Γράββαλος Παναγιώτης


Βιογραφικό

Λαμία 1933 – Αθήνα 2014

Γεννήθηκε στη Λαμία το 1933. Σπούδασε ζωγραφική, στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών με δασκάλους τους Σ. Παπαλουκά και Γ. Μόραλη, ενώ από το 1960 ασχολήθηκε και με τις γραφικές τέχνες. Συνεργάστηκε με το χαράκτη Τάσσο στη σχεδίαση πολλών ελληνικών και ξένων γραμματοσήμων και δίδαξε στο ΑΤΙ. Μετά το 1966, υπήρξε μόνιμος συνεργάτης των Ελληνικών Ταχυδρομείων στη σχεδίαση γραμματοσήμων, επί τριάντα σχεδόν χρόνια. Κινήθηκε με ευχέρεια στο πεδίο των μικτών μέσων, όπου ανέδειξε τις αισθητικές και εκφραστικές του δυνατότητες. Τόσο στο ζωγραφικό όσο και στο χαρακτικό του έργο, κυριαρχεί το σχεδιαστικό στοιχείο. Το ενδιαφέρον του καλλιτέχνη για τα προβλήματα του κοινωνικού χώρου τον οδήγησε από νωρίς σε μία θεματολογία ανθρωποκεντρική που περιγράφει και σχολιάζει ανθρώπινες και κοινωνικές καταστάσεις με τρόπο καθαρό και ευανάγνωστο. Η χρήση του χρώματος σε άμεση σχέση με το σχέδιο, παίζει καθοριστικό ρόλο στην απόδοση του χώρου και του φωτός. Η γραμμική καθαρότητα του σχεδίου και η αξιοποίηση του ρυθμού της σύνθεσης, χωρίς συναισθηματικές εξάρσεις, αλλά με ένα ιδιότυπο λυρισμό, είναι τα κατ’εξοχήν στοιχεία που εξασφάλισαν την εκφραστική αποτελεσματικότητα του έργου του.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών 16ος – 20ος Αιώνας, εκδόσεις «ΜΕΛΙΣΣΑ»

Γράββαλος Παναγιώτης


Βιογραφικό

Λαμία 1933 – Αθήνα 2014

Γεννήθηκε στη Λαμία το 1933. Σπούδασε ζωγραφική, στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών με δασκάλους τους Σ. Παπαλουκά και Γ. Μόραλη, ενώ από το 1960 ασχολήθηκε και με τις γραφικές τέχνες. Συνεργάστηκε με το χαράκτη Τάσσο στη σχεδίαση πολλών ελληνικών και ξένων γραμματοσήμων και δίδαξε στο ΑΤΙ. Μετά το 1966, υπήρξε μόνιμος συνεργάτης των Ελληνικών Ταχυδρομείων στη σχεδίαση γραμματοσήμων, επί τριάντα σχεδόν χρόνια. Κινήθηκε με ευχέρεια στο πεδίο των μικτών μέσων, όπου ανέδειξε τις αισθητικές και εκφραστικές του δυνατότητες. Τόσο στο ζωγραφικό όσο και στο χαρακτικό του έργο, κυριαρχεί το σχεδιαστικό στοιχείο. Το ενδιαφέρον του καλλιτέχνη για τα προβλήματα του κοινωνικού χώρου τον οδήγησε από νωρίς σε μία θεματολογία ανθρωποκεντρική που περιγράφει και σχολιάζει ανθρώπινες και κοινωνικές καταστάσεις με τρόπο καθαρό και ευανάγνωστο. Η χρήση του χρώματος σε άμεση σχέση με το σχέδιο, παίζει καθοριστικό ρόλο στην απόδοση του χώρου και του φωτός. Η γραμμική καθαρότητα του σχεδίου και η αξιοποίηση του ρυθμού της σύνθεσης, χωρίς συναισθηματικές εξάρσεις, αλλά με ένα ιδιότυπο λυρισμό, είναι τα κατ’εξοχήν στοιχεία που εξασφάλισαν την εκφραστική αποτελεσματικότητα του έργου του.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών 16ος – 20ος Αιώνας, εκδόσεις «ΜΕΛΙΣΣΑ»

Γράββαλος Παναγιώτης


Βιογραφικό

Λαμία 1933 – Αθήνα 2014

Γεννήθηκε στη Λαμία το 1933. Σπούδασε ζωγραφική, στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών με δασκάλους τους Σ. Παπαλουκά και Γ. Μόραλη, ενώ από το 1960 ασχολήθηκε και με τις γραφικές τέχνες. Συνεργάστηκε με το χαράκτη Τάσσο στη σχεδίαση πολλών ελληνικών και ξένων γραμματοσήμων και δίδαξε στο ΑΤΙ. Μετά το 1966, υπήρξε μόνιμος συνεργάτης των Ελληνικών Ταχυδρομείων στη σχεδίαση γραμματοσήμων, επί τριάντα σχεδόν χρόνια. Κινήθηκε με ευχέρεια στο πεδίο των μικτών μέσων, όπου ανέδειξε τις αισθητικές και εκφραστικές του δυνατότητες. Τόσο στο ζωγραφικό όσο και στο χαρακτικό του έργο, κυριαρχεί το σχεδιαστικό στοιχείο. Το ενδιαφέρον του καλλιτέχνη για τα προβλήματα του κοινωνικού χώρου τον οδήγησε από νωρίς σε μία θεματολογία ανθρωποκεντρική που περιγράφει και σχολιάζει ανθρώπινες και κοινωνικές καταστάσεις με τρόπο καθαρό και ευανάγνωστο. Η χρήση του χρώματος σε άμεση σχέση με το σχέδιο, παίζει καθοριστικό ρόλο στην απόδοση του χώρου και του φωτός. Η γραμμική καθαρότητα του σχεδίου και η αξιοποίηση του ρυθμού της σύνθεσης, χωρίς συναισθηματικές εξάρσεις, αλλά με ένα ιδιότυπο λυρισμό, είναι τα κατ’εξοχήν στοιχεία που εξασφάλισαν την εκφραστική αποτελεσματικότητα του έργου του.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών 16ος – 20ος Αιώνας, εκδόσεις «ΜΕΛΙΣΣΑ»

Γράββαλος Παναγιώτης


Βιογραφικό

Λαμία 1933 – Αθήνα 2014

Γεννήθηκε στη Λαμία το 1933. Σπούδασε ζωγραφική, στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών με δασκάλους τους Σ. Παπαλουκά και Γ. Μόραλη, ενώ από το 1960 ασχολήθηκε και με τις γραφικές τέχνες. Συνεργάστηκε με το χαράκτη Τάσσο στη σχεδίαση πολλών ελληνικών και ξένων γραμματοσήμων και δίδαξε στο ΑΤΙ. Μετά το 1966, υπήρξε μόνιμος συνεργάτης των Ελληνικών Ταχυδρομείων στη σχεδίαση γραμματοσήμων, επί τριάντα σχεδόν χρόνια. Κινήθηκε με ευχέρεια στο πεδίο των μικτών μέσων, όπου ανέδειξε τις αισθητικές και εκφραστικές του δυνατότητες. Τόσο στο ζωγραφικό όσο και στο χαρακτικό του έργο, κυριαρχεί το σχεδιαστικό στοιχείο. Το ενδιαφέρον του καλλιτέχνη για τα προβλήματα του κοινωνικού χώρου τον οδήγησε από νωρίς σε μία θεματολογία ανθρωποκεντρική που περιγράφει και σχολιάζει ανθρώπινες και κοινωνικές καταστάσεις με τρόπο καθαρό και ευανάγνωστο. Η χρήση του χρώματος σε άμεση σχέση με το σχέδιο, παίζει καθοριστικό ρόλο στην απόδοση του χώρου και του φωτός. Η γραμμική καθαρότητα του σχεδίου και η αξιοποίηση του ρυθμού της σύνθεσης, χωρίς συναισθηματικές εξάρσεις, αλλά με ένα ιδιότυπο λυρισμό, είναι τα κατ’εξοχήν στοιχεία που εξασφάλισαν την εκφραστική αποτελεσματικότητα του έργου του.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών 16ος – 20ος Αιώνας, εκδόσεις «ΜΕΛΙΣΣΑ»

Γράββαλος Παναγιώτης


Βιογραφικό

Λαμία 1933 – Αθήνα 2014

Γεννήθηκε στη Λαμία το 1933. Σπούδασε ζωγραφική, στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών με δασκάλους τους Σ. Παπαλουκά και Γ. Μόραλη, ενώ από το 1960 ασχολήθηκε και με τις γραφικές τέχνες. Συνεργάστηκε με το χαράκτη Τάσσο στη σχεδίαση πολλών ελληνικών και ξένων γραμματοσήμων και δίδαξε στο ΑΤΙ. Μετά το 1966, υπήρξε μόνιμος συνεργάτης των Ελληνικών Ταχυδρομείων στη σχεδίαση γραμματοσήμων, επί τριάντα σχεδόν χρόνια. Κινήθηκε με ευχέρεια στο πεδίο των μικτών μέσων, όπου ανέδειξε τις αισθητικές και εκφραστικές του δυνατότητες. Τόσο στο ζωγραφικό όσο και στο χαρακτικό του έργο, κυριαρχεί το σχεδιαστικό στοιχείο. Το ενδιαφέρον του καλλιτέχνη για τα προβλήματα του κοινωνικού χώρου τον οδήγησε από νωρίς σε μία θεματολογία ανθρωποκεντρική που περιγράφει και σχολιάζει ανθρώπινες και κοινωνικές καταστάσεις με τρόπο καθαρό και ευανάγνωστο. Η χρήση του χρώματος σε άμεση σχέση με το σχέδιο, παίζει καθοριστικό ρόλο στην απόδοση του χώρου και του φωτός. Η γραμμική καθαρότητα του σχεδίου και η αξιοποίηση του ρυθμού της σύνθεσης, χωρίς συναισθηματικές εξάρσεις, αλλά με ένα ιδιότυπο λυρισμό, είναι τα κατ’εξοχήν στοιχεία που εξασφάλισαν την εκφραστική αποτελεσματικότητα του έργου του.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών 16ος – 20ος Αιώνας, εκδόσεις «ΜΕΛΙΣΣΑ»

Γράββαλος Παναγιώτης


Βιογραφικό

Λαμία 1933 – Αθήνα 2014

Γεννήθηκε στη Λαμία το 1933. Σπούδασε ζωγραφική, στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών με δασκάλους τους Σ. Παπαλουκά και Γ. Μόραλη, ενώ από το 1960 ασχολήθηκε και με τις γραφικές τέχνες. Συνεργάστηκε με το χαράκτη Τάσσο στη σχεδίαση πολλών ελληνικών και ξένων γραμματοσήμων και δίδαξε στο ΑΤΙ. Μετά το 1966, υπήρξε μόνιμος συνεργάτης των Ελληνικών Ταχυδρομείων στη σχεδίαση γραμματοσήμων, επί τριάντα σχεδόν χρόνια. Κινήθηκε με ευχέρεια στο πεδίο των μικτών μέσων, όπου ανέδειξε τις αισθητικές και εκφραστικές του δυνατότητες. Τόσο στο ζωγραφικό όσο και στο χαρακτικό του έργο, κυριαρχεί το σχεδιαστικό στοιχείο. Το ενδιαφέρον του καλλιτέχνη για τα προβλήματα του κοινωνικού χώρου τον οδήγησε από νωρίς σε μία θεματολογία ανθρωποκεντρική που περιγράφει και σχολιάζει ανθρώπινες και κοινωνικές καταστάσεις με τρόπο καθαρό και ευανάγνωστο. Η χρήση του χρώματος σε άμεση σχέση με το σχέδιο, παίζει καθοριστικό ρόλο στην απόδοση του χώρου και του φωτός. Η γραμμική καθαρότητα του σχεδίου και η αξιοποίηση του ρυθμού της σύνθεσης, χωρίς συναισθηματικές εξάρσεις, αλλά με ένα ιδιότυπο λυρισμό, είναι τα κατ’εξοχήν στοιχεία που εξασφάλισαν την εκφραστική αποτελεσματικότητα του έργου του.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών 16ος – 20ος Αιώνας, εκδόσεις «ΜΕΛΙΣΣΑ»

