδης


Βιογραφικό

(1941)

Γεννήθηκε στη Λέσβο το 1941 και πήρε τα πρώτα του μαθήματα σχεδίου και ζωγραφικής, κοντά στο Θ. Απάρτη (1962-65). Στη συνέχεια, σπούδασε γλυπτική στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών (1965 – 1969), στο εργαστήριο του Γ. Παππά, καθώς και στο Παρίσι, στην Ecole des beaux Arts. Σπούδασε τέλος, στο Paris VII (1974-79) πλαστικές τέχνες και επιστήμες της τέχνης, οπτικοακουστική τεχνική στο Τμήμα Κινηματογράφου, καθώς και φιλοσοφία. Στο γλυπτικό του έργο, ανέπτυξε ένα προσωπικό εξπρεσιονιστικό ιδίωμα, με συμβολικά και υπερρεαλιστικά στοιχεία, αφαιρετικές διατυπώσεις και έμφαση στις πλαστικές αξίες. Αφετηρία του έργου του, αποτελεί η μορφή του ανθρώπου και του ζώου ενώ τον ενδιαφέρει ιδιαίτερα η απόδοση της κίνησης.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών 16ος – 20ος Αιώνας, εκδόσεις «ΜΕΛΙΣΣΑ»

Πατσόγλου Αριστείδης


Βιογραφικό

(1941)

Γεννήθηκε στη Λέσβο το 1941 και πήρε τα πρώτα του μαθήματα σχεδίου και ζωγραφικής, κοντά στο Θ. Απάρτη (1962-65). Στη συνέχεια, σπούδασε γλυπτική στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών (1965 – 1969), στο εργαστήριο του Γ. Παππά, καθώς και στο Παρίσι, στην Ecole des beaux Arts. Σπούδασε τέλος, στο Paris VII (1974-79) πλαστικές τέχνες και επιστήμες της τέχνης, οπτικοακουστική τεχνική στο Τμήμα Κινηματογράφου, καθώς και φιλοσοφία. Στο γλυπτικό του έργο, ανέπτυξε ένα προσωπικό εξπρεσιονιστικό ιδίωμα, με συμβολικά και υπερρεαλιστικά στοιχεία, αφαιρετικές διατυπώσεις και έμφαση στις πλαστικές αξίες. Αφετηρία του έργου του, αποτελεί η μορφή του ανθρώπου και του ζώου ενώ τον ενδιαφέρει ιδιαίτερα η απόδοση της κίνησης.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών 16ος – 20ος Αιώνας, εκδόσεις «ΜΕΛΙΣΣΑ»

Πατσόγλου Αριστείδης


Βιογραφικό

(1941)

Γεννήθηκε στη Λέσβο το 1941 και πήρε τα πρώτα του μαθήματα σχεδίου και ζωγραφικής, κοντά στο Θ. Απάρτη (1962-65). Στη συνέχεια, σπούδασε γλυπτική στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών (1965 – 1969), στο εργαστήριο του Γ. Παππά, καθώς και στο Παρίσι, στην Ecole des beaux Arts. Σπούδασε τέλος, στο Paris VII (1974-79) πλαστικές τέχνες και επιστήμες της τέχνης, οπτικοακουστική τεχνική στο Τμήμα Κινηματογράφου, καθώς και φιλοσοφία. Στο γλυπτικό του έργο, ανέπτυξε ένα προσωπικό εξπρεσιονιστικό ιδίωμα, με συμβολικά και υπερρεαλιστικά στοιχεία, αφαιρετικές διατυπώσεις και έμφαση στις πλαστικές αξίες. Αφετηρία του έργου του, αποτελεί η μορφή του ανθρώπου και του ζώου ενώ τον ενδιαφέρει ιδιαίτερα η απόδοση της κίνησης.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών 16ος – 20ος Αιώνας, εκδόσεις «ΜΕΛΙΣΣΑ»

