Κουμαντάκη Δήμητρα


Βιογραφικό

(1954)

Χαράκτρια με καταγωγή από την Κρήτη, η οποία σήμερα ζει και εργάζεται στην Αθήνα. Σπούδασε στη Σχολή Διακοσμητικών Τεχνών «Βακαλό» (1975-1977) στην Αθήνα και ζωγραφική (1984-1989), ψηφιδωτό (1989-1992) και χαρακτική (1991-1995) στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας. Διδάσκει στη δευτεροβάθμια από το 1991 και από το 1999 είναι αποσπασμένη στο Β’ εργαστήρι χαρακτικής της Α.Σ.Κ.Τ. Αθηνών. ‘Έχει πραγματοποιήσει ατομικές εκθέσεις τόσο στην Αθήνα όσο στα Χανιά και έχει συμμετάσχει σε ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • Βιογραφικό σημείωμα της Κουμαντάκη Δήμητρας, στον διαδικτυακό τόπο:haraktes.gr

Κομιανού Άρια


Βιογραφικό

Αθήνα 1938-2015

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1938. Σπούδασε χαρακτική στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών (1960-1969), με δάσκαλο τον Κ. Γραμματόπουλο, και παράλληλα τυπογραφία και τέχνη του βιβλίου. Η θεματογραφία της έχει ως αφετηρία διάφορα θέματα, όπως πουλιά, λουλούδια και γυναικείες μορφές αποσπασματικά δοσμένες, έτσι ώστε να παίρνουν συμβολικές προεκτάσεις. Αυτό που κυριαρχεί στο σύνολο του έργου της είναι το ενιαίο και καθαρά προσωπικό μορφοπλαστικό λεξιλόγιο, ένα λεξιλόγιο που βασίζεται στον υπαινικτικό χαρακτήρα του χώρου και στα συχνά αινιγματικά θέματα. Το κλίμα μέσα στο οποίο κινείται η χαρακτική της είναι ένας συνδυασμός σουρεαλιστικής ελευθερίας και εξπρεσιονιστικής έντασης και δυναμισμού. Παρουσίασε το έργο της σε πολλές ατομικές και ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό με συμμετοχές σε Πανελλήνιες εκθέσεις (1963, 1965, 1969, 1971, 1973, 1987), όπως και σε πολλές διεθνείς διοργανώσεις, μεταξύ των οποίων στις Μπιενάλε χαρακτικής Αλεξάνδρειας 1971, Μπάντεν-Μπάντεν 1983, Ταϊπέι Ταϊβάν 1987, 1989, Ρώμης 1995, στην Mostra Internazionale di Bianco e Nero, Λουγκάνο 1966, στην Xylonmuseum Σβέτσινγκεν 1994, στην Ibizagrafik, Ισπανία 1994, και σε σημαντικά αφιερώματα στην τέχνη της χαρακτικής. Πέθανε στην Αθήνα το 2015.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών 16ος – 20ος Αιώνας, εκδόσεις «ΜΕΛΙΣΣΑ»

Κοτσιρέας Σταύρος


Βιογραφικό

Γεννήθηκε στην Αθήνα, το 1960. Σπούδασε ζωγραφική και χαρακτική στην Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten της Χάγης (1984-89) και συνέχισε στην ίδια σχολή, με μεταπτυχιακές σπουδές στη σκηνογραφία και την ενδυματολογία. Οι συνθέσεις του, διακρίνονται για το συνδυασμό αφηρημένων τύπων με εικονιστικά μοτίβα, λαμπερά χρώματα, εξπρεσιονιστική διάθεση, συμβολικό περιεχόμενο και λυρική ατμόσφαιρα. Παράλληλα με τη ζωγραφική ασχολείται και με τη χαρακτική, όπου εκμεταλλεύεται την αντίθεση του ασπρου μαύρου, για να δώσει συνθέσεις που διακρίνονται για τη σχηματοποίηση και την σχεδιαστική τους οξύτητα.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών 16ος – 20ος Αιώνας, εκδόσεις «ΜΕΛΙΣΣΑ»

Σπεράντζας Βασίλειος


Βιογραφικό

(1938)

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1938. Σπούδασε ζωγραφική και χαρακτική, στην Ecole des Beaux Arts (1956 – 1962) στο Παρίσι, όπου και δίδαξε λιθογραφία ως επιμελητής (1976 – 1987). Στη ζωγραφική του, χρησιμοποιεί λαδομπογιές, τέμπερες, παστέλ, ακρυλικά, φύλλα ασημιού, ενώ στη χαρακτική δουλεύει λιθογραφίες και χαλκογραφίες. Στο σύνολο του έργου του, διασταυρώνονται ο δυναμισμός του Picasso, ο λυρισμός του Matisse και η χρωματική αίσθηση του Chagall, με στοιχεία από την αρχαϊκή, τη βυζαντινή, τη λαϊκή τέχνη, ακόμα και από την ινδική τέχνη και τις μινιατούρες. Αυτές οι επιρροές, έχουν συγχωνευτεί σε μία προσωπική μυθολογία και ένα χαρακτηριστικό καλλιτεχνικό ιδίωμα, στο οποίο παραμένει πιστός, σε όλη την πορεία του. Η τέχνη του, είναι ανθρωποκεντρική, με τη γυναικεία φιγούρα να κυριαρχεί, γυμνή ή καλυμμένη με διάφανα ενδύματα, σε εσωτερικά σπιτιών ή μπαλκόνια νεοκλασικών με πολυποίκιλτες σιδεριές. Έχει παρουσιάσει το έργο του σε πολλές ατομικές εκθέσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Έχει λάβει επίσης μέρος σε Πανελλήνιες, στο Salon de Mai του Παρισιού (1967-1987), καθώς και σε ομαδικές και διεθνείς εκθέσεις ζωγραφικής και χαρακτικής. Το 1971 συμμετείχε στην Μπιενάλε του Sao Paulo.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών 16ος – 20ος Αιώνας, εκδόσεις «ΜΕΛΙΣΣΑ»

Σπεράντζας Βασίλειος


Βιογραφικό

(1938)

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1938. Σπούδασε ζωγραφική και χαρακτική, στην Ecole des Beaux Arts (1956 – 1962) στο Παρίσι, όπου και δίδαξε λιθογραφία ως επιμελητής (1976 – 1987). Στη ζωγραφική του, χρησιμοποιεί λαδομπογιές, τέμπερες, παστέλ, ακρυλικά, φύλλα ασημιού, ενώ στη χαρακτική δουλεύει λιθογραφίες και χαλκογραφίες. Στο σύνολο του έργου του, διασταυρώνονται ο δυναμισμός του Picasso, ο λυρισμός του Matisse και η χρωματική αίσθηση του Chagall, με στοιχεία από την αρχαϊκή, τη βυζαντινή, τη λαϊκή τέχνη, ακόμα και από την ινδική τέχνη και τις μινιατούρες. Αυτές οι επιρροές, έχουν συγχωνευτεί σε μία προσωπική μυθολογία και ένα χαρακτηριστικό καλλιτεχνικό ιδίωμα, στο οποίο παραμένει πιστός, σε όλη την πορεία του. Η τέχνη του, είναι ανθρωποκεντρική, με τη γυναικεία φιγούρα να κυριαρχεί, γυμνή ή καλυμμένη με διάφανα ενδύματα, σε εσωτερικά σπιτιών ή μπαλκόνια νεοκλασικών με πολυποίκιλτες σιδεριές. Έχει παρουσιάσει το έργο του σε πολλές ατομικές εκθέσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Έχει λάβει επίσης μέρος σε Πανελλήνιες, στο Salon de Mai του Παρισιού (1967-1987), καθώς και σε ομαδικές και διεθνείς εκθέσεις ζωγραφικής και χαρακτικής. Το 1971 συμμετείχε στην Μπιενάλε του Sao Paulo.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών 16ος – 20ος Αιώνας, εκδόσεις «ΜΕΛΙΣΣΑ»

Σπεράντζας Βασίλειος


Βιογραφικό

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1938. Σπούδασε ζωγραφική και χαρακτική, στην Ecole des Beaux Arts (1956 – 1962) στο Παρίσι, όπου και δίδαξε λιθογραφία ως επιμελητής (1976 – 1987). Στη ζωγραφική του, χρησιμοποιεί λαδομπογιές, τέμπερες, παστέλ, ακρυλικά, φύλλα ασημιού, ενώ στη χαρακτική δουλεύει λιθογραφίες και χαλκογραφίες. Στο σύνολο του έργου του, διασταυρώνονται ο δυναμισμός του Picasso, ο λυρισμός του Matisse και η χρωματική αίσθηση του Chagall, με στοιχεία από την αρχαϊκή, τη βυζαντινή, τη λαϊκή τέχνη, ακόμα και από την ινδική τέχνη και τις μινιατούρες. Αυτές οι επιρροές, έχουν συγχωνευτεί σε μία προσωπική μυθολογία και ένα χαρακτηριστικό καλλιτεχνικό ιδίωμα, στο οποίο παραμένει πιστός, σε όλη την πορεία του. Η τέχνη του, είναι ανθρωποκεντρική, με τη γυναικεία φιγούρα να κυριαρχεί, γυμνή ή καλυμμένη με διάφανα ενδύματα, σε εσωτερικά σπιτιών ή μπαλκόνια νεοκλασικών με πολυποίκιλτες σιδεριές. Έχει παρουσιάσει το έργο του σε πολλές ατομικές εκθέσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Έχει λάβει επίσης μέρος σε Πανελλήνιες, στο Salon de Mai του Παρισιού (1967-1987), καθώς και σε ομαδικές και διεθνείς εκθέσεις ζωγραφικής και χαρακτικής. Το 1971 συμμετείχε στην Μπιενάλε του Sao Paulo.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών 16ος – 20ος Αιώνας, εκδόσεις «ΜΕΛΙΣΣΑ»