Γράββαλος Παναγιώτης


Βιογραφικό

Λαμία 1933 – Αθήνα 2014

Γεννήθηκε στη Λαμία το 1933. Σπούδασε ζωγραφική, στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών με δασκάλους τους Σ. Παπαλουκά και Γ. Μόραλη, ενώ από το 1960 ασχολήθηκε και με τις γραφικές τέχνες. Συνεργάστηκε με το χαράκτη Τάσσο στη σχεδίαση πολλών ελληνικών και ξένων γραμματοσήμων και δίδαξε στο ΑΤΙ. Μετά το 1966, υπήρξε μόνιμος συνεργάτης των Ελληνικών Ταχυδρομείων στη σχεδίαση γραμματοσήμων, επί τριάντα σχεδόν χρόνια. Κινήθηκε με ευχέρεια στο πεδίο των μικτών μέσων, όπου ανέδειξε τις αισθητικές και εκφραστικές του δυνατότητες. Τόσο στο ζωγραφικό όσο και στο χαρακτικό του έργο, κυριαρχεί το σχεδιαστικό στοιχείο. Το ενδιαφέρον του καλλιτέχνη για τα προβλήματα του κοινωνικού χώρου τον οδήγησε από νωρίς σε μία θεματολογία ανθρωποκεντρική που περιγράφει και σχολιάζει ανθρώπινες και κοινωνικές καταστάσεις με τρόπο καθαρό και ευανάγνωστο. Η χρήση του χρώματος σε άμεση σχέση με το σχέδιο, παίζει καθοριστικό ρόλο στην απόδοση του χώρου και του φωτός. Η γραμμική καθαρότητα του σχεδίου και η αξιοποίηση του ρυθμού της σύνθεσης, χωρίς συναισθηματικές εξάρσεις, αλλά με ένα ιδιότυπο λυρισμό, είναι τα κατ’εξοχήν στοιχεία που εξασφάλισαν την εκφραστική αποτελεσματικότητα του έργου του.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών 16ος – 20ος Αιώνας, εκδόσεις «ΜΕΛΙΣΣΑ»

Γράββαλος Παναγιώτης


Βιογραφικό

Λαμία 1933 – Αθήνα 2014

Γεννήθηκε στη Λαμία το 1933. Σπούδασε ζωγραφική, στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών με δασκάλους τους Σ. Παπαλουκά και Γ. Μόραλη, ενώ από το 1960 ασχολήθηκε και με τις γραφικές τέχνες. Συνεργάστηκε με το χαράκτη Τάσσο στη σχεδίαση πολλών ελληνικών και ξένων γραμματοσήμων και δίδαξε στο ΑΤΙ. Μετά το 1966, υπήρξε μόνιμος συνεργάτης των Ελληνικών Ταχυδρομείων στη σχεδίαση γραμματοσήμων, επί τριάντα σχεδόν χρόνια. Κινήθηκε με ευχέρεια στο πεδίο των μικτών μέσων, όπου ανέδειξε τις αισθητικές και εκφραστικές του δυνατότητες. Τόσο στο ζωγραφικό όσο και στο χαρακτικό του έργο, κυριαρχεί το σχεδιαστικό στοιχείο. Το ενδιαφέρον του καλλιτέχνη για τα προβλήματα του κοινωνικού χώρου τον οδήγησε από νωρίς σε μία θεματολογία ανθρωποκεντρική που περιγράφει και σχολιάζει ανθρώπινες και κοινωνικές καταστάσεις με τρόπο καθαρό και ευανάγνωστο. Η χρήση του χρώματος σε άμεση σχέση με το σχέδιο, παίζει καθοριστικό ρόλο στην απόδοση του χώρου και του φωτός. Η γραμμική καθαρότητα του σχεδίου και η αξιοποίηση του ρυθμού της σύνθεσης, χωρίς συναισθηματικές εξάρσεις, αλλά με ένα ιδιότυπο λυρισμό, είναι τα κατ’εξοχήν στοιχεία που εξασφάλισαν την εκφραστική αποτελεσματικότητα του έργου του.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών 16ος – 20ος Αιώνας, εκδόσεις «ΜΕΛΙΣΣΑ»

Γράββαλος Παναγιώτης


Βιογραφικό

Λαμία 1933 – Αθήνα 2014

Γεννήθηκε στη Λαμία το 1933. Σπούδασε ζωγραφική, στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών με δασκάλους τους Σ. Παπαλουκά και Γ. Μόραλη, ενώ από το 1960 ασχολήθηκε και με τις γραφικές τέχνες. Συνεργάστηκε με το χαράκτη Τάσσο στη σχεδίαση πολλών ελληνικών και ξένων γραμματοσήμων και δίδαξε στο ΑΤΙ. Μετά το 1966, υπήρξε μόνιμος συνεργάτης των Ελληνικών Ταχυδρομείων στη σχεδίαση γραμματοσήμων, επί τριάντα σχεδόν χρόνια. Κινήθηκε με ευχέρεια στο πεδίο των μικτών μέσων, όπου ανέδειξε τις αισθητικές και εκφραστικές του δυνατότητες. Τόσο στο ζωγραφικό όσο και στο χαρακτικό του έργο, κυριαρχεί το σχεδιαστικό στοιχείο. Το ενδιαφέρον του καλλιτέχνη για τα προβλήματα του κοινωνικού χώρου τον οδήγησε από νωρίς σε μία θεματολογία ανθρωποκεντρική που περιγράφει και σχολιάζει ανθρώπινες και κοινωνικές καταστάσεις με τρόπο καθαρό και ευανάγνωστο. Η χρήση του χρώματος σε άμεση σχέση με το σχέδιο, παίζει καθοριστικό ρόλο στην απόδοση του χώρου και του φωτός. Η γραμμική καθαρότητα του σχεδίου και η αξιοποίηση του ρυθμού της σύνθεσης, χωρίς συναισθηματικές εξάρσεις, αλλά με ένα ιδιότυπο λυρισμό, είναι τα κατ’εξοχήν στοιχεία που εξασφάλισαν την εκφραστική αποτελεσματικότητα του έργου του.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών 16ος – 20ος Αιώνας, εκδόσεις «ΜΕΛΙΣΣΑ»

Γράββαλος Παναγιώτης


Βιογραφικό

Λαμία 1933 – Αθήνα 2014

Γεννήθηκε στη Λαμία το 1933. Σπούδασε ζωγραφική, στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών με δασκάλους τους Σ. Παπαλουκά και Γ. Μόραλη, ενώ από το 1960 ασχολήθηκε και με τις γραφικές τέχνες. Συνεργάστηκε με το χαράκτη Τάσσο στη σχεδίαση πολλών ελληνικών και ξένων γραμματοσήμων και δίδαξε στο ΑΤΙ. Μετά το 1966, υπήρξε μόνιμος συνεργάτης των Ελληνικών Ταχυδρομείων στη σχεδίαση γραμματοσήμων, επί τριάντα σχεδόν χρόνια. Κινήθηκε με ευχέρεια στο πεδίο των μικτών μέσων, όπου ανέδειξε τις αισθητικές και εκφραστικές του δυνατότητες. Τόσο στο ζωγραφικό όσο και στο χαρακτικό του έργο, κυριαρχεί το σχεδιαστικό στοιχείο. Το ενδιαφέρον του καλλιτέχνη για τα προβλήματα του κοινωνικού χώρου τον οδήγησε από νωρίς σε μία θεματολογία ανθρωποκεντρική που περιγράφει και σχολιάζει ανθρώπινες και κοινωνικές καταστάσεις με τρόπο καθαρό και ευανάγνωστο. Η χρήση του χρώματος σε άμεση σχέση με το σχέδιο, παίζει καθοριστικό ρόλο στην απόδοση του χώρου και του φωτός. Η γραμμική καθαρότητα του σχεδίου και η αξιοποίηση του ρυθμού της σύνθεσης, χωρίς συναισθηματικές εξάρσεις, αλλά με ένα ιδιότυπο λυρισμό, είναι τα κατ’εξοχήν στοιχεία που εξασφάλισαν την εκφραστική αποτελεσματικότητα του έργου του.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών 16ος – 20ος Αιώνας, εκδόσεις «ΜΕΛΙΣΣΑ»

Γράββαλος Παναγιώτης


Βιογραφικό

Λαμία 1933 – Αθήνα 2014

Γεννήθηκε στη Λαμία το 1933. Σπούδασε ζωγραφική, στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών με δασκάλους τους Σ. Παπαλουκά και Γ. Μόραλη, ενώ από το 1960 ασχολήθηκε και με τις γραφικές τέχνες. Συνεργάστηκε με το χαράκτη Τάσσο στη σχεδίαση πολλών ελληνικών και ξένων γραμματοσήμων και δίδαξε στο ΑΤΙ. Μετά το 1966, υπήρξε μόνιμος συνεργάτης των Ελληνικών Ταχυδρομείων στη σχεδίαση γραμματοσήμων, επί τριάντα σχεδόν χρόνια. Κινήθηκε με ευχέρεια στο πεδίο των μικτών μέσων, όπου ανέδειξε τις αισθητικές και εκφραστικές του δυνατότητες. Τόσο στο ζωγραφικό όσο και στο χαρακτικό του έργο, κυριαρχεί το σχεδιαστικό στοιχείο. Το ενδιαφέρον του καλλιτέχνη για τα προβλήματα του κοινωνικού χώρου τον οδήγησε από νωρίς σε μία θεματολογία ανθρωποκεντρική που περιγράφει και σχολιάζει ανθρώπινες και κοινωνικές καταστάσεις με τρόπο καθαρό και ευανάγνωστο. Η χρήση του χρώματος σε άμεση σχέση με το σχέδιο, παίζει καθοριστικό ρόλο στην απόδοση του χώρου και του φωτός. Η γραμμική καθαρότητα του σχεδίου και η αξιοποίηση του ρυθμού της σύνθεσης, χωρίς συναισθηματικές εξάρσεις, αλλά με ένα ιδιότυπο λυρισμό, είναι τα κατ’εξοχήν στοιχεία που εξασφάλισαν την εκφραστική αποτελεσματικότητα του έργου του.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών 16ος – 20ος Αιώνας, εκδόσεις «ΜΕΛΙΣΣΑ»