Κοψίδης Ράλλης


Βιογραφικό

Κάστρο Λήμνου 1929 – Αθήνα 2010

Γεννήθηκε στο Κάστρο Λήμνου το 1929. Την περίοδο 1949-1953, σπούδασε ζωγραφική στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών, στο εργαστήριο του Α. Γεωργιάδη, το οποίο όμως εγκατέλειψε στο τέταρτο έτος. Στη συνέχεια μαθήτευσε κοντά στο Φ. Κόντογλου και συνεργάστηκε μαζί του στην εικονογράφηση εκκλησιών. Στις πρώτες φάσεις της δουλειάς του, αξιοποιεί στοιχεία της λαϊκής βυζαντινής και μεταβυζαντινής ζωγραφικής, και αποδίδει τα θέματά του με απλοϊκό ύφος, ενώ από τις αρχές της δεκαετίας του ’80 και μετά οι εικόνες του αποτελούν εκφάνσεις μιας προσωπικής μυθολογίας. Θεματικά, επικεντρώνεται στο τοπίο και στην ανθρώπινη μορφή μέσα σε αυτό. Οι συνθέσεις του, έχουν έντονα βιωματικό χαρακτήρα και νοσταλγική διάθεση, και διακρίνονται για την καθαρότητα των εκφραστικών μέσων, τη φυσικότητα και την αμεσότητα της περιγραφής.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών 16ος – 20ος Αιώνας, εκδόσεις «ΜΕΛΙΣΣΑ»

Πατσόγλου Αριστείδης


Βιογραφικό

(1941)

Γεννήθηκε στη Λέσβο το 1941 και πήρε τα πρώτα του μαθήματα σχεδίου και ζωγραφικής, κοντά στο Θ. Απάρτη (1962-65). Στη συνέχεια, σπούδασε γλυπτική στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών (1965 – 1969), στο εργαστήριο του Γ. Παππά, καθώς και στο Παρίσι, στην Ecole des beaux Arts. Σπούδασε τέλος, στο Paris VII (1974-79) πλαστικές τέχνες και επιστήμες της τέχνης, οπτικοακουστική τεχνική στο Τμήμα Κινηματογράφου, καθώς και φιλοσοφία. Στο γλυπτικό του έργο, ανέπτυξε ένα προσωπικό εξπρεσιονιστικό ιδίωμα, με συμβολικά και υπερρεαλιστικά στοιχεία, αφαιρετικές διατυπώσεις και έμφαση στις πλαστικές αξίες. Αφετηρία του έργου του, αποτελεί η μορφή του ανθρώπου και του ζώου ενώ τον ενδιαφέρει ιδιαίτερα η απόδοση της κίνησης.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών 16ος – 20ος Αιώνας, εκδόσεις «ΜΕΛΙΣΣΑ»

Κούστας Απόστολος


Βιογραφικό

Γεννήθηκε στο Μεσολόγγι το 1954 όπου και πήρε τα πρώτα μαθήματα ζωγραφικής από το Γ. Κασόλα. Μέσω του χαράκτη Α. Τάσσου γνώρισε το Γ. Σικελιώτη και μαθήτεψε κοντά του για τέσσερα χρόνια, την περίοδο 1980 – 1984. Την περίοδο 1984 – 1987 υπήρξε μαθητής και βοηθός της Β. Κατράκη. Φιλοτεχνεί χαρακτικά μεγάλων διαστάσεων τα οποία τυπώνει πάνω σε ιδιοκατασκευασμένες τσιμεντένιες πλάκες με δική του τεχνική. Αντλεί τα θέματα του, από την ελληνική μυθολογία και τα οικολογικά προβλήματα. Οι συνθέσεις του διακρίνονται για την αδρότητα του σχεδίου, την επιβολή του χρώματος και το λυρικό περιεχόμενο τους.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών 16ος – 20ος Αιώνας, εκδόσεις «ΜΕΛΙΣΣΑ»

Κόττης Ιωάννης


Βιογραφικό

Γεννήθηκε στην Κορινθία το 1949 και σπούδασε αρχικά στη Σχολή Δοξιάδη (1967 – 1970) και στη συνέχεια στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών (1967-1970), με δασκάλους τους Γ. Μόραλη και Ν. Νικολάου. Με υποτροφία της Σχολής, πήγε στο Παρίσι το 1980, όπου ζει και εργάζεται μέχρι σήμερα. Με έκδηλη εξπρεσιονιστική τεχνοτροπία, αποτυπώνει την καθημερινή ζωή και τη φύση. Μέσα από τη δουλειά του, σχολιάζει με χιούμορ τις έννοιες της παράδοσης και του κιτς και αναπαράγει μια παραμυθένια, εξωπραγματική ατμόσφαιρα με ένα αβαθές, απροσδιόριστο χρωματικό πεδίο, κατοικημένο από μνήμες της Ελλάδας.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών 16ος – 20ος Αιώνας, εκδόσεις «ΜΕΛΙΣΣΑ»