Σπεράντζας Βασίλειος


Βιογραφικό

(1938)

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1938. Σπούδασε ζωγραφική και χαρακτική, στην Ecole des Beaux Arts (1956 – 1962) στο Παρίσι, όπου και δίδαξε λιθογραφία ως επιμελητής (1976 – 1987). Στη ζωγραφική του, χρησιμοποιεί λαδομπογιές, τέμπερες, παστέλ, ακρυλικά, φύλλα ασημιού, ενώ στη χαρακτική δουλεύει λιθογραφίες και χαλκογραφίες. Στο σύνολο του έργου του, διασταυρώνονται ο δυναμισμός του Picasso, ο λυρισμός του Matisse και η χρωματική αίσθηση του Chagall, με στοιχεία από την αρχαϊκή, τη βυζαντινή, τη λαϊκή τέχνη, ακόμα και από την ινδική τέχνη και τις μινιατούρες. Αυτές οι επιρροές, έχουν συγχωνευτεί σε μία προσωπική μυθολογία και ένα χαρακτηριστικό καλλιτεχνικό ιδίωμα, στο οποίο παραμένει πιστός, σε όλη την πορεία του. Η τέχνη του, είναι ανθρωποκεντρική, με τη γυναικεία φιγούρα να κυριαρχεί, γυμνή ή καλυμμένη με διάφανα ενδύματα, σε εσωτερικά σπιτιών ή μπαλκόνια νεοκλασικών με πολυποίκιλτες σιδεριές. Έχει παρουσιάσει το έργο του σε πολλές ατομικές εκθέσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Έχει λάβει επίσης μέρος σε Πανελλήνιες, στο Salon de Mai του Παρισιού (1967-1987), καθώς και σε ομαδικές και διεθνείς εκθέσεις ζωγραφικής και χαρακτικής. Το 1971 συμμετείχε στην Μπιενάλε του Sao Paulo.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών 16ος – 20ος Αιώνας, εκδόσεις «ΜΕΛΙΣΣΑ»

Σπεράντζας Βασίλειος


Βιογραφικό

(1938)

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1938. Σπούδασε ζωγραφική και χαρακτική, στην Ecole des Beaux Arts (1956 – 1962) στο Παρίσι, όπου και δίδαξε λιθογραφία ως επιμελητής (1976 – 1987). Στη ζωγραφική του, χρησιμοποιεί λαδομπογιές, τέμπερες, παστέλ, ακρυλικά, φύλλα ασημιού, ενώ στη χαρακτική δουλεύει λιθογραφίες και χαλκογραφίες. Στο σύνολο του έργου του, διασταυρώνονται ο δυναμισμός του Picasso, ο λυρισμός του Matisse και η χρωματική αίσθηση του Chagall, με στοιχεία από την αρχαϊκή, τη βυζαντινή, τη λαϊκή τέχνη, ακόμα και από την ινδική τέχνη και τις μινιατούρες. Αυτές οι επιρροές, έχουν συγχωνευτεί σε μία προσωπική μυθολογία και ένα χαρακτηριστικό καλλιτεχνικό ιδίωμα, στο οποίο παραμένει πιστός, σε όλη την πορεία του. Η τέχνη του, είναι ανθρωποκεντρική, με τη γυναικεία φιγούρα να κυριαρχεί, γυμνή ή καλυμμένη με διάφανα ενδύματα, σε εσωτερικά σπιτιών ή μπαλκόνια νεοκλασικών με πολυποίκιλτες σιδεριές. Έχει παρουσιάσει το έργο του σε πολλές ατομικές εκθέσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Έχει λάβει επίσης μέρος σε Πανελλήνιες, στο Salon de Mai του Παρισιού (1967-1987), καθώς και σε ομαδικές και διεθνείς εκθέσεις ζωγραφικής και χαρακτικής. Το 1971 συμμετείχε στην Μπιενάλε του Sao Paulo.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών 16ος – 20ος Αιώνας, εκδόσεις «ΜΕΛΙΣΣΑ»

Σπεράντζας Βασίλειος


Βιογραφικό

(1938)

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1938. Σπούδασε ζωγραφική και χαρακτική, στην Ecole des Beaux Arts (1956 – 1962) στο Παρίσι, όπου και δίδαξε λιθογραφία ως επιμελητής (1976 – 1987). Στη ζωγραφική του, χρησιμοποιεί λαδομπογιές, τέμπερες, παστέλ, ακρυλικά, φύλλα ασημιού, ενώ στη χαρακτική δουλεύει λιθογραφίες και χαλκογραφίες. Στο σύνολο του έργου του, διασταυρώνονται ο δυναμισμός του Picasso, ο λυρισμός του Matisse και η χρωματική αίσθηση του Chagall, με στοιχεία από την αρχαϊκή, τη βυζαντινή, τη λαϊκή τέχνη, ακόμα και από την ινδική τέχνη και τις μινιατούρες. Αυτές οι επιρροές, έχουν συγχωνευτεί σε μία προσωπική μυθολογία και ένα χαρακτηριστικό καλλιτεχνικό ιδίωμα, στο οποίο παραμένει πιστός, σε όλη την πορεία του. Η τέχνη του, είναι ανθρωποκεντρική, με τη γυναικεία φιγούρα να κυριαρχεί, γυμνή ή καλυμμένη με διάφανα ενδύματα, σε εσωτερικά σπιτιών ή μπαλκόνια νεοκλασικών με πολυποίκιλτες σιδεριές. Έχει παρουσιάσει το έργο του σε πολλές ατομικές εκθέσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Έχει λάβει επίσης μέρος σε Πανελλήνιες, στο Salon de Mai του Παρισιού (1967-1987), καθώς και σε ομαδικές και διεθνείς εκθέσεις ζωγραφικής και χαρακτικής. Το 1971 συμμετείχε στην Μπιενάλε του Sao Paulo.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών 16ος – 20ος Αιώνας, εκδόσεις «ΜΕΛΙΣΣΑ»

Σπεράντζας Βασίλειος


Βιογραφικό

(1938)

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1938. Σπούδασε ζωγραφική και χαρακτική, στην Ecole des Beaux Arts (1956 – 1962) στο Παρίσι, όπου και δίδαξε λιθογραφία ως επιμελητής (1976 – 1987). Στη ζωγραφική του, χρησιμοποιεί λαδομπογιές, τέμπερες, παστέλ, ακρυλικά, φύλλα ασημιού, ενώ στη χαρακτική δουλεύει λιθογραφίες και χαλκογραφίες. Στο σύνολο του έργου του, διασταυρώνονται ο δυναμισμός του Picasso, ο λυρισμός του Matisse και η χρωματική αίσθηση του Chagall, με στοιχεία από την αρχαϊκή, τη βυζαντινή, τη λαϊκή τέχνη, ακόμα και από την ινδική τέχνη και τις μινιατούρες. Αυτές οι επιρροές, έχουν συγχωνευτεί σε μία προσωπική μυθολογία και ένα χαρακτηριστικό καλλιτεχνικό ιδίωμα, στο οποίο παραμένει πιστός, σε όλη την πορεία του. Η τέχνη του, είναι ανθρωποκεντρική, με τη γυναικεία φιγούρα να κυριαρχεί, γυμνή ή καλυμμένη με διάφανα ενδύματα, σε εσωτερικά σπιτιών ή μπαλκόνια νεοκλασικών με πολυποίκιλτες σιδεριές. Έχει παρουσιάσει το έργο του σε πολλές ατομικές εκθέσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Έχει λάβει επίσης μέρος σε Πανελλήνιες, στο Salon de Mai του Παρισιού (1967-1987), καθώς και σε ομαδικές και διεθνείς εκθέσεις ζωγραφικής και χαρακτικής. Το 1971 συμμετείχε στην Μπιενάλε του Sao Paulo.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών 16ος – 20ος Αιώνας, εκδόσεις «ΜΕΛΙΣΣΑ»

Σπεράντζας Βασίλειος


Βιογραφικό

(1938)

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1938. Σπούδασε ζωγραφική και χαρακτική, στην Ecole des Beaux Arts (1956 – 1962) στο Παρίσι, όπου και δίδαξε λιθογραφία ως επιμελητής (1976 – 1987). Στη ζωγραφική του, χρησιμοποιεί λαδομπογιές, τέμπερες, παστέλ, ακρυλικά, φύλλα ασημιού, ενώ στη χαρακτική δουλεύει λιθογραφίες και χαλκογραφίες. Στο σύνολο του έργου του, διασταυρώνονται ο δυναμισμός του Picasso, ο λυρισμός του Matisse και η χρωματική αίσθηση του Chagall, με στοιχεία από την αρχαϊκή, τη βυζαντινή, τη λαϊκή τέχνη, ακόμα και από την ινδική τέχνη και τις μινιατούρες. Αυτές οι επιρροές, έχουν συγχωνευτεί σε μία προσωπική μυθολογία και ένα χαρακτηριστικό καλλιτεχνικό ιδίωμα, στο οποίο παραμένει πιστός, σε όλη την πορεία του. Η τέχνη του, είναι ανθρωποκεντρική, με τη γυναικεία φιγούρα να κυριαρχεί, γυμνή ή καλυμμένη με διάφανα ενδύματα, σε εσωτερικά σπιτιών ή μπαλκόνια νεοκλασικών με πολυποίκιλτες σιδεριές. Έχει παρουσιάσει το έργο του σε πολλές ατομικές εκθέσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Έχει λάβει επίσης μέρος σε Πανελλήνιες, στο Salon de Mai του Παρισιού (1967-1987), καθώς και σε ομαδικές και διεθνείς εκθέσεις ζωγραφικής και χαρακτικής. Το 1971 συμμετείχε στην Μπιενάλε του Sao Paulo.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών 16ος – 20ος Αιώνας, εκδόσεις «ΜΕΛΙΣΣΑ»