Γράββαλος Παναγιώτης


Βιογραφικό

Λαμία 1933 – Αθήνα 2014

Γεννήθηκε στη Λαμία το 1933. Σπούδασε ζωγραφική, στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών με δασκάλους τους Σ. Παπαλουκά και Γ. Μόραλη, ενώ από το 1960 ασχολήθηκε και με τις γραφικές τέχνες. Συνεργάστηκε με το χαράκτη Τάσσο στη σχεδίαση πολλών ελληνικών και ξένων γραμματοσήμων και δίδαξε στο ΑΤΙ. Μετά το 1966, υπήρξε μόνιμος συνεργάτης των Ελληνικών Ταχυδρομείων στη σχεδίαση γραμματοσήμων, επί τριάντα σχεδόν χρόνια. Κινήθηκε με ευχέρεια στο πεδίο των μικτών μέσων, όπου ανέδειξε τις αισθητικές και εκφραστικές του δυνατότητες. Τόσο στο ζωγραφικό όσο και στο χαρακτικό του έργο, κυριαρχεί το σχεδιαστικό στοιχείο. Το ενδιαφέρον του καλλιτέχνη για τα προβλήματα του κοινωνικού χώρου τον οδήγησε από νωρίς σε μία θεματολογία ανθρωποκεντρική που περιγράφει και σχολιάζει ανθρώπινες και κοινωνικές καταστάσεις με τρόπο καθαρό και ευανάγνωστο. Η χρήση του χρώματος σε άμεση σχέση με το σχέδιο, παίζει καθοριστικό ρόλο στην απόδοση του χώρου και του φωτός. Η γραμμική καθαρότητα του σχεδίου και η αξιοποίηση του ρυθμού της σύνθεσης, χωρίς συναισθηματικές εξάρσεις, αλλά με ένα ιδιότυπο λυρισμό, είναι τα κατ’εξοχήν στοιχεία που εξασφάλισαν την εκφραστική αποτελεσματικότητα του έργου του.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών 16ος – 20ος Αιώνας, εκδόσεις «ΜΕΛΙΣΣΑ»

Γράββαλος Παναγιώτης


Βιογραφικό

Λαμία 1933 – Αθήνα 2014

Γεννήθηκε στη Λαμία το 1933. Σπούδασε ζωγραφική, στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών με δασκάλους τους Σ. Παπαλουκά και Γ. Μόραλη, ενώ από το 1960 ασχολήθηκε και με τις γραφικές τέχνες. Συνεργάστηκε με το χαράκτη Τάσσο στη σχεδίαση πολλών ελληνικών και ξένων γραμματοσήμων και δίδαξε στο ΑΤΙ. Μετά το 1966, υπήρξε μόνιμος συνεργάτης των Ελληνικών Ταχυδρομείων στη σχεδίαση γραμματοσήμων, επί τριάντα σχεδόν χρόνια. Κινήθηκε με ευχέρεια στο πεδίο των μικτών μέσων, όπου ανέδειξε τις αισθητικές και εκφραστικές του δυνατότητες. Τόσο στο ζωγραφικό όσο και στο χαρακτικό του έργο, κυριαρχεί το σχεδιαστικό στοιχείο. Το ενδιαφέρον του καλλιτέχνη για τα προβλήματα του κοινωνικού χώρου τον οδήγησε από νωρίς σε μία θεματολογία ανθρωποκεντρική που περιγράφει και σχολιάζει ανθρώπινες και κοινωνικές καταστάσεις με τρόπο καθαρό και ευανάγνωστο. Η χρήση του χρώματος σε άμεση σχέση με το σχέδιο, παίζει καθοριστικό ρόλο στην απόδοση του χώρου και του φωτός. Η γραμμική καθαρότητα του σχεδίου και η αξιοποίηση του ρυθμού της σύνθεσης, χωρίς συναισθηματικές εξάρσεις, αλλά με ένα ιδιότυπο λυρισμό, είναι τα κατ’εξοχήν στοιχεία που εξασφάλισαν την εκφραστική αποτελεσματικότητα του έργου του.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών 16ος – 20ος Αιώνας, εκδόσεις «ΜΕΛΙΣΣΑ»

Γράββαλος Παναγιώτης


Βιογραφικό

Λαμία 1933 – Αθήνα 2014

Γεννήθηκε στη Λαμία το 1933. Σπούδασε ζωγραφική, στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών με δασκάλους τους Σ. Παπαλουκά και Γ. Μόραλη, ενώ από το 1960 ασχολήθηκε και με τις γραφικές τέχνες. Συνεργάστηκε με το χαράκτη Τάσσο στη σχεδίαση πολλών ελληνικών και ξένων γραμματοσήμων και δίδαξε στο ΑΤΙ. Μετά το 1966, υπήρξε μόνιμος συνεργάτης των Ελληνικών Ταχυδρομείων στη σχεδίαση γραμματοσήμων, επί τριάντα σχεδόν χρόνια. Κινήθηκε με ευχέρεια στο πεδίο των μικτών μέσων, όπου ανέδειξε τις αισθητικές και εκφραστικές του δυνατότητες. Τόσο στο ζωγραφικό όσο και στο χαρακτικό του έργο, κυριαρχεί το σχεδιαστικό στοιχείο. Το ενδιαφέρον του καλλιτέχνη για τα προβλήματα του κοινωνικού χώρου τον οδήγησε από νωρίς σε μία θεματολογία ανθρωποκεντρική που περιγράφει και σχολιάζει ανθρώπινες και κοινωνικές καταστάσεις με τρόπο καθαρό και ευανάγνωστο. Η χρήση του χρώματος σε άμεση σχέση με το σχέδιο, παίζει καθοριστικό ρόλο στην απόδοση του χώρου και του φωτός. Η γραμμική καθαρότητα του σχεδίου και η αξιοποίηση του ρυθμού της σύνθεσης, χωρίς συναισθηματικές εξάρσεις, αλλά με ένα ιδιότυπο λυρισμό, είναι τα κατ’εξοχήν στοιχεία που εξασφάλισαν την εκφραστική αποτελεσματικότητα του έργου του.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών 16ος – 20ος Αιώνας, εκδόσεις «ΜΕΛΙΣΣΑ»

Γράββαλος Παναγιώτης


Βιογραφικό

Λαμία 1933 – Αθήνα 2014

Γεννήθηκε στη Λαμία το 1933. Σπούδασε ζωγραφική, στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών με δασκάλους τους Σ. Παπαλουκά και Γ. Μόραλη, ενώ από το 1960 ασχολήθηκε και με τις γραφικές τέχνες. Συνεργάστηκε με το χαράκτη Τάσσο στη σχεδίαση πολλών ελληνικών και ξένων γραμματοσήμων και δίδαξε στο ΑΤΙ. Μετά το 1966, υπήρξε μόνιμος συνεργάτης των Ελληνικών Ταχυδρομείων στη σχεδίαση γραμματοσήμων, επί τριάντα σχεδόν χρόνια. Κινήθηκε με ευχέρεια στο πεδίο των μικτών μέσων, όπου ανέδειξε τις αισθητικές και εκφραστικές του δυνατότητες. Τόσο στο ζωγραφικό όσο και στο χαρακτικό του έργο, κυριαρχεί το σχεδιαστικό στοιχείο. Το ενδιαφέρον του καλλιτέχνη για τα προβλήματα του κοινωνικού χώρου τον οδήγησε από νωρίς σε μία θεματολογία ανθρωποκεντρική που περιγράφει και σχολιάζει ανθρώπινες και κοινωνικές καταστάσεις με τρόπο καθαρό και ευανάγνωστο. Η χρήση του χρώματος σε άμεση σχέση με το σχέδιο, παίζει καθοριστικό ρόλο στην απόδοση του χώρου και του φωτός. Η γραμμική καθαρότητα του σχεδίου και η αξιοποίηση του ρυθμού της σύνθεσης, χωρίς συναισθηματικές εξάρσεις, αλλά με ένα ιδιότυπο λυρισμό, είναι τα κατ’εξοχήν στοιχεία που εξασφάλισαν την εκφραστική αποτελεσματικότητα του έργου του.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών 16ος – 20ος Αιώνας, εκδόσεις «ΜΕΛΙΣΣΑ»

Γράββαλος Παναγιώτης


Βιογραφικό

Λαμία 1933 – Αθήνα 2014

Γεννήθηκε στη Λαμία το 1933. Σπούδασε ζωγραφική, στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών με δασκάλους τους Σ. Παπαλουκά και Γ. Μόραλη, ενώ από το 1960 ασχολήθηκε και με τις γραφικές τέχνες. Συνεργάστηκε με το χαράκτη Τάσσο στη σχεδίαση πολλών ελληνικών και ξένων γραμματοσήμων και δίδαξε στο ΑΤΙ. Μετά το 1966, υπήρξε μόνιμος συνεργάτης των Ελληνικών Ταχυδρομείων στη σχεδίαση γραμματοσήμων, επί τριάντα σχεδόν χρόνια. Κινήθηκε με ευχέρεια στο πεδίο των μικτών μέσων, όπου ανέδειξε τις αισθητικές και εκφραστικές του δυνατότητες. Τόσο στο ζωγραφικό όσο και στο χαρακτικό του έργο, κυριαρχεί το σχεδιαστικό στοιχείο. Το ενδιαφέρον του καλλιτέχνη για τα προβλήματα του κοινωνικού χώρου τον οδήγησε από νωρίς σε μία θεματολογία ανθρωποκεντρική που περιγράφει και σχολιάζει ανθρώπινες και κοινωνικές καταστάσεις με τρόπο καθαρό και ευανάγνωστο. Η χρήση του χρώματος σε άμεση σχέση με το σχέδιο, παίζει καθοριστικό ρόλο στην απόδοση του χώρου και του φωτός. Η γραμμική καθαρότητα του σχεδίου και η αξιοποίηση του ρυθμού της σύνθεσης, χωρίς συναισθηματικές εξάρσεις, αλλά με ένα ιδιότυπο λυρισμό, είναι τα κατ’εξοχήν στοιχεία που εξασφάλισαν την εκφραστική αποτελεσματικότητα του έργου του.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών 16ος – 20ος Αιώνας, εκδόσεις «ΜΕΛΙΣΣΑ»

Γράββαλος Παναγιώτης


Βιογραφικό

Λαμία 1933 – Αθήνα 2014

Γεννήθηκε στη Λαμία το 1933. Σπούδασε ζωγραφική, στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών με δασκάλους τους Σ. Παπαλουκά και Γ. Μόραλη, ενώ από το 1960 ασχολήθηκε και με τις γραφικές τέχνες. Συνεργάστηκε με το χαράκτη Τάσσο στη σχεδίαση πολλών ελληνικών και ξένων γραμματοσήμων και δίδαξε στο ΑΤΙ. Μετά το 1966, υπήρξε μόνιμος συνεργάτης των Ελληνικών Ταχυδρομείων στη σχεδίαση γραμματοσήμων, επί τριάντα σχεδόν χρόνια. Κινήθηκε με ευχέρεια στο πεδίο των μικτών μέσων, όπου ανέδειξε τις αισθητικές και εκφραστικές του δυνατότητες. Τόσο στο ζωγραφικό όσο και στο χαρακτικό του έργο, κυριαρχεί το σχεδιαστικό στοιχείο. Το ενδιαφέρον του καλλιτέχνη για τα προβλήματα του κοινωνικού χώρου τον οδήγησε από νωρίς σε μία θεματολογία ανθρωποκεντρική που περιγράφει και σχολιάζει ανθρώπινες και κοινωνικές καταστάσεις με τρόπο καθαρό και ευανάγνωστο. Η χρήση του χρώματος σε άμεση σχέση με το σχέδιο, παίζει καθοριστικό ρόλο στην απόδοση του χώρου και του φωτός. Η γραμμική καθαρότητα του σχεδίου και η αξιοποίηση του ρυθμού της σύνθεσης, χωρίς συναισθηματικές εξάρσεις, αλλά με ένα ιδιότυπο λυρισμό, είναι τα κατ’εξοχήν στοιχεία που εξασφάλισαν την εκφραστική αποτελεσματικότητα του έργου του.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών 16ος – 20ος Αιώνας, εκδόσεις «ΜΕΛΙΣΣΑ»