Σπεράντζας Βασίλειος


Βιογραφικό

(1938)

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1938. Σπούδασε ζωγραφική και χαρακτική, στην Ecole des Beaux Arts (1956 – 1962) στο Παρίσι, όπου και δίδαξε λιθογραφία ως επιμελητής (1976 – 1987). Στη ζωγραφική του, χρησιμοποιεί λαδομπογιές, τέμπερες, παστέλ, ακρυλικά, φύλλα ασημιού, ενώ στη χαρακτική δουλεύει λιθογραφίες και χαλκογραφίες. Στο σύνολο του έργου του, διασταυρώνονται ο δυναμισμός του Picasso, ο λυρισμός του Matisse και η χρωματική αίσθηση του Chagall, με στοιχεία από την αρχαϊκή, τη βυζαντινή, τη λαϊκή τέχνη, ακόμα και από την ινδική τέχνη και τις μινιατούρες. Αυτές οι επιρροές, έχουν συγχωνευτεί σε μία προσωπική μυθολογία και ένα χαρακτηριστικό καλλιτεχνικό ιδίωμα, στο οποίο παραμένει πιστός, σε όλη την πορεία του. Η τέχνη του, είναι ανθρωποκεντρική, με τη γυναικεία φιγούρα να κυριαρχεί, γυμνή ή καλυμμένη με διάφανα ενδύματα, σε εσωτερικά σπιτιών ή μπαλκόνια νεοκλασικών με πολυποίκιλτες σιδεριές. Έχει παρουσιάσει το έργο του σε πολλές ατομικές εκθέσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Έχει λάβει επίσης μέρος σε Πανελλήνιες, στο Salon de Mai του Παρισιού (1967-1987), καθώς και σε ομαδικές και διεθνείς εκθέσεις ζωγραφικής και χαρακτικής. Το 1971 συμμετείχε στην Μπιενάλε του Sao Paulo.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών 16ος – 20ος Αιώνας, εκδόσεις «ΜΕΛΙΣΣΑ»

Σπεράντζας Βασίλειος


Βιογραφικό

(1938)

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1938. Σπούδασε ζωγραφική και χαρακτική, στην Ecole des Beaux Arts (1956 – 1962) στο Παρίσι, όπου και δίδαξε λιθογραφία ως επιμελητής (1976 – 1987). Στη ζωγραφική του, χρησιμοποιεί λαδομπογιές, τέμπερες, παστέλ, ακρυλικά, φύλλα ασημιού, ενώ στη χαρακτική δουλεύει λιθογραφίες και χαλκογραφίες. Στο σύνολο του έργου του, διασταυρώνονται ο δυναμισμός του Picasso, ο λυρισμός του Matisse και η χρωματική αίσθηση του Chagall, με στοιχεία από την αρχαϊκή, τη βυζαντινή, τη λαϊκή τέχνη, ακόμα και από την ινδική τέχνη και τις μινιατούρες. Αυτές οι επιρροές, έχουν συγχωνευτεί σε μία προσωπική μυθολογία και ένα χαρακτηριστικό καλλιτεχνικό ιδίωμα, στο οποίο παραμένει πιστός, σε όλη την πορεία του. Η τέχνη του, είναι ανθρωποκεντρική, με τη γυναικεία φιγούρα να κυριαρχεί, γυμνή ή καλυμμένη με διάφανα ενδύματα, σε εσωτερικά σπιτιών ή μπαλκόνια νεοκλασικών με πολυποίκιλτες σιδεριές. Έχει παρουσιάσει το έργο του σε πολλές ατομικές εκθέσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Έχει λάβει επίσης μέρος σε Πανελλήνιες, στο Salon de Mai του Παρισιού (1967-1987), καθώς και σε ομαδικές και διεθνείς εκθέσεις ζωγραφικής και χαρακτικής. Το 1971 συμμετείχε στην Μπιενάλε του Sao Paulo.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών 16ος – 20ος Αιώνας, εκδόσεις «ΜΕΛΙΣΣΑ»