Σπεράντζας Βασίλειος


Βιογραφικό

(1938)

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1938. Σπούδασε ζωγραφική και χαρακτική, στην Ecole des Beaux Arts (1956 – 1962) στο Παρίσι, όπου και δίδαξε λιθογραφία ως επιμελητής (1976 – 1987). Στη ζωγραφική του, χρησιμοποιεί λαδομπογιές, τέμπερες, παστέλ, ακρυλικά, φύλλα ασημιού, ενώ στη χαρακτική δουλεύει λιθογραφίες και χαλκογραφίες. Στο σύνολο του έργου του, διασταυρώνονται ο δυναμισμός του Picasso, ο λυρισμός του Matisse και η χρωματική αίσθηση του Chagall, με στοιχεία από την αρχαϊκή, τη βυζαντινή, τη λαϊκή τέχνη, ακόμα και από την ινδική τέχνη και τις μινιατούρες. Αυτές οι επιρροές, έχουν συγχωνευτεί σε μία προσωπική μυθολογία και ένα χαρακτηριστικό καλλιτεχνικό ιδίωμα, στο οποίο παραμένει πιστός, σε όλη την πορεία του. Η τέχνη του, είναι ανθρωποκεντρική, με τη γυναικεία φιγούρα να κυριαρχεί, γυμνή ή καλυμμένη με διάφανα ενδύματα, σε εσωτερικά σπιτιών ή μπαλκόνια νεοκλασικών με πολυποίκιλτες σιδεριές. Έχει παρουσιάσει το έργο του σε πολλές ατομικές εκθέσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Έχει λάβει επίσης μέρος σε Πανελλήνιες, στο Salon de Mai του Παρισιού (1967-1987), καθώς και σε ομαδικές και διεθνείς εκθέσεις ζωγραφικής και χαρακτικής. Το 1971 συμμετείχε στην Μπιενάλε του Sao Paulo.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών 16ος – 20ος Αιώνας, εκδόσεις «ΜΕΛΙΣΣΑ»

Σπεράντζας Βασίλειος


Βιογραφικό

(1938)

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1938. Σπούδασε ζωγραφική και χαρακτική, στην Ecole des Beaux Arts (1956 – 1962) στο Παρίσι, όπου και δίδαξε λιθογραφία ως επιμελητής (1976 – 1987). Στη ζωγραφική του, χρησιμοποιεί λαδομπογιές, τέμπερες, παστέλ, ακρυλικά, φύλλα ασημιού, ενώ στη χαρακτική δουλεύει λιθογραφίες και χαλκογραφίες. Στο σύνολο του έργου του, διασταυρώνονται ο δυναμισμός του Picasso, ο λυρισμός του Matisse και η χρωματική αίσθηση του Chagall, με στοιχεία από την αρχαϊκή, τη βυζαντινή, τη λαϊκή τέχνη, ακόμα και από την ινδική τέχνη και τις μινιατούρες. Αυτές οι επιρροές, έχουν συγχωνευτεί σε μία προσωπική μυθολογία και ένα χαρακτηριστικό καλλιτεχνικό ιδίωμα, στο οποίο παραμένει πιστός, σε όλη την πορεία του. Η τέχνη του, είναι ανθρωποκεντρική, με τη γυναικεία φιγούρα να κυριαρχεί, γυμνή ή καλυμμένη με διάφανα ενδύματα, σε εσωτερικά σπιτιών ή μπαλκόνια νεοκλασικών με πολυποίκιλτες σιδεριές. Έχει παρουσιάσει το έργο του σε πολλές ατομικές εκθέσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Έχει λάβει επίσης μέρος σε Πανελλήνιες, στο Salon de Mai του Παρισιού (1967-1987), καθώς και σε ομαδικές και διεθνείς εκθέσεις ζωγραφικής και χαρακτικής. Το 1971 συμμετείχε στην Μπιενάλε του Sao Paulo.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών 16ος – 20ος Αιώνας, εκδόσεις «ΜΕΛΙΣΣΑ»

Σπεράντζας Βασίλειος


Βιογραφικό

(1938)

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1938. Σπούδασε ζωγραφική και χαρακτική, στην Ecole des Beaux Arts (1956 – 1962) στο Παρίσι, όπου και δίδαξε λιθογραφία ως επιμελητής (1976 – 1987). Στη ζωγραφική του, χρησιμοποιεί λαδομπογιές, τέμπερες, παστέλ, ακρυλικά, φύλλα ασημιού, ενώ στη χαρακτική δουλεύει λιθογραφίες και χαλκογραφίες. Στο σύνολο του έργου του, διασταυρώνονται ο δυναμισμός του Picasso, ο λυρισμός του Matisse και η χρωματική αίσθηση του Chagall, με στοιχεία από την αρχαϊκή, τη βυζαντινή, τη λαϊκή τέχνη, ακόμα και από την ινδική τέχνη και τις μινιατούρες. Αυτές οι επιρροές, έχουν συγχωνευτεί σε μία προσωπική μυθολογία και ένα χαρακτηριστικό καλλιτεχνικό ιδίωμα, στο οποίο παραμένει πιστός, σε όλη την πορεία του. Η τέχνη του, είναι ανθρωποκεντρική, με τη γυναικεία φιγούρα να κυριαρχεί, γυμνή ή καλυμμένη με διάφανα ενδύματα, σε εσωτερικά σπιτιών ή μπαλκόνια νεοκλασικών με πολυποίκιλτες σιδεριές. Έχει παρουσιάσει το έργο του σε πολλές ατομικές εκθέσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Έχει λάβει επίσης μέρος σε Πανελλήνιες, στο Salon de Mai του Παρισιού (1967-1987), καθώς και σε ομαδικές και διεθνείς εκθέσεις ζωγραφικής και χαρακτικής. Το 1971 συμμετείχε στην Μπιενάλε του Sao Paulo.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών 16ος – 20ος Αιώνας, εκδόσεις «ΜΕΛΙΣΣΑ»

Σπεράντζας Βασίλειος


Βιογραφικό

(1938)

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1938. Σπούδασε ζωγραφική και χαρακτική, στην Ecole des Beaux Arts (1956 – 1962) στο Παρίσι, όπου και δίδαξε λιθογραφία ως επιμελητής (1976 – 1987). Στη ζωγραφική του, χρησιμοποιεί λαδομπογιές, τέμπερες, παστέλ, ακρυλικά, φύλλα ασημιού, ενώ στη χαρακτική δουλεύει λιθογραφίες και χαλκογραφίες. Στο σύνολο του έργου του, διασταυρώνονται ο δυναμισμός του Picasso, ο λυρισμός του Matisse και η χρωματική αίσθηση του Chagall, με στοιχεία από την αρχαϊκή, τη βυζαντινή, τη λαϊκή τέχνη, ακόμα και από την ινδική τέχνη και τις μινιατούρες. Αυτές οι επιρροές, έχουν συγχωνευτεί σε μία προσωπική μυθολογία και ένα χαρακτηριστικό καλλιτεχνικό ιδίωμα, στο οποίο παραμένει πιστός, σε όλη την πορεία του. Η τέχνη του, είναι ανθρωποκεντρική, με τη γυναικεία φιγούρα να κυριαρχεί, γυμνή ή καλυμμένη με διάφανα ενδύματα, σε εσωτερικά σπιτιών ή μπαλκόνια νεοκλασικών με πολυποίκιλτες σιδεριές. Έχει παρουσιάσει το έργο του σε πολλές ατομικές εκθέσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Έχει λάβει επίσης μέρος σε Πανελλήνιες, στο Salon de Mai του Παρισιού (1967-1987), καθώς και σε ομαδικές και διεθνείς εκθέσεις ζωγραφικής και χαρακτικής. Το 1971 συμμετείχε στην Μπιενάλε του Sao Paulo.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών 16ος – 20ος Αιώνας, εκδόσεις «ΜΕΛΙΣΣΑ»

Σπεράντζας Βασίλειος


Βιογραφικό

(1938)

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1938. Σπούδασε ζωγραφική και χαρακτική, στην Ecole des Beaux Arts (1956 – 1962) στο Παρίσι, όπου και δίδαξε λιθογραφία ως επιμελητής (1976 – 1987). Στη ζωγραφική του, χρησιμοποιεί λαδομπογιές, τέμπερες, παστέλ, ακρυλικά, φύλλα ασημιού, ενώ στη χαρακτική δουλεύει λιθογραφίες και χαλκογραφίες. Στο σύνολο του έργου του, διασταυρώνονται ο δυναμισμός του Picasso, ο λυρισμός του Matisse και η χρωματική αίσθηση του Chagall, με στοιχεία από την αρχαϊκή, τη βυζαντινή, τη λαϊκή τέχνη, ακόμα και από την ινδική τέχνη και τις μινιατούρες. Αυτές οι επιρροές, έχουν συγχωνευτεί σε μία προσωπική μυθολογία και ένα χαρακτηριστικό καλλιτεχνικό ιδίωμα, στο οποίο παραμένει πιστός, σε όλη την πορεία του. Η τέχνη του, είναι ανθρωποκεντρική, με τη γυναικεία φιγούρα να κυριαρχεί, γυμνή ή καλυμμένη με διάφανα ενδύματα, σε εσωτερικά σπιτιών ή μπαλκόνια νεοκλασικών με πολυποίκιλτες σιδεριές. Έχει παρουσιάσει το έργο του σε πολλές ατομικές εκθέσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Έχει λάβει επίσης μέρος σε Πανελλήνιες, στο Salon de Mai του Παρισιού (1967-1987), καθώς και σε ομαδικές και διεθνείς εκθέσεις ζωγραφικής και χαρακτικής. Το 1971 συμμετείχε στην Μπιενάλε του Sao Paulo.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών 16ος – 20ος Αιώνας, εκδόσεις «ΜΕΛΙΣΣΑ»