Γράββαλος Παναγιώτης


Βιογραφικό

Λαμία 1933 – Αθήνα 2014

Γεννήθηκε στη Λαμία το 1933. Σπούδασε ζωγραφική, στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών με δασκάλους τους Σ. Παπαλουκά και Γ. Μόραλη, ενώ από το 1960 ασχολήθηκε και με τις γραφικές τέχνες. Συνεργάστηκε με το χαράκτη Τάσσο στη σχεδίαση πολλών ελληνικών και ξένων γραμματοσήμων και δίδαξε στο ΑΤΙ. Μετά το 1966, υπήρξε μόνιμος συνεργάτης των Ελληνικών Ταχυδρομείων στη σχεδίαση γραμματοσήμων, επί τριάντα σχεδόν χρόνια. Κινήθηκε με ευχέρεια στο πεδίο των μικτών μέσων, όπου ανέδειξε τις αισθητικές και εκφραστικές του δυνατότητες. Τόσο στο ζωγραφικό όσο και στο χαρακτικό του έργο, κυριαρχεί το σχεδιαστικό στοιχείο. Το ενδιαφέρον του καλλιτέχνη για τα προβλήματα του κοινωνικού χώρου τον οδήγησε από νωρίς σε μία θεματολογία ανθρωποκεντρική που περιγράφει και σχολιάζει ανθρώπινες και κοινωνικές καταστάσεις με τρόπο καθαρό και ευανάγνωστο. Η χρήση του χρώματος σε άμεση σχέση με το σχέδιο, παίζει καθοριστικό ρόλο στην απόδοση του χώρου και του φωτός. Η γραμμική καθαρότητα του σχεδίου και η αξιοποίηση του ρυθμού της σύνθεσης, χωρίς συναισθηματικές εξάρσεις, αλλά με ένα ιδιότυπο λυρισμό, είναι τα κατ’εξοχήν στοιχεία που εξασφάλισαν την εκφραστική αποτελεσματικότητα του έργου του.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών 16ος – 20ος Αιώνας, εκδόσεις «ΜΕΛΙΣΣΑ»

Γράββαλος Παναγιώτης


Βιογραφικό

Λαμία 1933 – Αθήνα 2014

Γεννήθηκε στη Λαμία το 1933. Σπούδασε ζωγραφική, στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών με δασκάλους τους Σ. Παπαλουκά και Γ. Μόραλη, ενώ από το 1960 ασχολήθηκε και με τις γραφικές τέχνες. Συνεργάστηκε με το χαράκτη Τάσσο στη σχεδίαση πολλών ελληνικών και ξένων γραμματοσήμων και δίδαξε στο ΑΤΙ. Μετά το 1966, υπήρξε μόνιμος συνεργάτης των Ελληνικών Ταχυδρομείων στη σχεδίαση γραμματοσήμων, επί τριάντα σχεδόν χρόνια. Κινήθηκε με ευχέρεια στο πεδίο των μικτών μέσων, όπου ανέδειξε τις αισθητικές και εκφραστικές του δυνατότητες. Τόσο στο ζωγραφικό όσο και στο χαρακτικό του έργο, κυριαρχεί το σχεδιαστικό στοιχείο. Το ενδιαφέρον του καλλιτέχνη για τα προβλήματα του κοινωνικού χώρου τον οδήγησε από νωρίς σε μία θεματολογία ανθρωποκεντρική που περιγράφει και σχολιάζει ανθρώπινες και κοινωνικές καταστάσεις με τρόπο καθαρό και ευανάγνωστο. Η χρήση του χρώματος σε άμεση σχέση με το σχέδιο, παίζει καθοριστικό ρόλο στην απόδοση του χώρου και του φωτός. Η γραμμική καθαρότητα του σχεδίου και η αξιοποίηση του ρυθμού της σύνθεσης, χωρίς συναισθηματικές εξάρσεις, αλλά με ένα ιδιότυπο λυρισμό, είναι τα κατ’εξοχήν στοιχεία που εξασφάλισαν την εκφραστική αποτελεσματικότητα του έργου του.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών 16ος – 20ος Αιώνας, εκδόσεις «ΜΕΛΙΣΣΑ»

Γράββαλος Παναγιώτης


Βιογραφικό

Λαμία 1933 – Αθήνα 2014

Γεννήθηκε στη Λαμία το 1933. Σπούδασε ζωγραφική, στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών με δασκάλους τους Σ. Παπαλουκά και Γ. Μόραλη, ενώ από το 1960 ασχολήθηκε και με τις γραφικές τέχνες. Συνεργάστηκε με το χαράκτη Τάσσο στη σχεδίαση πολλών ελληνικών και ξένων γραμματοσήμων και δίδαξε στο ΑΤΙ. Μετά το 1966, υπήρξε μόνιμος συνεργάτης των Ελληνικών Ταχυδρομείων στη σχεδίαση γραμματοσήμων, επί τριάντα σχεδόν χρόνια. Κινήθηκε με ευχέρεια στο πεδίο των μικτών μέσων, όπου ανέδειξε τις αισθητικές και εκφραστικές του δυνατότητες. Τόσο στο ζωγραφικό όσο και στο χαρακτικό του έργο, κυριαρχεί το σχεδιαστικό στοιχείο. Το ενδιαφέρον του καλλιτέχνη για τα προβλήματα του κοινωνικού χώρου τον οδήγησε από νωρίς σε μία θεματολογία ανθρωποκεντρική που περιγράφει και σχολιάζει ανθρώπινες και κοινωνικές καταστάσεις με τρόπο καθαρό και ευανάγνωστο. Η χρήση του χρώματος σε άμεση σχέση με το σχέδιο, παίζει καθοριστικό ρόλο στην απόδοση του χώρου και του φωτός. Η γραμμική καθαρότητα του σχεδίου και η αξιοποίηση του ρυθμού της σύνθεσης, χωρίς συναισθηματικές εξάρσεις, αλλά με ένα ιδιότυπο λυρισμό, είναι τα κατ’εξοχήν στοιχεία που εξασφάλισαν την εκφραστική αποτελεσματικότητα του έργου του.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών 16ος – 20ος Αιώνας, εκδόσεις «ΜΕΛΙΣΣΑ»

Γράββαλος Παναγιώτης


Βιογραφικό

Λαμία 1933 – Αθήνα 2014

Γεννήθηκε στη Λαμία το 1933. Σπούδασε ζωγραφική, στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών με δασκάλους τους Σ. Παπαλουκά και Γ. Μόραλη, ενώ από το 1960 ασχολήθηκε και με τις γραφικές τέχνες. Συνεργάστηκε με το χαράκτη Τάσσο στη σχεδίαση πολλών ελληνικών και ξένων γραμματοσήμων και δίδαξε στο ΑΤΙ. Μετά το 1966, υπήρξε μόνιμος συνεργάτης των Ελληνικών Ταχυδρομείων στη σχεδίαση γραμματοσήμων, επί τριάντα σχεδόν χρόνια. Κινήθηκε με ευχέρεια στο πεδίο των μικτών μέσων, όπου ανέδειξε τις αισθητικές και εκφραστικές του δυνατότητες. Τόσο στο ζωγραφικό όσο και στο χαρακτικό του έργο, κυριαρχεί το σχεδιαστικό στοιχείο. Το ενδιαφέρον του καλλιτέχνη για τα προβλήματα του κοινωνικού χώρου τον οδήγησε από νωρίς σε μία θεματολογία ανθρωποκεντρική που περιγράφει και σχολιάζει ανθρώπινες και κοινωνικές καταστάσεις με τρόπο καθαρό και ευανάγνωστο. Η χρήση του χρώματος σε άμεση σχέση με το σχέδιο, παίζει καθοριστικό ρόλο στην απόδοση του χώρου και του φωτός. Η γραμμική καθαρότητα του σχεδίου και η αξιοποίηση του ρυθμού της σύνθεσης, χωρίς συναισθηματικές εξάρσεις, αλλά με ένα ιδιότυπο λυρισμό, είναι τα κατ’εξοχήν στοιχεία που εξασφάλισαν την εκφραστική αποτελεσματικότητα του έργου του.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών 16ος – 20ος Αιώνας, εκδόσεις «ΜΕΛΙΣΣΑ»

Γράββαλος Παναγιώτης


Βιογραφικό

Λαμία 1933 – Αθήνα 2014

Γεννήθηκε στη Λαμία το 1933. Σπούδασε ζωγραφική, στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών με δασκάλους τους Σ. Παπαλουκά και Γ. Μόραλη, ενώ από το 1960 ασχολήθηκε και με τις γραφικές τέχνες. Συνεργάστηκε με το χαράκτη Τάσσο στη σχεδίαση πολλών ελληνικών και ξένων γραμματοσήμων και δίδαξε στο ΑΤΙ. Μετά το 1966, υπήρξε μόνιμος συνεργάτης των Ελληνικών Ταχυδρομείων στη σχεδίαση γραμματοσήμων, επί τριάντα σχεδόν χρόνια. Κινήθηκε με ευχέρεια στο πεδίο των μικτών μέσων, όπου ανέδειξε τις αισθητικές και εκφραστικές του δυνατότητες. Τόσο στο ζωγραφικό όσο και στο χαρακτικό του έργο, κυριαρχεί το σχεδιαστικό στοιχείο. Το ενδιαφέρον του καλλιτέχνη για τα προβλήματα του κοινωνικού χώρου τον οδήγησε από νωρίς σε μία θεματολογία ανθρωποκεντρική που περιγράφει και σχολιάζει ανθρώπινες και κοινωνικές καταστάσεις με τρόπο καθαρό και ευανάγνωστο. Η χρήση του χρώματος σε άμεση σχέση με το σχέδιο, παίζει καθοριστικό ρόλο στην απόδοση του χώρου και του φωτός. Η γραμμική καθαρότητα του σχεδίου και η αξιοποίηση του ρυθμού της σύνθεσης, χωρίς συναισθηματικές εξάρσεις, αλλά με ένα ιδιότυπο λυρισμό, είναι τα κατ’εξοχήν στοιχεία που εξασφάλισαν την εκφραστική αποτελεσματικότητα του έργου του.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών 16ος – 20ος Αιώνας, εκδόσεις «ΜΕΛΙΣΣΑ»