Σπεράντζας Βασίλειος


Βιογραφικό

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1938. Σπούδασε ζωγραφική και χαρακτική, στην Ecole des Beaux Arts (1956 – 1962) στο Παρίσι, όπου και δίδαξε λιθογραφία ως επιμελητής (1976 – 1987). Στη ζωγραφική του, χρησιμοποιεί λαδομπογιές, τέμπερες, παστέλ, ακρυλικά, φύλλα ασημιού, ενώ στη χαρακτική δουλεύει λιθογραφίες και χαλκογραφίες. Στο σύνολο του έργου του, διασταυρώνονται ο δυναμισμός του Picasso, ο λυρισμός του Matisse και η χρωματική αίσθηση του Chagall, με στοιχεία από την αρχαϊκή, τη βυζαντινή, τη λαϊκή τέχνη, ακόμα και από την ινδική τέχνη και τις μινιατούρες. Αυτές οι επιρροές, έχουν συγχωνευτεί σε μία προσωπική μυθολογία και ένα χαρακτηριστικό καλλιτεχνικό ιδίωμα, στο οποίο παραμένει πιστός, σε όλη την πορεία του. Η τέχνη του, είναι ανθρωποκεντρική, με τη γυναικεία φιγούρα να κυριαρχεί, γυμνή ή καλυμμένη με διάφανα ενδύματα, σε εσωτερικά σπιτιών ή μπαλκόνια νεοκλασικών με πολυποίκιλτες σιδεριές. Έχει παρουσιάσει το έργο του σε πολλές ατομικές εκθέσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Έχει λάβει επίσης μέρος σε Πανελλήνιες, στο Salon de Mai του Παρισιού (1967-1987), καθώς και σε ομαδικές και διεθνείς εκθέσεις ζωγραφικής και χαρακτικής. Το 1971 συμμετείχε στην Μπιενάλε του Sao Paulo.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών 16ος – 20ος Αιώνας, εκδόσεις «ΜΕΛΙΣΣΑ»

Σπεράντζας Βασίλειος


Βιογραφικό

(1938)

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1938. Σπούδασε ζωγραφική και χαρακτική, στην Ecole des Beaux Arts (1956 – 1962) στο Παρίσι, όπου και δίδαξε λιθογραφία ως επιμελητής (1976 – 1987). Στη ζωγραφική του, χρησιμοποιεί λαδομπογιές, τέμπερες, παστέλ, ακρυλικά, φύλλα ασημιού, ενώ στη χαρακτική δουλεύει λιθογραφίες και χαλκογραφίες. Στο σύνολο του έργου του, διασταυρώνονται ο δυναμισμός του Picasso, ο λυρισμός του Matisse και η χρωματική αίσθηση του Chagall, με στοιχεία από την αρχαϊκή, τη βυζαντινή, τη λαϊκή τέχνη, ακόμα και από την ινδική τέχνη και τις μινιατούρες. Αυτές οι επιρροές, έχουν συγχωνευτεί σε μία προσωπική μυθολογία και ένα χαρακτηριστικό καλλιτεχνικό ιδίωμα, στο οποίο παραμένει πιστός, σε όλη την πορεία του. Η τέχνη του, είναι ανθρωποκεντρική, με τη γυναικεία φιγούρα να κυριαρχεί, γυμνή ή καλυμμένη με διάφανα ενδύματα, σε εσωτερικά σπιτιών ή μπαλκόνια νεοκλασικών με πολυποίκιλτες σιδεριές. Έχει παρουσιάσει το έργο του σε πολλές ατομικές εκθέσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Έχει λάβει επίσης μέρος σε Πανελλήνιες, στο Salon de Mai του Παρισιού (1967-1987), καθώς και σε ομαδικές και διεθνείς εκθέσεις ζωγραφικής και χαρακτικής. Το 1971 συμμετείχε στην Μπιενάλε του Sao Paulo.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών 16ος – 20ος Αιώνας, εκδόσεις «ΜΕΛΙΣΣΑ»