Σπεράντζας Βασίλειος


Βιογραφικό

(1938)

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1938. Σπούδασε ζωγραφική και χαρακτική, στην Ecole des Beaux Arts (1956 – 1962) στο Παρίσι, όπου και δίδαξε λιθογραφία ως επιμελητής (1976 – 1987). Στη ζωγραφική του, χρησιμοποιεί λαδομπογιές, τέμπερες, παστέλ, ακρυλικά, φύλλα ασημιού, ενώ στη χαρακτική δουλεύει λιθογραφίες και χαλκογραφίες. Στο σύνολο του έργου του, διασταυρώνονται ο δυναμισμός του Picasso, ο λυρισμός του Matisse και η χρωματική αίσθηση του Chagall, με στοιχεία από την αρχαϊκή, τη βυζαντινή, τη λαϊκή τέχνη, ακόμα και από την ινδική τέχνη και τις μινιατούρες. Αυτές οι επιρροές, έχουν συγχωνευτεί σε μία προσωπική μυθολογία και ένα χαρακτηριστικό καλλιτεχνικό ιδίωμα, στο οποίο παραμένει πιστός, σε όλη την πορεία του. Η τέχνη του, είναι ανθρωποκεντρική, με τη γυναικεία φιγούρα να κυριαρχεί, γυμνή ή καλυμμένη με διάφανα ενδύματα, σε εσωτερικά σπιτιών ή μπαλκόνια νεοκλασικών με πολυποίκιλτες σιδεριές. Έχει παρουσιάσει το έργο του σε πολλές ατομικές εκθέσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Έχει λάβει επίσης μέρος σε Πανελλήνιες, στο Salon de Mai του Παρισιού (1967-1987), καθώς και σε ομαδικές και διεθνείς εκθέσεις ζωγραφικής και χαρακτικής. Το 1971 συμμετείχε στην Μπιενάλε του Sao Paulo.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών 16ος – 20ος Αιώνας, εκδόσεις «ΜΕΛΙΣΣΑ»

Σόρογκας Σωτήρης


Βιογραφικό

(1936)

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1936 και σπούδασε ζωγραφική στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών ως υπότροφος του ΙΚΥ (1957 – 1961) με δάσκαλο το Γ. Μόραλη. Κατά τη διάρκεια των σπουδών του, εργάστηκε στη Δράκια Πηλίου και στην Κριτσά Κρήτης, στην αντιγραφή τοιχογραφιών. Το 1962, παρακολούθησε μαθήματα αγιογραφίας στο ‘”Εφηρμοσμένο Εργαστήριο της ΑΣΚΤ” και το 1965, διορίστηκε επιμελητής, στην έδρα ελευθέρου σχεδίου και ζωγραφικής, στην Αρχιτεκτονική Σχολή του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου. Στο έργο του, υπάρχει αφομοιωμένη μία ποιητική προσέγγιση του ελληνικού χώρου, που δεν περιορίζεται στην απλή, πλαστική καταγραφή των στοιχείων της εικόνας, αλλά προχωρεί στη μετατροπή τους σε σύμβολα. Θραύσματα αρχαίων αγαλμάτων, μορφές, γυναικεία πορτρέτα από παλιές φωτογραφίες, παλιά ξύλα, κατάλοιπα παλιών μηχανών, συντρίμμια μεταλλικών αμαξωμάτων σε περιβάλλοντα κατεδάφισης.
Αρθρογραφεί συχνά σε περιοδικά και εφημερίδες, δημοσιεύει θεωρητικά κείμενα και έχει εκδόσει βιβλία, ενώ έχουν κυκλοφορήσει αρκετές μονογραφικές μελέτες για το έργο του. Έχει παρουσιάσει τη ζωγραφική του σε πολλές ατομικές και ομαδικές εκθέσεις, στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Το 1981 εκπροσώπησε την Ελλάδα στη Μπιενάλε του Sao Paulo. Συμμετείχε επίσης στα Ευρωπάλια (1982, Βέλγιο) και στο 21ο Διεθνές Φεστιβάλ Ζωγραφικής (1989, Cagnes-sur-Mer, Γαλλία). To 2004 βραβεύτηκε από την Ακαδημία Αθηνών για τη συνολική προσφορά του στην τέχνη. Το 2010 τοποθετήθηκαν έξι μεγάλες συνθέσεις του στο Σταθμό Λαρίσης του αθηναϊκού Μετρό. Αναδρομικές του εκθέσεις οργανώθηκαν το 2010 (Πολιτιστικός Οργανισμός Δήμου Τρικκαίων, Ίδρυμα Μακρή, Τρίκαλα) και το 2011 στο Μουσείο Μπενάκη.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

 

Σαρακατσιάνος Χρήστος


Βιογραφικό

(1937)

Γεννήθηκε στα Γιάννενα, το 1937. Μαθήτευσε, αρχικά κοντά στους Γ. Καζάκο, Π. Σαραφιανό και Θ. Απάρτη, και στη συνέχεια σπούδασε ζωγραφική στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών με το Γ. Μόραλη. Σπούδασε επίσης σκηνογραφία και διακοσμητική. Μελέτησε τη βυζαντινή και λαϊκή τέχνη, και τη ζωγραφική της αρχαιότητας απ΄όπου επηρεάστηκε ιδιαίτερα. Τόσο στη ζωγραφική όσο και στη χαρακτική αλλά και τη γλυπτική του, κυριαρχούν πληθωρικές γυναικείες φιγούρες, συνήθως γυμνές, με έντονη σχηματοποίηση και παραμορφώσεις. Στα δισδιάστατα έργα του, οι φόρμες είναι επίπεδες, με τοπικό, έντονο και ευχάριστο χρώμα και καμπύλα περιγράμματα.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών 16ος – 20ος Αιώνας, εκδόσεις «ΜΕΛΙΣΣΑ»

Παπαδαντωνάκης Βαρθολομαίος


Βιογραφικό

(1931)

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1931. Σπούδασε χαρακτική στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών (1949-1954) κοντά στον Γ. Κεφαλληνό, από όπου αποφοίτησε με διάκριση στην ξυλογραφία. Ασχολείται με τη χαρακτική, τη ζωγραφική και τη γλυπτική και συνήθως χρησιμοποιεί λινόλεουμ, ακρυλικά χρώματα και χυτό τσιμέντο, ενώ ενδιαφέρεται και για το κόσμημα. Με επιρροές από το δάσκαλό του καθώς και από το Γ. Μόραλη, οι αναζητήσεις του κινήθηκαν στο χώρο των γλυπτικών εφαρμογών στην αρχιτεκτονική, σε δημόσια κτίρια και ιδιωτικές κατοικίες. Εμπνέεται από τον κυκλαδικό πολιτισμό, την αρχαϊκή τέχνη, το χώρο του Αιγαίου και τη λαϊκή παράδοση και δημιουργεί ένα αρχέτυπο κόρης, αιώνιο σύμβολο έρωτα και ομορφιάς. Χρησιμοποιώντας σύγχρονα υλικά, το χρώμα και το φως, επαναπροσδιορίζει τη μορφή, και τη φορτίζει με χαρακτηριστικά της εποχής μας.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών 16ος – 20ος Αιώνας, εκδόσεις «ΜΕΛΙΣΣΑ»

Κομιανού Άρια


Βιογραφικό

Αθήνα 1938-2015

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1938. Σπούδασε χαρακτική στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών (1960-1969), με δάσκαλο τον Κ. Γραμματόπουλο, και παράλληλα τυπογραφία και τέχνη του βιβλίου. Η θεματογραφία της έχει ως αφετηρία διάφορα θέματα, όπως πουλιά, λουλούδια και γυναικείες μορφές αποσπασματικά δοσμένες, έτσι ώστε να παίρνουν συμβολικές προεκτάσεις. Αυτό που κυριαρχεί στο σύνολο του έργου της είναι το ενιαίο και καθαρά προσωπικό μορφοπλαστικό λεξιλόγιο, ένα λεξιλόγιο που βασίζεται στον υπαινικτικό χαρακτήρα του χώρου και στα συχνά αινιγματικά θέματα. Το κλίμα μέσα στο οποίο κινείται η χαρακτική της είναι ένας συνδυασμός σουρεαλιστικής ελευθερίας και εξπρεσιονιστικής έντασης και δυναμισμού. Παρουσίασε το έργο της σε πολλές ατομικές και ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό με συμμετοχές σε Πανελλήνιες εκθέσεις (1963, 1965, 1969, 1971, 1973, 1987), όπως και σε πολλές διεθνείς διοργανώσεις, μεταξύ των οποίων στις Μπιενάλε χαρακτικής Αλεξάνδρειας 1971, Μπάντεν-Μπάντεν 1983, Ταϊπέι Ταϊβάν 1987, 1989, Ρώμης 1995, στην Mostra Internazionale di Bianco e Nero, Λουγκάνο 1966, στην Xylonmuseum Σβέτσινγκεν 1994, στην Ibizagrafik, Ισπανία 1994, και σε σημαντικά αφιερώματα στην τέχνη της χαρακτικής. Πέθανε στην Αθήνα το 2015.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών 16ος – 20ος Αιώνας, εκδόσεις «ΜΕΛΙΣΣΑ»