Γράββαλος Παναγιώτης


Βιογραφικό

Λαμία 1933 – Αθήνα 2014

Γεννήθηκε στη Λαμία το 1933. Σπούδασε ζωγραφική, στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών με δασκάλους τους Σ. Παπαλουκά και Γ. Μόραλη, ενώ από το 1960 ασχολήθηκε και με τις γραφικές τέχνες. Συνεργάστηκε με το χαράκτη Τάσσο στη σχεδίαση πολλών ελληνικών και ξένων γραμματοσήμων και δίδαξε στο ΑΤΙ. Μετά το 1966, υπήρξε μόνιμος συνεργάτης των Ελληνικών Ταχυδρομείων στη σχεδίαση γραμματοσήμων, επί τριάντα σχεδόν χρόνια. Κινήθηκε με ευχέρεια στο πεδίο των μικτών μέσων, όπου ανέδειξε τις αισθητικές και εκφραστικές του δυνατότητες. Τόσο στο ζωγραφικό όσο και στο χαρακτικό του έργο, κυριαρχεί το σχεδιαστικό στοιχείο. Το ενδιαφέρον του καλλιτέχνη για τα προβλήματα του κοινωνικού χώρου τον οδήγησε από νωρίς σε μία θεματολογία ανθρωποκεντρική που περιγράφει και σχολιάζει ανθρώπινες και κοινωνικές καταστάσεις με τρόπο καθαρό και ευανάγνωστο. Η χρήση του χρώματος σε άμεση σχέση με το σχέδιο, παίζει καθοριστικό ρόλο στην απόδοση του χώρου και του φωτός. Η γραμμική καθαρότητα του σχεδίου και η αξιοποίηση του ρυθμού της σύνθεσης, χωρίς συναισθηματικές εξάρσεις, αλλά με ένα ιδιότυπο λυρισμό, είναι τα κατ’εξοχήν στοιχεία που εξασφάλισαν την εκφραστική αποτελεσματικότητα του έργου του.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών 16ος – 20ος Αιώνας, εκδόσεις «ΜΕΛΙΣΣΑ»

Γράββαλος Παναγιώτης


Βιογραφικό

Λαμία 1933 – Αθήνα 2014

Γεννήθηκε στη Λαμία το 1933. Σπούδασε ζωγραφική, στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών με δασκάλους τους Σ. Παπαλουκά και Γ. Μόραλη, ενώ από το 1960 ασχολήθηκε και με τις γραφικές τέχνες. Συνεργάστηκε με το χαράκτη Τάσσο στη σχεδίαση πολλών ελληνικών και ξένων γραμματοσήμων και δίδαξε στο ΑΤΙ. Μετά το 1966, υπήρξε μόνιμος συνεργάτης των Ελληνικών Ταχυδρομείων στη σχεδίαση γραμματοσήμων, επί τριάντα σχεδόν χρόνια. Κινήθηκε με ευχέρεια στο πεδίο των μικτών μέσων, όπου ανέδειξε τις αισθητικές και εκφραστικές του δυνατότητες. Τόσο στο ζωγραφικό όσο και στο χαρακτικό του έργο, κυριαρχεί το σχεδιαστικό στοιχείο. Το ενδιαφέρον του καλλιτέχνη για τα προβλήματα του κοινωνικού χώρου τον οδήγησε από νωρίς σε μία θεματολογία ανθρωποκεντρική που περιγράφει και σχολιάζει ανθρώπινες και κοινωνικές καταστάσεις με τρόπο καθαρό και ευανάγνωστο. Η χρήση του χρώματος σε άμεση σχέση με το σχέδιο, παίζει καθοριστικό ρόλο στην απόδοση του χώρου και του φωτός. Η γραμμική καθαρότητα του σχεδίου και η αξιοποίηση του ρυθμού της σύνθεσης, χωρίς συναισθηματικές εξάρσεις, αλλά με ένα ιδιότυπο λυρισμό, είναι τα κατ’εξοχήν στοιχεία που εξασφάλισαν την εκφραστική αποτελεσματικότητα του έργου του.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών 16ος – 20ος Αιώνας, εκδόσεις «ΜΕΛΙΣΣΑ»

Γράββαλος Παναγιώτης


Βιογραφικό

Λαμία 1933 – Αθήνα 2014

Γεννήθηκε στη Λαμία το 1933. Σπούδασε ζωγραφική, στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών με δασκάλους τους Σ. Παπαλουκά και Γ. Μόραλη, ενώ από το 1960 ασχολήθηκε και με τις γραφικές τέχνες. Συνεργάστηκε με το χαράκτη Τάσσο στη σχεδίαση πολλών ελληνικών και ξένων γραμματοσήμων και δίδαξε στο ΑΤΙ. Μετά το 1966, υπήρξε μόνιμος συνεργάτης των Ελληνικών Ταχυδρομείων στη σχεδίαση γραμματοσήμων, επί τριάντα σχεδόν χρόνια. Κινήθηκε με ευχέρεια στο πεδίο των μικτών μέσων, όπου ανέδειξε τις αισθητικές και εκφραστικές του δυνατότητες. Τόσο στο ζωγραφικό όσο και στο χαρακτικό του έργο, κυριαρχεί το σχεδιαστικό στοιχείο. Το ενδιαφέρον του καλλιτέχνη για τα προβλήματα του κοινωνικού χώρου τον οδήγησε από νωρίς σε μία θεματολογία ανθρωποκεντρική που περιγράφει και σχολιάζει ανθρώπινες και κοινωνικές καταστάσεις με τρόπο καθαρό και ευανάγνωστο. Η χρήση του χρώματος σε άμεση σχέση με το σχέδιο, παίζει καθοριστικό ρόλο στην απόδοση του χώρου και του φωτός. Η γραμμική καθαρότητα του σχεδίου και η αξιοποίηση του ρυθμού της σύνθεσης, χωρίς συναισθηματικές εξάρσεις, αλλά με ένα ιδιότυπο λυρισμό, είναι τα κατ’εξοχήν στοιχεία που εξασφάλισαν την εκφραστική αποτελεσματικότητα του έργου του.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών 16ος – 20ος Αιώνας, εκδόσεις «ΜΕΛΙΣΣΑ»

Γράββαλος Παναγιώτης


Βιογραφικό

Λαμία 1933 – Αθήνα 2014

Γεννήθηκε στη Λαμία το 1933. Σπούδασε ζωγραφική, στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών με δασκάλους τους Σ. Παπαλουκά και Γ. Μόραλη, ενώ από το 1960 ασχολήθηκε και με τις γραφικές τέχνες. Συνεργάστηκε με το χαράκτη Τάσσο στη σχεδίαση πολλών ελληνικών και ξένων γραμματοσήμων και δίδαξε στο ΑΤΙ. Μετά το 1966, υπήρξε μόνιμος συνεργάτης των Ελληνικών Ταχυδρομείων στη σχεδίαση γραμματοσήμων, επί τριάντα σχεδόν χρόνια. Κινήθηκε με ευχέρεια στο πεδίο των μικτών μέσων, όπου ανέδειξε τις αισθητικές και εκφραστικές του δυνατότητες. Τόσο στο ζωγραφικό όσο και στο χαρακτικό του έργο, κυριαρχεί το σχεδιαστικό στοιχείο. Το ενδιαφέρον του καλλιτέχνη για τα προβλήματα του κοινωνικού χώρου τον οδήγησε από νωρίς σε μία θεματολογία ανθρωποκεντρική που περιγράφει και σχολιάζει ανθρώπινες και κοινωνικές καταστάσεις με τρόπο καθαρό και ευανάγνωστο. Η χρήση του χρώματος σε άμεση σχέση με το σχέδιο, παίζει καθοριστικό ρόλο στην απόδοση του χώρου και του φωτός. Η γραμμική καθαρότητα του σχεδίου και η αξιοποίηση του ρυθμού της σύνθεσης, χωρίς συναισθηματικές εξάρσεις, αλλά με ένα ιδιότυπο λυρισμό, είναι τα κατ’εξοχήν στοιχεία που εξασφάλισαν την εκφραστική αποτελεσματικότητα του έργου του.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών 16ος – 20ος Αιώνας, εκδόσεις «ΜΕΛΙΣΣΑ»

Γράββαλος Παναγιώτης


Βιογραφικό

Λαμία 1933 – Αθήνα 2014

Γεννήθηκε στη Λαμία το 1933. Σπούδασε ζωγραφική, στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών με δασκάλους τους Σ. Παπαλουκά και Γ. Μόραλη, ενώ από το 1960 ασχολήθηκε και με τις γραφικές τέχνες. Συνεργάστηκε με το χαράκτη Τάσσο στη σχεδίαση πολλών ελληνικών και ξένων γραμματοσήμων και δίδαξε στο ΑΤΙ. Μετά το 1966, υπήρξε μόνιμος συνεργάτης των Ελληνικών Ταχυδρομείων στη σχεδίαση γραμματοσήμων, επί τριάντα σχεδόν χρόνια. Κινήθηκε με ευχέρεια στο πεδίο των μικτών μέσων, όπου ανέδειξε τις αισθητικές και εκφραστικές του δυνατότητες. Τόσο στο ζωγραφικό όσο και στο χαρακτικό του έργο, κυριαρχεί το σχεδιαστικό στοιχείο. Το ενδιαφέρον του καλλιτέχνη για τα προβλήματα του κοινωνικού χώρου τον οδήγησε από νωρίς σε μία θεματολογία ανθρωποκεντρική που περιγράφει και σχολιάζει ανθρώπινες και κοινωνικές καταστάσεις με τρόπο καθαρό και ευανάγνωστο. Η χρήση του χρώματος σε άμεση σχέση με το σχέδιο, παίζει καθοριστικό ρόλο στην απόδοση του χώρου και του φωτός. Η γραμμική καθαρότητα του σχεδίου και η αξιοποίηση του ρυθμού της σύνθεσης, χωρίς συναισθηματικές εξάρσεις, αλλά με ένα ιδιότυπο λυρισμό, είναι τα κατ’εξοχήν στοιχεία που εξασφάλισαν την εκφραστική αποτελεσματικότητα του έργου του.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών 16ος – 20ος Αιώνας, εκδόσεις «ΜΕΛΙΣΣΑ»

Γράββαλος Παναγιώτης


Βιογραφικό

Λαμία 1933 – Αθήνα 2014

Γεννήθηκε στη Λαμία το 1933. Σπούδασε ζωγραφική, στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών με δασκάλους τους Σ. Παπαλουκά και Γ. Μόραλη, ενώ από το 1960 ασχολήθηκε και με τις γραφικές τέχνες. Συνεργάστηκε με το χαράκτη Τάσσο στη σχεδίαση πολλών ελληνικών και ξένων γραμματοσήμων και δίδαξε στο ΑΤΙ. Μετά το 1966, υπήρξε μόνιμος συνεργάτης των Ελληνικών Ταχυδρομείων στη σχεδίαση γραμματοσήμων, επί τριάντα σχεδόν χρόνια. Κινήθηκε με ευχέρεια στο πεδίο των μικτών μέσων, όπου ανέδειξε τις αισθητικές και εκφραστικές του δυνατότητες. Τόσο στο ζωγραφικό όσο και στο χαρακτικό του έργο, κυριαρχεί το σχεδιαστικό στοιχείο. Το ενδιαφέρον του καλλιτέχνη για τα προβλήματα του κοινωνικού χώρου τον οδήγησε από νωρίς σε μία θεματολογία ανθρωποκεντρική που περιγράφει και σχολιάζει ανθρώπινες και κοινωνικές καταστάσεις με τρόπο καθαρό και ευανάγνωστο. Η χρήση του χρώματος σε άμεση σχέση με το σχέδιο, παίζει καθοριστικό ρόλο στην απόδοση του χώρου και του φωτός. Η γραμμική καθαρότητα του σχεδίου και η αξιοποίηση του ρυθμού της σύνθεσης, χωρίς συναισθηματικές εξάρσεις, αλλά με ένα ιδιότυπο λυρισμό, είναι τα κατ’εξοχήν στοιχεία που εξασφάλισαν την εκφραστική αποτελεσματικότητα του έργου του.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών 16ος – 20ος Αιώνας, εκδόσεις «ΜΕΛΙΣΣΑ»