Σπεράντζας Βασίλειος


Βιογραφικό

(1938)

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1938. Σπούδασε ζωγραφική και χαρακτική, στην Ecole des Beaux Arts (1956 – 1962) στο Παρίσι, όπου και δίδαξε λιθογραφία ως επιμελητής (1976 – 1987). Στη ζωγραφική του, χρησιμοποιεί λαδομπογιές, τέμπερες, παστέλ, ακρυλικά, φύλλα ασημιού, ενώ στη χαρακτική δουλεύει λιθογραφίες και χαλκογραφίες. Στο σύνολο του έργου του, διασταυρώνονται ο δυναμισμός του Picasso, ο λυρισμός του Matisse και η χρωματική αίσθηση του Chagall, με στοιχεία από την αρχαϊκή, τη βυζαντινή, τη λαϊκή τέχνη, ακόμα και από την ινδική τέχνη και τις μινιατούρες. Αυτές οι επιρροές, έχουν συγχωνευτεί σε μία προσωπική μυθολογία και ένα χαρακτηριστικό καλλιτεχνικό ιδίωμα, στο οποίο παραμένει πιστός, σε όλη την πορεία του. Η τέχνη του, είναι ανθρωποκεντρική, με τη γυναικεία φιγούρα να κυριαρχεί, γυμνή ή καλυμμένη με διάφανα ενδύματα, σε εσωτερικά σπιτιών ή μπαλκόνια νεοκλασικών με πολυποίκιλτες σιδεριές. Έχει παρουσιάσει το έργο του σε πολλές ατομικές εκθέσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Έχει λάβει επίσης μέρος σε Πανελλήνιες, στο Salon de Mai του Παρισιού (1967-1987), καθώς και σε ομαδικές και διεθνείς εκθέσεις ζωγραφικής και χαρακτικής. Το 1971 συμμετείχε στην Μπιενάλε του Sao Paulo.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών 16ος – 20ος Αιώνας, εκδόσεις «ΜΕΛΙΣΣΑ»

Σπεράντζας Βασίλειος


Βιογραφικό

(1938)

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1938. Σπούδασε ζωγραφική και χαρακτική, στην Ecole des Beaux Arts (1956 – 1962) στο Παρίσι, όπου και δίδαξε λιθογραφία ως επιμελητής (1976 – 1987). Στη ζωγραφική του, χρησιμοποιεί λαδομπογιές, τέμπερες, παστέλ, ακρυλικά, φύλλα ασημιού, ενώ στη χαρακτική δουλεύει λιθογραφίες και χαλκογραφίες. Στο σύνολο του έργου του, διασταυρώνονται ο δυναμισμός του Picasso, ο λυρισμός του Matisse και η χρωματική αίσθηση του Chagall, με στοιχεία από την αρχαϊκή, τη βυζαντινή, τη λαϊκή τέχνη, ακόμα και από την ινδική τέχνη και τις μινιατούρες. Αυτές οι επιρροές, έχουν συγχωνευτεί σε μία προσωπική μυθολογία και ένα χαρακτηριστικό καλλιτεχνικό ιδίωμα, στο οποίο παραμένει πιστός, σε όλη την πορεία του. Η τέχνη του, είναι ανθρωποκεντρική, με τη γυναικεία φιγούρα να κυριαρχεί, γυμνή ή καλυμμένη με διάφανα ενδύματα, σε εσωτερικά σπιτιών ή μπαλκόνια νεοκλασικών με πολυποίκιλτες σιδεριές. Έχει παρουσιάσει το έργο του σε πολλές ατομικές εκθέσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Έχει λάβει επίσης μέρος σε Πανελλήνιες, στο Salon de Mai του Παρισιού (1967-1987), καθώς και σε ομαδικές και διεθνείς εκθέσεις ζωγραφικής και χαρακτικής. Το 1971 συμμετείχε στην Μπιενάλε του Sao Paulo.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών 16ος – 20ος Αιώνας, εκδόσεις «ΜΕΛΙΣΣΑ»
Page 2 of 4
1 2 3 4