Κομιανού Άρια


Βιογραφικό

Αθήνα 1938-2015

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1938. Σπούδασε χαρακτική στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών (1960-1969), με δάσκαλο τον Κ. Γραμματόπουλο, και παράλληλα τυπογραφία και τέχνη του βιβλίου. Η θεματογραφία της έχει ως αφετηρία διάφορα θέματα, όπως πουλιά, λουλούδια και γυναικείες μορφές αποσπασματικά δοσμένες, έτσι ώστε να παίρνουν συμβολικές προεκτάσεις. Αυτό που κυριαρχεί στο σύνολο του έργου της είναι το ενιαίο και καθαρά προσωπικό μορφοπλαστικό λεξιλόγιο, ένα λεξιλόγιο που βασίζεται στον υπαινικτικό χαρακτήρα του χώρου και στα συχνά αινιγματικά θέματα. Το κλίμα μέσα στο οποίο κινείται η χαρακτική της είναι ένας συνδυασμός σουρεαλιστικής ελευθερίας και εξπρεσιονιστικής έντασης και δυναμισμού. Παρουσίασε το έργο της σε πολλές ατομικές και ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό με συμμετοχές σε Πανελλήνιες εκθέσεις (1963, 1965, 1969, 1971, 1973, 1987), όπως και σε πολλές διεθνείς διοργανώσεις, μεταξύ των οποίων στις Μπιενάλε χαρακτικής Αλεξάνδρειας 1971, Μπάντεν-Μπάντεν 1983, Ταϊπέι Ταϊβάν 1987, 1989, Ρώμης 1995, στην Mostra Internazionale di Bianco e Nero, Λουγκάνο 1966, στην Xylonmuseum Σβέτσινγκεν 1994, στην Ibizagrafik, Ισπανία 1994, και σε σημαντικά αφιερώματα στην τέχνη της χαρακτικής. Πέθανε στην Αθήνα το 2015.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών 16ος – 20ος Αιώνας, εκδόσεις «ΜΕΛΙΣΣΑ»

Γράββαλος Παναγιώτης


Βιογραφικό

Λαμία 1933 – Αθήνα 2014

Γεννήθηκε στη Λαμία το 1933. Σπούδασε ζωγραφική, στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών με δασκάλους τους Σ. Παπαλουκά και Γ. Μόραλη, ενώ από το 1960 ασχολήθηκε και με τις γραφικές τέχνες. Συνεργάστηκε με το χαράκτη Τάσσο στη σχεδίαση πολλών ελληνικών και ξένων γραμματοσήμων και δίδαξε στο ΑΤΙ. Μετά το 1966, υπήρξε μόνιμος συνεργάτης των Ελληνικών Ταχυδρομείων στη σχεδίαση γραμματοσήμων, επί τριάντα σχεδόν χρόνια. Κινήθηκε με ευχέρεια στο πεδίο των μικτών μέσων, όπου ανέδειξε τις αισθητικές και εκφραστικές του δυνατότητες. Τόσο στο ζωγραφικό όσο και στο χαρακτικό του έργο, κυριαρχεί το σχεδιαστικό στοιχείο. Το ενδιαφέρον του καλλιτέχνη για τα προβλήματα του κοινωνικού χώρου τον οδήγησε από νωρίς σε μία θεματολογία ανθρωποκεντρική που περιγράφει και σχολιάζει ανθρώπινες και κοινωνικές καταστάσεις με τρόπο καθαρό και ευανάγνωστο. Η χρήση του χρώματος σε άμεση σχέση με το σχέδιο, παίζει καθοριστικό ρόλο στην απόδοση του χώρου και του φωτός. Η γραμμική καθαρότητα του σχεδίου και η αξιοποίηση του ρυθμού της σύνθεσης, χωρίς συναισθηματικές εξάρσεις, αλλά με ένα ιδιότυπο λυρισμό, είναι τα κατ’εξοχήν στοιχεία που εξασφάλισαν την εκφραστική αποτελεσματικότητα του έργου του.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών 16ος – 20ος Αιώνας, εκδόσεις «ΜΕΛΙΣΣΑ»

Γράββαλος Παναγιώτης


Βιογραφικό

Λαμία 1933 – Αθήνα 2014

Γεννήθηκε στη Λαμία το 1933. Σπούδασε ζωγραφική, στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών με δασκάλους τους Σ. Παπαλουκά και Γ. Μόραλη, ενώ από το 1960 ασχολήθηκε και με τις γραφικές τέχνες. Συνεργάστηκε με το χαράκτη Τάσσο στη σχεδίαση πολλών ελληνικών και ξένων γραμματοσήμων και δίδαξε στο ΑΤΙ. Μετά το 1966, υπήρξε μόνιμος συνεργάτης των Ελληνικών Ταχυδρομείων στη σχεδίαση γραμματοσήμων, επί τριάντα σχεδόν χρόνια. Κινήθηκε με ευχέρεια στο πεδίο των μικτών μέσων, όπου ανέδειξε τις αισθητικές και εκφραστικές του δυνατότητες. Τόσο στο ζωγραφικό όσο και στο χαρακτικό του έργο, κυριαρχεί το σχεδιαστικό στοιχείο. Το ενδιαφέρον του καλλιτέχνη για τα προβλήματα του κοινωνικού χώρου τον οδήγησε από νωρίς σε μία θεματολογία ανθρωποκεντρική που περιγράφει και σχολιάζει ανθρώπινες και κοινωνικές καταστάσεις με τρόπο καθαρό και ευανάγνωστο. Η χρήση του χρώματος σε άμεση σχέση με το σχέδιο, παίζει καθοριστικό ρόλο στην απόδοση του χώρου και του φωτός. Η γραμμική καθαρότητα του σχεδίου και η αξιοποίηση του ρυθμού της σύνθεσης, χωρίς συναισθηματικές εξάρσεις, αλλά με ένα ιδιότυπο λυρισμό, είναι τα κατ’εξοχήν στοιχεία που εξασφάλισαν την εκφραστική αποτελεσματικότητα του έργου του.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών 16ος – 20ος Αιώνας, εκδόσεις «ΜΕΛΙΣΣΑ»

Γράββαλος Παναγιώτης


Βιογραφικό

Λαμία 1933 – Αθήνα 2014

Γεννήθηκε στη Λαμία το 1933. Σπούδασε ζωγραφική, στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών με δασκάλους τους Σ. Παπαλουκά και Γ. Μόραλη, ενώ από το 1960 ασχολήθηκε και με τις γραφικές τέχνες. Συνεργάστηκε με το χαράκτη Τάσσο στη σχεδίαση πολλών ελληνικών και ξένων γραμματοσήμων και δίδαξε στο ΑΤΙ. Μετά το 1966, υπήρξε μόνιμος συνεργάτης των Ελληνικών Ταχυδρομείων στη σχεδίαση γραμματοσήμων, επί τριάντα σχεδόν χρόνια. Κινήθηκε με ευχέρεια στο πεδίο των μικτών μέσων, όπου ανέδειξε τις αισθητικές και εκφραστικές του δυνατότητες. Τόσο στο ζωγραφικό όσο και στο χαρακτικό του έργο, κυριαρχεί το σχεδιαστικό στοιχείο. Το ενδιαφέρον του καλλιτέχνη για τα προβλήματα του κοινωνικού χώρου τον οδήγησε από νωρίς σε μία θεματολογία ανθρωποκεντρική που περιγράφει και σχολιάζει ανθρώπινες και κοινωνικές καταστάσεις με τρόπο καθαρό και ευανάγνωστο. Η χρήση του χρώματος σε άμεση σχέση με το σχέδιο, παίζει καθοριστικό ρόλο στην απόδοση του χώρου και του φωτός. Η γραμμική καθαρότητα του σχεδίου και η αξιοποίηση του ρυθμού της σύνθεσης, χωρίς συναισθηματικές εξάρσεις, αλλά με ένα ιδιότυπο λυρισμό, είναι τα κατ’εξοχήν στοιχεία που εξασφάλισαν την εκφραστική αποτελεσματικότητα του έργου του.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών 16ος – 20ος Αιώνας, εκδόσεις «ΜΕΛΙΣΣΑ»