Γραμματόπουλος Κώστας


Βιογραφικό

Αθήνα 1916 – 2003

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1916. Ξεκίνησε τις σπουδές του στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών το 1934, στα εργαστήρια ζωγραφικής του Ο. Αργυρού και χαρακτικής Γ. Κεφαλληνού. Το 1940, του απονέμεται το Χρυσοβέργειο βραβείο και την ίδια χρονιά, πριν ακόμη τελειώσει τις σπουδές του, προτείνεται για την εκτέλεση αφισών με θέμα τον ελληνοϊταλικό πόλεμο. Το 1954, φεύγει με υποτροφία του ΙΚΥ στο Παρίσι, όπου σπουδάζει ζωγραφική, χαρακτική, ξυλογραφία και χαλκογραφία καθώς και γραφικές τέχνες στην Ecole des Beaux-Arts, Ecole Estienne και Ecole d’Arts et Metiers. To 1949, αναλαμβάνει μετά από επιτυχία του σε διαγωνισμό, την εικονογράφηση και λιθογραφική εκτέλεση του Αλφαβηταρίου του ΟΕΣΒ. Το 1959 εκλέγεται καθηγητής της ΑΣΚΤ, στην έδρα της χαρακτικής, όπου θα διδάξει μέχρι το 1985. Το 1972 παίρνει Χρυσό Μετάλλιο Χαρακτικής στη Μπιενάλε της Φλωρεντίας και το 1974 φιλοτεχνεί το εθνόσημο της Ελληνικής Δημοκρατίας. Χαράκτης και ζωγράφος, δημιουργός και δάσκαλος, διακρίνεται για την έκταση και το χαρακτήρα των αναζητήσεών του. Πέρα από το προσωπικό μορφοπλαστικό του λεξιλόγιο, κατόρθωσε ιδιαίτερα στην ξυλογραφία, κοντά στις παραδοσιακές τεχνικές και τα καθιερωμένα υλικά, να προχωρήσει και σε νέες τεχνικές και νέα υλικά. Ο τρόπος με τον οποίο καλύπτονται τα χρώματα, χωρίς να είναι σκόπιμη πάντα η χάραξη, επιτρέπει στον καλλιτέχνη να φτάνει σε εξαιρετικούς συνδυασμούς γραμμικών και χρωματικών αξιών με πλούσιες εκφραστικές προεκτάσεις.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών 16ος – 20ος Αιώνας, εκδόσεις «ΜΕΛΙΣΣΑ»

Κανιάρης Βλάσσης


Βιογραφικό

Αθήνα 1928-2011

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1928. Αρχικά, φοίτησε στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, την οποία όμως εγκατέλειψε για να σπουδάσει ζωγραφική στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών την περίοδο 1950-55, με δασκάλους τον Ο. Αργυρό, το Γ. Παππά και το νεοεκλεγέντα τότε Γ. Μόραλη. Παράλληλα, εργάστηκε ως βοηθός του Γ. Τσαρούχη σε σκηνογραφικές παραγγελίες της εποχής. Το 1956 εγκαταστάθηκε στη Ρώμη, όπου παρέμεινε ως το 1960, για να μετακινηθεί στη συνέχεια στο Παρίσι ως το 1967. Το 1952 εγκαινίασε την εκθεσιακή του δραστηριότητα με τη συμμετοχή του στην Πανελλήνια Έκθεση ενώ το 1958 διοργάνωσε την παρθενική του ατομική έκθεση στην γκαλερί Ζυγός, η οποία ήταν και η πρώτη ατομική έκθεση αφηρημένης ζωγραφικής στην Ελλάδα. Η επιστροφή του στην Ελλάδα, συνέπεσε με την επιβολή της Δικτατορίας. Το 1975 εκλέχθηκε καθηγητής στην έδρα της Ζωγραφικής της Σχολής Αρχιτεκτόνων Μηχανικών του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου και επέστρεψε μόνιμα στην Ελλάδα. Αποτέλεσε κορυφαίο εκπρόσωπο της λεγόμενης «γενιάς του ‘60», των δημιουργών δηλαδή εκείνων που υπερέβησαν το αδιέξοδο της «ελληνικότητας» της τέχνης και συστοιχήθηκαν προς ένα διεθνές λεξιλόγιο (Τάκης, Κεσσανλής, Τσόκλης, Παύλος, Χρύσα, Δανιήλ κ.α.). Πέθανε στην Αθήνα το 2011.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών 16ος – 20ος Αιώνας, εκδόσεις «ΜΕΛΙΣΣΑ»

Κάνθος Τηλέμαχος


Βιογραφικο

‘Αλωνα Κύπρου 1910 – Λευκωσία 1993

Γεννήθηκε στην Άλωνα της Κύπρου το 1910. Σπούδασε ζωγραφική και χαρακτική στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών την περίοδο 1929-1932 και 1934-38 με δασκάλους τους Ο. Αργυρό, Δ. Μπισκίνη, Σ. Βικάτο, Κ. Παρθένη και Γ. Κεφαλληνό. Ο πόλεμος τον έφερε πίσω στην Κύπρο όπου έμεινε μέχρι το τέλος της ζωής του, το 1993. Από το 1942 έως το 1969 ασχολήθηκε και με την εκπαίδευση. Τη δεκαετία του ‘40 πρωτοστάτησε στη δημιουργία ντόπιας θεατρικής κίνησης, αναλαμβάνοντας τη σκηνογραφία και την ενδυματολογία δεκάδων θεατρικών παραστάσεων του νεοσύστατου τότε κυπριακού θεάτρου. Το έργο του, είναι ολοκληρωτικά εμπνευσμένο από το τοπίο και τους ανθρώπους της Κύπρου, ενώ αφετηρία των προσωπικών εικαστικών του αναζητήσεων, αποτέλεσε η τοπιογραφική ζωγραφική του 19ου αιώνα.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών 16ος – 20ος Αιώνας, εκδόσεις «ΜΕΛΙΣΣΑ»

Γεροντίδης Γεροντάκης Γεώργιος


Βιογραφικό

Σμύρνη 1907 – Χανιά 1991

Γεννήθηκε το 1907 στην Σμύρνη, από πατέρα Κρητικό και μητέρα Μικρασιάτισσα. Εκεί φοίτησε μεχρι την Β΄ ταξη του δημοτικού σχολείου μιάς και δεν το επέτρεψε η ανέχεια της οικογένειας του. Το 1922 έφτασε πρόσφυγας στο Αγρίνιο, και από ‘ κεί ήρθε στα Χανιά όπου εγκαταστάθηκε μόνιμα, καταπιανώμενος με διάφορες εργασίες ταυτόχρονα με την καλλιτεχνική του δραστηριότητα. Με την βοήθεια του έφορου αρχαιοτήτων Β. Θεοφανίδη και του τότε διευθυντή του Ιστορικού Αρχείου Κρήτης Ν. Τωμαδάκη, διορίστηκε στο αρχαιολογικό Μουσείο Χανίων απ΄ όπου και συνταξιοδοτήθηκε. Με τη ζωγραφική ασχολήθηκε ως αυτοδίδακτος. Τα θέματά του τα αντλούσε τόσο από το φυσικό όσο και από το αστικό τοπίο της Κρήτης, ενώ καταπιάστηκε και με τη γλυπτική και τη χαρακτική.

Γεροντίδης Γεροντάκης Γεώργιος


Βιογραφικό

Σμύρνη 1907 – Χανιά 1991

Γεννήθηκε το 1907 στην Σμύρνη, από πατέρα Κρητικό και μητέρα Μικρασιάτισσα. Εκεί φοίτησε μεχρι την Β΄ ταξη του δημοτικού σχολείου μιάς και δεν το επέτρεψε η ανέχεια της οικογένειας του. Το 1922 έφτασε πρόσφυγας στο Αγρίνιο, και από ‘ κεί ήρθε στα Χανιά όπου εγκαταστάθηκε μόνιμα, καταπιανώμενος με διάφορες εργασίες ταυτόχρονα με την καλλιτεχνική του δραστηριότητα. Με την βοήθεια του έφορου αρχαιοτήτων Β. Θεοφανίδη και του τότε διευθυντή του Ιστορικού Αρχείου Κρήτης Ν. Τωμαδάκη, διορίστηκε στο αρχαιολογικό Μουσείο Χανίων απ΄ όπου και συνταξιοδοτήθηκε. Με τη ζωγραφική ασχολήθηκε ως αυτοδίδακτος. Τα θέματά του τα αντλούσε τόσο από το φυσικό όσο και από το αστικό τοπίο της Κρήτης, ενώ καταπιάστηκε και με τη γλυπτική και τη χαρακτική.

Γεροντίδης Γεροντάκης Γεώργιος


Βιογραφικό

Σμύρνη 1907 – Χανιά 1991

Γεννήθηκε το 1907 στην Σμύρνη, από πατέρα Κρητικό και μητέρα Μικρασιάτισσα. Εκεί φοίτησε μεχρι την Β΄ ταξη του δημοτικού σχολείου μιάς και δεν το επέτρεψε η ανέχεια της οικογένειας του. Το 1922 έφτασε πρόσφυγας στο Αγρίνιο, και από ‘ κεί ήρθε στα Χανιά όπου εγκαταστάθηκε μόνιμα, καταπιανώμενος με διάφορες εργασίες ταυτόχρονα με την καλλιτεχνική του δραστηριότητα. Με την βοήθεια του έφορου αρχαιοτήτων Β. Θεοφανίδη και του τότε διευθυντή του Ιστορικού Αρχείου Κρήτης Ν. Τωμαδάκη, διορίστηκε στο αρχαιολογικό Μουσείο Χανίων απ΄ όπου και συνταξιοδοτήθηκε. Με τη ζωγραφική ασχολήθηκε ως αυτοδίδακτος. Τα θέματά του τα αντλούσε τόσο από το φυσικό όσο και από το αστικό τοπίο της Κρήτης, ενώ καταπιάστηκε και με τη γλυπτική και τη χαρακτική.