Γράββαλος Παναγιώτης


Βιογραφικό

Λαμία 1933 – Αθήνα 2014

Γεννήθηκε στη Λαμία το 1933. Σπούδασε ζωγραφική, στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών με δασκάλους τους Σ. Παπαλουκά και Γ. Μόραλη, ενώ από το 1960 ασχολήθηκε και με τις γραφικές τέχνες. Συνεργάστηκε με το χαράκτη Τάσσο στη σχεδίαση πολλών ελληνικών και ξένων γραμματοσήμων και δίδαξε στο ΑΤΙ. Μετά το 1966, υπήρξε μόνιμος συνεργάτης των Ελληνικών Ταχυδρομείων στη σχεδίαση γραμματοσήμων, επί τριάντα σχεδόν χρόνια. Κινήθηκε με ευχέρεια στο πεδίο των μικτών μέσων, όπου ανέδειξε τις αισθητικές και εκφραστικές του δυνατότητες. Τόσο στο ζωγραφικό όσο και στο χαρακτικό του έργο, κυριαρχεί το σχεδιαστικό στοιχείο. Το ενδιαφέρον του καλλιτέχνη για τα προβλήματα του κοινωνικού χώρου τον οδήγησε από νωρίς σε μία θεματολογία ανθρωποκεντρική που περιγράφει και σχολιάζει ανθρώπινες και κοινωνικές καταστάσεις με τρόπο καθαρό και ευανάγνωστο. Η χρήση του χρώματος σε άμεση σχέση με το σχέδιο, παίζει καθοριστικό ρόλο στην απόδοση του χώρου και του φωτός. Η γραμμική καθαρότητα του σχεδίου και η αξιοποίηση του ρυθμού της σύνθεσης, χωρίς συναισθηματικές εξάρσεις, αλλά με ένα ιδιότυπο λυρισμό, είναι τα κατ’εξοχήν στοιχεία που εξασφάλισαν την εκφραστική αποτελεσματικότητα του έργου του.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών 16ος – 20ος Αιώνας, εκδόσεις «ΜΕΛΙΣΣΑ»

Γράββαλος Παναγιώτης


Βιογραφικό

Λαμία 1933 – Αθήνα 2014

Γεννήθηκε στη Λαμία το 1933. Σπούδασε ζωγραφική, στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών με δασκάλους τους Σ. Παπαλουκά και Γ. Μόραλη, ενώ από το 1960 ασχολήθηκε και με τις γραφικές τέχνες. Συνεργάστηκε με το χαράκτη Τάσσο στη σχεδίαση πολλών ελληνικών και ξένων γραμματοσήμων και δίδαξε στο ΑΤΙ. Μετά το 1966, υπήρξε μόνιμος συνεργάτης των Ελληνικών Ταχυδρομείων στη σχεδίαση γραμματοσήμων, επί τριάντα σχεδόν χρόνια. Κινήθηκε με ευχέρεια στο πεδίο των μικτών μέσων, όπου ανέδειξε τις αισθητικές και εκφραστικές του δυνατότητες. Τόσο στο ζωγραφικό όσο και στο χαρακτικό του έργο, κυριαρχεί το σχεδιαστικό στοιχείο. Το ενδιαφέρον του καλλιτέχνη για τα προβλήματα του κοινωνικού χώρου τον οδήγησε από νωρίς σε μία θεματολογία ανθρωποκεντρική που περιγράφει και σχολιάζει ανθρώπινες και κοινωνικές καταστάσεις με τρόπο καθαρό και ευανάγνωστο. Η χρήση του χρώματος σε άμεση σχέση με το σχέδιο, παίζει καθοριστικό ρόλο στην απόδοση του χώρου και του φωτός. Η γραμμική καθαρότητα του σχεδίου και η αξιοποίηση του ρυθμού της σύνθεσης, χωρίς συναισθηματικές εξάρσεις, αλλά με ένα ιδιότυπο λυρισμό, είναι τα κατ’εξοχήν στοιχεία που εξασφάλισαν την εκφραστική αποτελεσματικότητα του έργου του.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών 16ος – 20ος Αιώνας, εκδόσεις «ΜΕΛΙΣΣΑ»

Γράββαλος Παναγιώτης


Βιογραφικό

Λαμία 1933 – Αθήνα 2014

Γεννήθηκε στη Λαμία το 1933. Σπούδασε ζωγραφική, στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών με δασκάλους τους Σ. Παπαλουκά και Γ. Μόραλη, ενώ από το 1960 ασχολήθηκε και με τις γραφικές τέχνες. Συνεργάστηκε με το χαράκτη Τάσσο στη σχεδίαση πολλών ελληνικών και ξένων γραμματοσήμων και δίδαξε στο ΑΤΙ. Μετά το 1966, υπήρξε μόνιμος συνεργάτης των Ελληνικών Ταχυδρομείων στη σχεδίαση γραμματοσήμων, επί τριάντα σχεδόν χρόνια. Κινήθηκε με ευχέρεια στο πεδίο των μικτών μέσων, όπου ανέδειξε τις αισθητικές και εκφραστικές του δυνατότητες. Τόσο στο ζωγραφικό όσο και στο χαρακτικό του έργο, κυριαρχεί το σχεδιαστικό στοιχείο. Το ενδιαφέρον του καλλιτέχνη για τα προβλήματα του κοινωνικού χώρου τον οδήγησε από νωρίς σε μία θεματολογία ανθρωποκεντρική που περιγράφει και σχολιάζει ανθρώπινες και κοινωνικές καταστάσεις με τρόπο καθαρό και ευανάγνωστο. Η χρήση του χρώματος σε άμεση σχέση με το σχέδιο, παίζει καθοριστικό ρόλο στην απόδοση του χώρου και του φωτός. Η γραμμική καθαρότητα του σχεδίου και η αξιοποίηση του ρυθμού της σύνθεσης, χωρίς συναισθηματικές εξάρσεις, αλλά με ένα ιδιότυπο λυρισμό, είναι τα κατ’εξοχήν στοιχεία που εξασφάλισαν την εκφραστική αποτελεσματικότητα του έργου του.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών 16ος – 20ος Αιώνας, εκδόσεις «ΜΕΛΙΣΣΑ»

Γράββαλος Παναγιώτης


Βιογραφικό

Λαμία 1933 – Αθήνα 2014

Γεννήθηκε στη Λαμία το 1933. Σπούδασε ζωγραφική, στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών με δασκάλους τους Σ. Παπαλουκά και Γ. Μόραλη, ενώ από το 1960 ασχολήθηκε και με τις γραφικές τέχνες. Συνεργάστηκε με το χαράκτη Τάσσο στη σχεδίαση πολλών ελληνικών και ξένων γραμματοσήμων και δίδαξε στο ΑΤΙ. Μετά το 1966, υπήρξε μόνιμος συνεργάτης των Ελληνικών Ταχυδρομείων στη σχεδίαση γραμματοσήμων, επί τριάντα σχεδόν χρόνια. Κινήθηκε με ευχέρεια στο πεδίο των μικτών μέσων, όπου ανέδειξε τις αισθητικές και εκφραστικές του δυνατότητες. Τόσο στο ζωγραφικό όσο και στο χαρακτικό του έργο, κυριαρχεί το σχεδιαστικό στοιχείο. Το ενδιαφέρον του καλλιτέχνη για τα προβλήματα του κοινωνικού χώρου τον οδήγησε από νωρίς σε μία θεματολογία ανθρωποκεντρική που περιγράφει και σχολιάζει ανθρώπινες και κοινωνικές καταστάσεις με τρόπο καθαρό και ευανάγνωστο. Η χρήση του χρώματος σε άμεση σχέση με το σχέδιο, παίζει καθοριστικό ρόλο στην απόδοση του χώρου και του φωτός. Η γραμμική καθαρότητα του σχεδίου και η αξιοποίηση του ρυθμού της σύνθεσης, χωρίς συναισθηματικές εξάρσεις, αλλά με ένα ιδιότυπο λυρισμό, είναι τα κατ’εξοχήν στοιχεία που εξασφάλισαν την εκφραστική αποτελεσματικότητα του έργου του.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών 16ος – 20ος Αιώνας, εκδόσεις «ΜΕΛΙΣΣΑ»

Γράββαλος Παναγιώτης


Βιογραφικό

Λαμία 1933 – Αθήνα 2014

Γεννήθηκε στη Λαμία το 1933. Σπούδασε ζωγραφική, στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών με δασκάλους τους Σ. Παπαλουκά και Γ. Μόραλη, ενώ από το 1960 ασχολήθηκε και με τις γραφικές τέχνες. Συνεργάστηκε με το χαράκτη Τάσσο στη σχεδίαση πολλών ελληνικών και ξένων γραμματοσήμων και δίδαξε στο ΑΤΙ. Μετά το 1966, υπήρξε μόνιμος συνεργάτης των Ελληνικών Ταχυδρομείων στη σχεδίαση γραμματοσήμων, επί τριάντα σχεδόν χρόνια. Κινήθηκε με ευχέρεια στο πεδίο των μικτών μέσων, όπου ανέδειξε τις αισθητικές και εκφραστικές του δυνατότητες. Τόσο στο ζωγραφικό όσο και στο χαρακτικό του έργο, κυριαρχεί το σχεδιαστικό στοιχείο. Το ενδιαφέρον του καλλιτέχνη για τα προβλήματα του κοινωνικού χώρου τον οδήγησε από νωρίς σε μία θεματολογία ανθρωποκεντρική που περιγράφει και σχολιάζει ανθρώπινες και κοινωνικές καταστάσεις με τρόπο καθαρό και ευανάγνωστο. Η χρήση του χρώματος σε άμεση σχέση με το σχέδιο, παίζει καθοριστικό ρόλο στην απόδοση του χώρου και του φωτός. Η γραμμική καθαρότητα του σχεδίου και η αξιοποίηση του ρυθμού της σύνθεσης, χωρίς συναισθηματικές εξάρσεις, αλλά με ένα ιδιότυπο λυρισμό, είναι τα κατ’εξοχήν στοιχεία που εξασφάλισαν την εκφραστική αποτελεσματικότητα του έργου του.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών 16ος – 20ος Αιώνας, εκδόσεις «ΜΕΛΙΣΣΑ»