Γεροντίδης Γεροντάκης Γεώργιος


Βιογραφικό

Σμύρνη 1907 – Χανιά 1991

Γεννήθηκε το 1907 στην Σμύρνη, από πατέρα Κρητικό και μητέρα Μικρασιάτισσα. Εκεί φοίτησε μεχρι την Β΄ ταξη του δημοτικού σχολείου μιάς και δεν το επέτρεψε η ανέχεια της οικογένειας του. Το 1922 έφτασε πρόσφυγας στο Αγρίνιο, και από ‘ κεί ήρθε στα Χανιά όπου εγκαταστάθηκε μόνιμα, καταπιανώμενος με διάφορες εργασίες ταυτόχρονα με την καλλιτεχνική του δραστηριότητα. Με την βοήθεια του έφορου αρχαιοτήτων Β. Θεοφανίδη και του τότε διευθυντή του Ιστορικού Αρχείου Κρήτης Ν. Τωμαδάκη, διορίστηκε στο αρχαιολογικό Μουσείο Χανίων απ΄ όπου και συνταξιοδοτήθηκε. Με τη ζωγραφική ασχολήθηκε ως αυτοδίδακτος. Τα θέματά του τα αντλούσε τόσο από το φυσικό όσο και από το αστικό τοπίο της Κρήτης, ενώ καταπιάστηκε και με τη γλυπτική και τη χαρακτική.

Γεροντίδης Γεροντάκης Γεώργιος


Βιογραφικό

Σμύρνη 1907 – Χανιά 1991

Γεννήθηκε το 1907 στην Σμύρνη, από πατέρα Κρητικό και μητέρα Μικρασιάτισσα. Εκεί φοίτησε μεχρι την Β΄ ταξη του δημοτικού σχολείου μιάς και δεν το επέτρεψε η ανέχεια της οικογένειας του. Το 1922 έφτασε πρόσφυγας στο Αγρίνιο, και από ‘ κεί ήρθε στα Χανιά όπου εγκαταστάθηκε μόνιμα, καταπιανώμενος με διάφορες εργασίες ταυτόχρονα με την καλλιτεχνική του δραστηριότητα. Με την βοήθεια του έφορου αρχαιοτήτων Β. Θεοφανίδη και του τότε διευθυντή του Ιστορικού Αρχείου Κρήτης Ν. Τωμαδάκη, διορίστηκε στο αρχαιολογικό Μουσείο Χανίων απ΄ όπου και συνταξιοδοτήθηκε. Με τη ζωγραφική ασχολήθηκε ως αυτοδίδακτος. Τα θέματά του τα αντλούσε τόσο από το φυσικό όσο και από το αστικό τοπίο της Κρήτης, ενώ καταπιάστηκε και με τη γλυπτική και τη χαρακτική.

Γεροντίδης Γεροντάκης Γεώργιος


Βιογραφικό

Σμύρνη 1907 – Χανιά 1991

Γεννήθηκε το 1907 στην Σμύρνη, από πατέρα Κρητικό και μητέρα Μικρασιάτισσα. Εκεί φοίτησε μεχρι την Β΄ ταξη του δημοτικού σχολείου μιάς και δεν το επέτρεψε η ανέχεια της οικογένειας του. Το 1922 έφτασε πρόσφυγας στο Αγρίνιο, και από ‘ κεί ήρθε στα Χανιά όπου εγκαταστάθηκε μόνιμα, καταπιανώμενος με διάφορες εργασίες ταυτόχρονα με την καλλιτεχνική του δραστηριότητα. Με την βοήθεια του έφορου αρχαιοτήτων Β. Θεοφανίδη και του τότε διευθυντή του Ιστορικού Αρχείου Κρήτης Ν. Τωμαδάκη, διορίστηκε στο αρχαιολογικό Μουσείο Χανίων απ΄ όπου και συνταξιοδοτήθηκε. Με τη ζωγραφική ασχολήθηκε ως αυτοδίδακτος. Τα θέματά του τα αντλούσε τόσο από το φυσικό όσο και από το αστικό τοπίο της Κρήτης, ενώ καταπιάστηκε και με τη γλυπτική και τη χαρακτική.

Γεροντίδης Γεροντάκης Γεώργιος


Βιογραφικό

Σμύρνη 1907 – Χανιά 1991

Γεννήθηκε το 1907 στην Σμύρνη, από πατέρα Κρητικό και μητέρα Μικρασιάτισσα. Εκεί φοίτησε μεχρι την Β΄ ταξη του δημοτικού σχολείου μιάς και δεν το επέτρεψε η ανέχεια της οικογένειας του. Το 1922 έφτασε πρόσφυγας στο Αγρίνιο, και από ‘ κεί ήρθε στα Χανιά όπου εγκαταστάθηκε μόνιμα, καταπιανώμενος με διάφορες εργασίες ταυτόχρονα με την καλλιτεχνική του δραστηριότητα. Με την βοήθεια του έφορου αρχαιοτήτων Β. Θεοφανίδη και του τότε διευθυντή του Ιστορικού Αρχείου Κρήτης Ν. Τωμαδάκη, διορίστηκε στο αρχαιολογικό Μουσείο Χανίων απ΄ όπου και συνταξιοδοτήθηκε. Με τη ζωγραφική ασχολήθηκε ως αυτοδίδακτος. Τα θέματά του τα αντλούσε τόσο από το φυσικό όσο και από το αστικό τοπίο της Κρήτης, ενώ καταπιάστηκε και με τη γλυπτική και τη χαρακτική.

Παλλήκαρης Ευτύχης


Βιογραφικό

(1945)

Γεννήθηκε στα Χανιά. Ολοκλήρωσε τις σπουδές του, πάνω στο σχέδιο και στη σκηνογραφία στο Banff Alberta του Τορόντο, έχοντας δάσκαλο του τον Γιόζεφ Σβόμποντα. Μετέπειτα συνέχισε τις σπουδές του στην κεραμική στο Κολλέγιο George Brown στην Πράγα. Κατά την παραμονή του στον Καναδά σκηνογράφησε αρκετά θεατρικά έργα κι εργάστηκε στην Όπερα του Τορόντο. Ο καλλιτέχνης καταπιάστηκε συνολικά στο έργο του, τόσο με τη ζωγραφική, τη γλυπτική, τη χαρακτική όσο με την κεραμική τέχνη. Θεματικές στα έργα του αποτελούν τις πτυχές της σύγχρονης πραγματικότητας, της φύσης και της μυθολογίας. Στα έργα του επίσης διακρίνονται επιρροές αφενός από την ελληνιστική και βυζαντινή τέχνη και αφετέρου από το κίνημα του κονστρουκτιβισμού και τη λαϊκή τέχνη, με τα κεραμικά του έργα να χαρακτηρίζονται από διακοσμητικότητα και χρηστικότητα. Έχει πραγματοποιήσει αρκετές ατομικές εκθέσεις και έχει συμμετάσχει σε ομαδικές εκθέσεις τόσο στην Ελλάδα όσο στο εξωτερικό και τα έργα του εντοπίζονται σε δημόσιους χώρους και ιδιωτικές συλλογές. Με τη δημιουργία του εργαστηρίου κεραμικής από το 1979, ο καλλιτέχνης δραστηριοποιούταν μεταξύ άλλων και στα Χανιά, όπου διατηρούσε το εργαστήρι του μέχρι τουλάχιστον το 2010.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • Πέγκυ Κουνενάκη, Η τέχνη και ο τόπος: 52 σύγχρονοι Χανιώτες καλλιτέχνες, κατάλογος έκθεσης, Δημοτική Πινακοθήκη Χανίων, Χανιά 2010, σελ. 84-85, 128.

Γεροντίδης Γεροντάκης Γεώργιος


Βιογραφικό

Σμύρνη 1907 – Χανιά 1991

Γεννήθηκε το 1907 στην Σμύρνη, από πατέρα Κρητικό και μητέρα Μικρασιάτισσα. Εκεί φοίτησε μεχρι την Β΄ ταξη του δημοτικού σχολείου μιάς και δεν το επέτρεψε η ανέχεια της οικογένειας του. Το 1922 έφτασε πρόσφυγας στο Αγρίνιο, και από ‘ κεί ήρθε στα Χανιά όπου εγκαταστάθηκε μόνιμα, καταπιανώμενος με διάφορες εργασίες ταυτόχρονα με την καλλιτεχνική του δραστηριότητα. Με την βοήθεια του έφορου αρχαιοτήτων Β. Θεοφανίδη και του τότε διευθυντή του Ιστορικού Αρχείου Κρήτης Ν. Τωμαδάκη, διορίστηκε στο αρχαιολογικό Μουσείο Χανίων απ΄ όπου και συνταξιοδοτήθηκε. Με τη ζωγραφική ασχολήθηκε ως αυτοδίδακτος. Τα θέματά του τα αντλούσε τόσο από το φυσικό όσο και από το αστικό τοπίο της Κρήτης, ενώ καταπιάστηκε και με τη γλυπτική και τη χαρακτική.

Γεροντίδης Γεροντάκης Γεώργιος


Βιογραφικό

Σμύρνη 1907 – Χανιά 1991

Γεννήθηκε το 1907 στην Σμύρνη, από πατέρα Κρητικό και μητέρα Μικρασιάτισσα. Εκεί φοίτησε μεχρι την Β΄ ταξη του δημοτικού σχολείου μιάς και δεν το επέτρεψε η ανέχεια της οικογένειας του. Το 1922 έφτασε πρόσφυγας στο Αγρίνιο, και από ‘ κεί ήρθε στα Χανιά όπου εγκαταστάθηκε μόνιμα, καταπιανώμενος με διάφορες εργασίες ταυτόχρονα με την καλλιτεχνική του δραστηριότητα. Με την βοήθεια του έφορου αρχαιοτήτων Β. Θεοφανίδη και του τότε διευθυντή του Ιστορικού Αρχείου Κρήτης Ν. Τωμαδάκη, διορίστηκε στο αρχαιολογικό Μουσείο Χανίων απ΄ όπου και συνταξιοδοτήθηκε. Με τη ζωγραφική ασχολήθηκε ως αυτοδίδακτος. Τα θέματά του τα αντλούσε τόσο από το φυσικό όσο και από το αστικό τοπίο της Κρήτης, ενώ καταπιάστηκε και με τη γλυπτική και τη χαρακτική.

Γεροντίδης Γεροντάκης Γεώργιος


Βιογραφικό

Σμύρνη 1907 – Χανιά 1991

Γεννήθηκε το 1907 στην Σμύρνη, από πατέρα Κρητικό και μητέρα Μικρασιάτισσα. Εκεί φοίτησε μεχρι την Β΄ ταξη του δημοτικού σχολείου μιάς και δεν το επέτρεψε η ανέχεια της οικογένειας του. Το 1922 έφτασε πρόσφυγας στο Αγρίνιο, και από ‘ κεί ήρθε στα Χανιά όπου εγκαταστάθηκε μόνιμα, καταπιανώμενος με διάφορες εργασίες ταυτόχρονα με την καλλιτεχνική του δραστηριότητα. Με την βοήθεια του έφορου αρχαιοτήτων Β. Θεοφανίδη και του τότε διευθυντή του Ιστορικού Αρχείου Κρήτης Ν. Τωμαδάκη, διορίστηκε στο αρχαιολογικό Μουσείο Χανίων απ΄ όπου και συνταξιοδοτήθηκε. Με τη ζωγραφική ασχολήθηκε ως αυτοδίδακτος. Τα θέματά του τα αντλούσε τόσο από το φυσικό όσο και από το αστικό τοπίο της Κρήτης, ενώ καταπιάστηκε και με τη γλυπτική και τη χαρακτική.