Γράββαλος Παναγιώτης


Βιογραφικό

Λαμία 1933 – Αθήνα 2014

Γεννήθηκε στη Λαμία το 1933. Σπούδασε ζωγραφική, στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών με δασκάλους τους Σ. Παπαλουκά και Γ. Μόραλη, ενώ από το 1960 ασχολήθηκε και με τις γραφικές τέχνες. Συνεργάστηκε με το χαράκτη Τάσσο στη σχεδίαση πολλών ελληνικών και ξένων γραμματοσήμων και δίδαξε στο ΑΤΙ. Μετά το 1966, υπήρξε μόνιμος συνεργάτης των Ελληνικών Ταχυδρομείων στη σχεδίαση γραμματοσήμων, επί τριάντα σχεδόν χρόνια. Κινήθηκε με ευχέρεια στο πεδίο των μικτών μέσων, όπου ανέδειξε τις αισθητικές και εκφραστικές του δυνατότητες. Τόσο στο ζωγραφικό όσο και στο χαρακτικό του έργο, κυριαρχεί το σχεδιαστικό στοιχείο. Το ενδιαφέρον του καλλιτέχνη για τα προβλήματα του κοινωνικού χώρου τον οδήγησε από νωρίς σε μία θεματολογία ανθρωποκεντρική που περιγράφει και σχολιάζει ανθρώπινες και κοινωνικές καταστάσεις με τρόπο καθαρό και ευανάγνωστο. Η χρήση του χρώματος σε άμεση σχέση με το σχέδιο, παίζει καθοριστικό ρόλο στην απόδοση του χώρου και του φωτός. Η γραμμική καθαρότητα του σχεδίου και η αξιοποίηση του ρυθμού της σύνθεσης, χωρίς συναισθηματικές εξάρσεις, αλλά με ένα ιδιότυπο λυρισμό, είναι τα κατ’εξοχήν στοιχεία που εξασφάλισαν την εκφραστική αποτελεσματικότητα του έργου του.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών 16ος – 20ος Αιώνας, εκδόσεις «ΜΕΛΙΣΣΑ»

Γράββαλος Παναγιώτης


Βιογραφικό

Λαμία 1933 – Αθήνα 2014

Γεννήθηκε στη Λαμία το 1933. Σπούδασε ζωγραφική, στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών με δασκάλους τους Σ. Παπαλουκά και Γ. Μόραλη, ενώ από το 1960 ασχολήθηκε και με τις γραφικές τέχνες. Συνεργάστηκε με το χαράκτη Τάσσο στη σχεδίαση πολλών ελληνικών και ξένων γραμματοσήμων και δίδαξε στο ΑΤΙ. Μετά το 1966, υπήρξε μόνιμος συνεργάτης των Ελληνικών Ταχυδρομείων στη σχεδίαση γραμματοσήμων, επί τριάντα σχεδόν χρόνια. Κινήθηκε με ευχέρεια στο πεδίο των μικτών μέσων, όπου ανέδειξε τις αισθητικές και εκφραστικές του δυνατότητες. Τόσο στο ζωγραφικό όσο και στο χαρακτικό του έργο, κυριαρχεί το σχεδιαστικό στοιχείο. Το ενδιαφέρον του καλλιτέχνη για τα προβλήματα του κοινωνικού χώρου τον οδήγησε από νωρίς σε μία θεματολογία ανθρωποκεντρική που περιγράφει και σχολιάζει ανθρώπινες και κοινωνικές καταστάσεις με τρόπο καθαρό και ευανάγνωστο. Η χρήση του χρώματος σε άμεση σχέση με το σχέδιο, παίζει καθοριστικό ρόλο στην απόδοση του χώρου και του φωτός. Η γραμμική καθαρότητα του σχεδίου και η αξιοποίηση του ρυθμού της σύνθεσης, χωρίς συναισθηματικές εξάρσεις, αλλά με ένα ιδιότυπο λυρισμό, είναι τα κατ’εξοχήν στοιχεία που εξασφάλισαν την εκφραστική αποτελεσματικότητα του έργου του.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών 16ος – 20ος Αιώνας, εκδόσεις «ΜΕΛΙΣΣΑ»

Γράββαλος Παναγιώτης


Βιογραφικό

Λαμία 1933 – Αθήνα 2014

Γεννήθηκε στη Λαμία το 1933. Σπούδασε ζωγραφική, στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών με δασκάλους τους Σ. Παπαλουκά και Γ. Μόραλη, ενώ από το 1960 ασχολήθηκε και με τις γραφικές τέχνες. Συνεργάστηκε με το χαράκτη Τάσσο στη σχεδίαση πολλών ελληνικών και ξένων γραμματοσήμων και δίδαξε στο ΑΤΙ. Μετά το 1966, υπήρξε μόνιμος συνεργάτης των Ελληνικών Ταχυδρομείων στη σχεδίαση γραμματοσήμων, επί τριάντα σχεδόν χρόνια. Κινήθηκε με ευχέρεια στο πεδίο των μικτών μέσων, όπου ανέδειξε τις αισθητικές και εκφραστικές του δυνατότητες. Τόσο στο ζωγραφικό όσο και στο χαρακτικό του έργο, κυριαρχεί το σχεδιαστικό στοιχείο. Το ενδιαφέρον του καλλιτέχνη για τα προβλήματα του κοινωνικού χώρου τον οδήγησε από νωρίς σε μία θεματολογία ανθρωποκεντρική που περιγράφει και σχολιάζει ανθρώπινες και κοινωνικές καταστάσεις με τρόπο καθαρό και ευανάγνωστο. Η χρήση του χρώματος σε άμεση σχέση με το σχέδιο, παίζει καθοριστικό ρόλο στην απόδοση του χώρου και του φωτός. Η γραμμική καθαρότητα του σχεδίου και η αξιοποίηση του ρυθμού της σύνθεσης, χωρίς συναισθηματικές εξάρσεις, αλλά με ένα ιδιότυπο λυρισμό, είναι τα κατ’εξοχήν στοιχεία που εξασφάλισαν την εκφραστική αποτελεσματικότητα του έργου του.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών 16ος – 20ος Αιώνας, εκδόσεις «ΜΕΛΙΣΣΑ»

Γράββαλος Παναγιώτης


Βιογραφικό

Λαμία 1933 – Αθήνα 2014

Γεννήθηκε στη Λαμία το 1933. Σπούδασε ζωγραφική, στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών με δασκάλους τους Σ. Παπαλουκά και Γ. Μόραλη, ενώ από το 1960 ασχολήθηκε και με τις γραφικές τέχνες. Συνεργάστηκε με το χαράκτη Τάσσο στη σχεδίαση πολλών ελληνικών και ξένων γραμματοσήμων και δίδαξε στο ΑΤΙ. Μετά το 1966, υπήρξε μόνιμος συνεργάτης των Ελληνικών Ταχυδρομείων στη σχεδίαση γραμματοσήμων, επί τριάντα σχεδόν χρόνια. Κινήθηκε με ευχέρεια στο πεδίο των μικτών μέσων, όπου ανέδειξε τις αισθητικές και εκφραστικές του δυνατότητες. Τόσο στο ζωγραφικό όσο και στο χαρακτικό του έργο, κυριαρχεί το σχεδιαστικό στοιχείο. Το ενδιαφέρον του καλλιτέχνη για τα προβλήματα του κοινωνικού χώρου τον οδήγησε από νωρίς σε μία θεματολογία ανθρωποκεντρική που περιγράφει και σχολιάζει ανθρώπινες και κοινωνικές καταστάσεις με τρόπο καθαρό και ευανάγνωστο. Η χρήση του χρώματος σε άμεση σχέση με το σχέδιο, παίζει καθοριστικό ρόλο στην απόδοση του χώρου και του φωτός. Η γραμμική καθαρότητα του σχεδίου και η αξιοποίηση του ρυθμού της σύνθεσης, χωρίς συναισθηματικές εξάρσεις, αλλά με ένα ιδιότυπο λυρισμό, είναι τα κατ’εξοχήν στοιχεία που εξασφάλισαν την εκφραστική αποτελεσματικότητα του έργου του.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών 16ος – 20ος Αιώνας, εκδόσεις «ΜΕΛΙΣΣΑ»

Γράββαλος Παναγιώτης


Βιογραφικό

Λαμία 1933 – Αθήνα 2014

Γεννήθηκε στη Λαμία το 1933. Σπούδασε ζωγραφική, στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών με δασκάλους τους Σ. Παπαλουκά και Γ. Μόραλη, ενώ από το 1960 ασχολήθηκε και με τις γραφικές τέχνες. Συνεργάστηκε με το χαράκτη Τάσσο στη σχεδίαση πολλών ελληνικών και ξένων γραμματοσήμων και δίδαξε στο ΑΤΙ. Μετά το 1966, υπήρξε μόνιμος συνεργάτης των Ελληνικών Ταχυδρομείων στη σχεδίαση γραμματοσήμων, επί τριάντα σχεδόν χρόνια. Κινήθηκε με ευχέρεια στο πεδίο των μικτών μέσων, όπου ανέδειξε τις αισθητικές και εκφραστικές του δυνατότητες. Τόσο στο ζωγραφικό όσο και στο χαρακτικό του έργο, κυριαρχεί το σχεδιαστικό στοιχείο. Το ενδιαφέρον του καλλιτέχνη για τα προβλήματα του κοινωνικού χώρου τον οδήγησε από νωρίς σε μία θεματολογία ανθρωποκεντρική που περιγράφει και σχολιάζει ανθρώπινες και κοινωνικές καταστάσεις με τρόπο καθαρό και ευανάγνωστο. Η χρήση του χρώματος σε άμεση σχέση με το σχέδιο, παίζει καθοριστικό ρόλο στην απόδοση του χώρου και του φωτός. Η γραμμική καθαρότητα του σχεδίου και η αξιοποίηση του ρυθμού της σύνθεσης, χωρίς συναισθηματικές εξάρσεις, αλλά με ένα ιδιότυπο λυρισμό, είναι τα κατ’εξοχήν στοιχεία που εξασφάλισαν την εκφραστική αποτελεσματικότητα του έργου του.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών 16ος – 20ος Αιώνας, εκδόσεις «ΜΕΛΙΣΣΑ»