Γεροντίδης Γεροντάκης Γεώργιος


Βιογραφικό

Σμύρνη 1907 – Χανιά 1991

Γεννήθηκε το 1907 στην Σμύρνη, από πατέρα Κρητικό και μητέρα Μικρασιάτισσα. Εκεί φοίτησε μεχρι την Β΄ ταξη του δημοτικού σχολείου μιάς και δεν το επέτρεψε η ανέχεια της οικογένειας του. Το 1922 έφτασε πρόσφυγας στο Αγρίνιο, και από ‘ κεί ήρθε στα Χανιά όπου εγκαταστάθηκε μόνιμα, καταπιανώμενος με διάφορες εργασίες ταυτόχρονα με την καλλιτεχνική του δραστηριότητα. Με την βοήθεια του έφορου αρχαιοτήτων Β. Θεοφανίδη και του τότε διευθυντή του Ιστορικού Αρχείου Κρήτης Ν. Τωμαδάκη, διορίστηκε στο αρχαιολογικό Μουσείο Χανίων απ΄ όπου και συνταξιοδοτήθηκε. Με τη ζωγραφική ασχολήθηκε ως αυτοδίδακτος. Τα θέματά του τα αντλούσε τόσο από το φυσικό όσο και από το αστικό τοπίο της Κρήτης, ενώ καταπιάστηκε και με τη γλυπτική και τη χαρακτική.

Γεροντίδης Γεροντάκης Γεώργιος


Βιογραφικό

Σμύρνη 1907 – Χανιά 1991

Γεννήθηκε το 1907 στην Σμύρνη, από πατέρα Κρητικό και μητέρα Μικρασιάτισσα. Εκεί φοίτησε μεχρι την Β΄ ταξη του δημοτικού σχολείου μιάς και δεν το επέτρεψε η ανέχεια της οικογένειας του. Το 1922 έφτασε πρόσφυγας στο Αγρίνιο, και από ‘ κεί ήρθε στα Χανιά όπου εγκαταστάθηκε μόνιμα, καταπιανώμενος με διάφορες εργασίες ταυτόχρονα με την καλλιτεχνική του δραστηριότητα. Με την βοήθεια του έφορου αρχαιοτήτων Β. Θεοφανίδη και του τότε διευθυντή του Ιστορικού Αρχείου Κρήτης Ν. Τωμαδάκη, διορίστηκε στο αρχαιολογικό Μουσείο Χανίων απ΄ όπου και συνταξιοδοτήθηκε. Με τη ζωγραφική ασχολήθηκε ως αυτοδίδακτος. Τα θέματά του τα αντλούσε τόσο από το φυσικό όσο και από το αστικό τοπίο της Κρήτης, ενώ καταπιάστηκε και με τη γλυπτική και τη χαρακτική.

Γεροντίδης Γεροντάκης Γεώργιος


Βιογραφικό

Σμύρνη 1907 – Χανιά 1991

Γεννήθηκε το 1907 στην Σμύρνη, από πατέρα Κρητικό και μητέρα Μικρασιάτισσα. Εκεί φοίτησε μεχρι την Β΄ ταξη του δημοτικού σχολείου μιάς και δεν το επέτρεψε η ανέχεια της οικογένειας του. Το 1922 έφτασε πρόσφυγας στο Αγρίνιο, και από ‘ κεί ήρθε στα Χανιά όπου εγκαταστάθηκε μόνιμα, καταπιανώμενος με διάφορες εργασίες ταυτόχρονα με την καλλιτεχνική του δραστηριότητα. Με την βοήθεια του έφορου αρχαιοτήτων Β. Θεοφανίδη και του τότε διευθυντή του Ιστορικού Αρχείου Κρήτης Ν. Τωμαδάκη, διορίστηκε στο αρχαιολογικό Μουσείο Χανίων απ΄ όπου και συνταξιοδοτήθηκε. Με τη ζωγραφική ασχολήθηκε ως αυτοδίδακτος. Τα θέματά του τα αντλούσε τόσο από το φυσικό όσο και από το αστικό τοπίο της Κρήτης, ενώ καταπιάστηκε και με τη γλυπτική και τη χαρακτική.

Γαλάνης Δημήτρης


Βιογραφικό

Αθήνα 1879 – 1966

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1879. Από το 1897 αρχίζει να συνεργάζεται με περιοδικά και εφημερίδες (Ακρόπολις, Διάπλασις των Παίδων κ.α.), δημοσιεύοντας σχέδια και γελοιογραφίες, ενώ την περίοδο 1897-1899 φοίτησε στη Σχολή Πολιτικών Μηχανικών του Πολυτεχνείου Αθηνών. Τον επόμενο χρόνο, έφυγε για το Παρίσι, όπου σπούδασε στην Ecole des Beaux-Arts (1900-1902). Από το 1901, άρχισε να δημοσιεύει γελοιογραφίες στο Soleil de Dimanche και συνέχισε μια εξαιρετικά επιτυχημένη καριέρα σ’αυτό το είδος μέχρι το 1912. Από το 1930, σταμάτησε τη ζωγραφική και αφιερώθηκε σχεδόν αποκλειστικά στη χαρακτική. Το διάστημα 1930-37 δίδαξε χαρακτική στο εργαστήριο του, σε νέους Έλληνες καλλιτέχνες που σπούδαζαν στο Παρίσι, όπως οι Ν. Χατζηκυριάκος Γκίκας, Μ. Ραφτοπούλου, Π. Ρέγκος, Κ. Ηλιάδης, κ.α. Το 1945, εκλέχθηκε καθηγητής χαρακτικής στην Ecole des Beaux-Arts στο Παρίσι και την ίδια χρονιά μέλος της Academie Francaise. Οι γελοιογραφίες και οι εικονογραφήσεις του, κινούνταν στα πλαίσια των μεταϊμπρεσιονιστικών αναζητήσεων και ιδιαίτερα των γραφιστικών λύσεων που είχαν διερευνήσει υπό την επίδραση του Ιαπωνισμού και του P. Gauguin οι καλλιτέχνες της ομάδας των Nabis. Από τις αρχές της δεκαετίας του ’20, προσχώρησε στο κίνημα της επιστροφής σε μία ζωγραφική με νεοκλασικά πρότυπα, στο οποίο πρωτοστατούσε ο στενός του φίλος Derain. Επηρέασε άμεσα την ελληνική τέχνη, συνεισφέροντας ιδιαίτερα με το επιτυχημένο καλλιτεχνικά και επαγγελματικά παράδειγμά του, τόσο στους προσανατολισμούς των νεότερων καλλιτεχνών όσο και στην αναγέννηση της χαρακτικής στην Ελλάδα.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών 16ος – 20ος Αιώνας, εκδόσεις «ΜΕΛΙΣΣΑ»

Θεοδωρόπουλος Άγγελος


Βιογραφικό

Αθήνα 1883-1965

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1883 και σπούδασε στη σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας, με δασκάλους το Γ. Ιακωβίδη και Γ. Ροϊλό στη ζωγραφική και το Ν. Φέρμπο στη χαρακτική. Με την ολοκλήρωση των σπουδών του και για μία πενταετία εργάστηκε σε διάφορες εφημερίδες όπως το Εμπρός, η Πατρίς και ο Χρόνος φιλοτεχνώντας εικονογραφήσεις και γελοιογραφίες τις οποίες υπόγραφε με το ψευδώνυμο «Θ. Άγγελος». Εργάστηκε επίσης ως διευθυντής του καλλιτεχνικού τμήματος σε διαφημιστική εταιρεία, όπου δημιούργησε τις πρώτες επαγγελματικές αφίσες στην Ελλάδα. Από τις απαρχές της καλλιτεχνικής του δραστηριότητας, γίνονται φανερές οι επιρροές που δέχεται από το Παρίσι. Ήδη από το 1905 εμφανίζονται στο έργο του διατυπώσεις της αρ νουβώ, ενώ στα λίγα ζωγραφικά του έργα, παρατηρούνται μεταϊμπρεσιονιστικά ιδιώματα. Ως προς τη θεματολογία του δείχνει να επεξεργάζεται διαχρονικά τα ίδια πάντα θέματα -γυναίκες, ελαιόδεντρα, νεκρές φύσεις,- τα οποία αποκτούν χαρακτήρα συμβόλων και διακηρύξεων.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών 16ος – 20ος Αιώνας, εκδόσεις «ΜΕΛΙΣΣΑ»

Βουτσαδάκη Σταυρούλα


Βιογραφικό

Χανιά, 1923 – 2007

Γεννήθηκε στα Χανιά το 1923. Σπούδασε ζωγραφική και χαρακτική στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών (1948-1954), με δασκάλους τους Π. Μαθιόπουλο, Γ.Μόραλη και Γ.Κεφαλληνό. Οι ζωγραφικές και χαρακτικές της συνθέσεις έχουν ως θέμα τους πορτρέτα, τοπία, νεκρές φύσεις και σκηνές της καθημερινής ζωής και χαρακτηρίζονται από ρεαλιστικά στοιχεία και συνθετική απλοποίηση. Τα μικροπλαστικά της έργα σε πηλό έχουν κυρίως ηθογραφικά θέματα ή συμπλέγματα ζώων.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών 16ος – 20ος Αιώνας, εκδόσεις «ΜΕΛΙΣΣΑ»

Ξυλά – Ξανάλατου Ίρις


Βιογραφικό

(1941)

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1941. Σπούδασε ψυχολογία του παιδιού και ζωγραφική, στο Froebel Educational Institut (1961-63) του Λονδίνου και ειδικεύτηκε στη μεταξοτυπία. Στη δουλειά της χρησιμοποιεί κυρίως την τεχνική της μεταξοτυπίας, την οποία εμπλουτίζει με φωτογραφία, φωτοτυπίες κ.α. Στη θεματογραφία της, περιλαμβάνονται η φύση, το διάστημα, η θάλασσα καθώς και προβλήματα του σύγχρονου πολιτισμού. Όλα τα παραπάνω, τα αποδίδει με αρμονική κλιμάκωση των τόνων, ευαισθησία, καθαρότητα και λυρισμό. Το έργο της διακρίνεται για τη σχηματοποίηση των μορφών και το συνδυασμό γεωμετρικών και ελεύθερων σχημάτων.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών 16ος – 20ος Αιώνας, εκδόσεις «ΜΕΛΙΣΣΑ»

Ξενάκη Μαριάννα


Βιογραφικο

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1938. Σπούδασε χαρακτική, αρχικά στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών (1957- 1962) κοντά στους Γ. Μόραλη και Κ. Γραμματόπουλο, και στη συνέχεια στην Ecole des Beaux Arts του Παρισιού αλλά και γραφικές τέχνες στην Ecole Estienne. Σπούδασε επίσης σκηνογραφία, στη σχολή θεάτρου του Π. Κατσέλη. Ασχολείται κυρίως με τη λιθογραφία και την ξυλογραφία, έγχρωμη και ασπρόμαυρη εμώ η θεματογραφία της περιλαμβάνει συνθέσεις με ανθρώπινες μορφές, τοπία και γυμνά. Αρχικά, η γραφή της ήταν περισσότερο αφαιρετική, στην οποία κυριαρχούσε η έντονη σχηματοποίηση και ο συμβολισμός. Αργότερα, κινήθηκε στο χώρο του ρεαλισμού, αποτυπώνοντας με παραστατικό τρόπο ανθρώπους και οικοδομήματα.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών 16ος – 20ος Αιώνας, εκδόσεις «ΜΕΛΙΣΣΑ»
Page 3 of 4
1 2 3 4