Γράββαλος Παναγιώτης


Βιογραφικό

Λαμία 1933 – Αθήνα 2014

Γεννήθηκε στη Λαμία το 1933. Σπούδασε ζωγραφική, στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών με δασκάλους τους Σ. Παπαλουκά και Γ. Μόραλη, ενώ από το 1960 ασχολήθηκε και με τις γραφικές τέχνες. Συνεργάστηκε με το χαράκτη Τάσσο στη σχεδίαση πολλών ελληνικών και ξένων γραμματοσήμων και δίδαξε στο ΑΤΙ. Μετά το 1966, υπήρξε μόνιμος συνεργάτης των Ελληνικών Ταχυδρομείων στη σχεδίαση γραμματοσήμων, επί τριάντα σχεδόν χρόνια. Κινήθηκε με ευχέρεια στο πεδίο των μικτών μέσων, όπου ανέδειξε τις αισθητικές και εκφραστικές του δυνατότητες. Τόσο στο ζωγραφικό όσο και στο χαρακτικό του έργο, κυριαρχεί το σχεδιαστικό στοιχείο. Το ενδιαφέρον του καλλιτέχνη για τα προβλήματα του κοινωνικού χώρου τον οδήγησε από νωρίς σε μία θεματολογία ανθρωποκεντρική που περιγράφει και σχολιάζει ανθρώπινες και κοινωνικές καταστάσεις με τρόπο καθαρό και ευανάγνωστο. Η χρήση του χρώματος σε άμεση σχέση με το σχέδιο, παίζει καθοριστικό ρόλο στην απόδοση του χώρου και του φωτός. Η γραμμική καθαρότητα του σχεδίου και η αξιοποίηση του ρυθμού της σύνθεσης, χωρίς συναισθηματικές εξάρσεις, αλλά με ένα ιδιότυπο λυρισμό, είναι τα κατ’εξοχήν στοιχεία που εξασφάλισαν την εκφραστική αποτελεσματικότητα του έργου του.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών 16ος – 20ος Αιώνας, εκδόσεις «ΜΕΛΙΣΣΑ»

Γράββαλος Παναγιώτης


Βιογραφικό

Λαμία 1933 – Αθήνα 2014

Γεννήθηκε στη Λαμία το 1933. Σπούδασε ζωγραφική, στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών με δασκάλους τους Σ. Παπαλουκά και Γ. Μόραλη, ενώ από το 1960 ασχολήθηκε και με τις γραφικές τέχνες. Συνεργάστηκε με το χαράκτη Τάσσο στη σχεδίαση πολλών ελληνικών και ξένων γραμματοσήμων και δίδαξε στο ΑΤΙ. Μετά το 1966, υπήρξε μόνιμος συνεργάτης των Ελληνικών Ταχυδρομείων στη σχεδίαση γραμματοσήμων, επί τριάντα σχεδόν χρόνια. Κινήθηκε με ευχέρεια στο πεδίο των μικτών μέσων, όπου ανέδειξε τις αισθητικές και εκφραστικές του δυνατότητες. Τόσο στο ζωγραφικό όσο και στο χαρακτικό του έργο, κυριαρχεί το σχεδιαστικό στοιχείο. Το ενδιαφέρον του καλλιτέχνη για τα προβλήματα του κοινωνικού χώρου τον οδήγησε από νωρίς σε μία θεματολογία ανθρωποκεντρική που περιγράφει και σχολιάζει ανθρώπινες και κοινωνικές καταστάσεις με τρόπο καθαρό και ευανάγνωστο. Η χρήση του χρώματος σε άμεση σχέση με το σχέδιο, παίζει καθοριστικό ρόλο στην απόδοση του χώρου και του φωτός. Η γραμμική καθαρότητα του σχεδίου και η αξιοποίηση του ρυθμού της σύνθεσης, χωρίς συναισθηματικές εξάρσεις, αλλά με ένα ιδιότυπο λυρισμό, είναι τα κατ’εξοχήν στοιχεία που εξασφάλισαν την εκφραστική αποτελεσματικότητα του έργου του.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών 16ος – 20ος Αιώνας, εκδόσεις «ΜΕΛΙΣΣΑ»

Γράββαλος Παναγιώτης


Βιογραφικό

Λαμία 1933 – Αθήνα 2014

Γεννήθηκε στη Λαμία το 1933. Σπούδασε ζωγραφική, στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών με δασκάλους τους Σ. Παπαλουκά και Γ. Μόραλη, ενώ από το 1960 ασχολήθηκε και με τις γραφικές τέχνες. Συνεργάστηκε με το χαράκτη Τάσσο στη σχεδίαση πολλών ελληνικών και ξένων γραμματοσήμων και δίδαξε στο ΑΤΙ. Μετά το 1966, υπήρξε μόνιμος συνεργάτης των Ελληνικών Ταχυδρομείων στη σχεδίαση γραμματοσήμων, επί τριάντα σχεδόν χρόνια. Κινήθηκε με ευχέρεια στο πεδίο των μικτών μέσων, όπου ανέδειξε τις αισθητικές και εκφραστικές του δυνατότητες. Τόσο στο ζωγραφικό όσο και στο χαρακτικό του έργο, κυριαρχεί το σχεδιαστικό στοιχείο. Το ενδιαφέρον του καλλιτέχνη για τα προβλήματα του κοινωνικού χώρου τον οδήγησε από νωρίς σε μία θεματολογία ανθρωποκεντρική που περιγράφει και σχολιάζει ανθρώπινες και κοινωνικές καταστάσεις με τρόπο καθαρό και ευανάγνωστο. Η χρήση του χρώματος σε άμεση σχέση με το σχέδιο, παίζει καθοριστικό ρόλο στην απόδοση του χώρου και του φωτός. Η γραμμική καθαρότητα του σχεδίου και η αξιοποίηση του ρυθμού της σύνθεσης, χωρίς συναισθηματικές εξάρσεις, αλλά με ένα ιδιότυπο λυρισμό, είναι τα κατ’εξοχήν στοιχεία που εξασφάλισαν την εκφραστική αποτελεσματικότητα του έργου του.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών 16ος – 20ος Αιώνας, εκδόσεις «ΜΕΛΙΣΣΑ»

Γράββαλος Παναγιώτης


Βιογραφικό

Λαμία 1933 – Αθήνα 2014

Γεννήθηκε στη Λαμία το 1933. Σπούδασε ζωγραφική, στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών με δασκάλους τους Σ. Παπαλουκά και Γ. Μόραλη, ενώ από το 1960 ασχολήθηκε και με τις γραφικές τέχνες. Συνεργάστηκε με το χαράκτη Τάσσο στη σχεδίαση πολλών ελληνικών και ξένων γραμματοσήμων και δίδαξε στο ΑΤΙ. Μετά το 1966, υπήρξε μόνιμος συνεργάτης των Ελληνικών Ταχυδρομείων στη σχεδίαση γραμματοσήμων, επί τριάντα σχεδόν χρόνια. Κινήθηκε με ευχέρεια στο πεδίο των μικτών μέσων, όπου ανέδειξε τις αισθητικές και εκφραστικές του δυνατότητες. Τόσο στο ζωγραφικό όσο και στο χαρακτικό του έργο, κυριαρχεί το σχεδιαστικό στοιχείο. Το ενδιαφέρον του καλλιτέχνη για τα προβλήματα του κοινωνικού χώρου τον οδήγησε από νωρίς σε μία θεματολογία ανθρωποκεντρική που περιγράφει και σχολιάζει ανθρώπινες και κοινωνικές καταστάσεις με τρόπο καθαρό και ευανάγνωστο. Η χρήση του χρώματος σε άμεση σχέση με το σχέδιο, παίζει καθοριστικό ρόλο στην απόδοση του χώρου και του φωτός. Η γραμμική καθαρότητα του σχεδίου και η αξιοποίηση του ρυθμού της σύνθεσης, χωρίς συναισθηματικές εξάρσεις, αλλά με ένα ιδιότυπο λυρισμό, είναι τα κατ’εξοχήν στοιχεία που εξασφάλισαν την εκφραστική αποτελεσματικότητα του έργου του.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών 16ος – 20ος Αιώνας, εκδόσεις «ΜΕΛΙΣΣΑ»

Γράββαλος Παναγιώτης


Βιογραφικό

Λαμία 1933 – Αθήνα 2014

Γεννήθηκε στη Λαμία το 1933. Σπούδασε ζωγραφική, στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών με δασκάλους τους Σ. Παπαλουκά και Γ. Μόραλη, ενώ από το 1960 ασχολήθηκε και με τις γραφικές τέχνες. Συνεργάστηκε με το χαράκτη Τάσσο στη σχεδίαση πολλών ελληνικών και ξένων γραμματοσήμων και δίδαξε στο ΑΤΙ. Μετά το 1966, υπήρξε μόνιμος συνεργάτης των Ελληνικών Ταχυδρομείων στη σχεδίαση γραμματοσήμων, επί τριάντα σχεδόν χρόνια. Κινήθηκε με ευχέρεια στο πεδίο των μικτών μέσων, όπου ανέδειξε τις αισθητικές και εκφραστικές του δυνατότητες. Τόσο στο ζωγραφικό όσο και στο χαρακτικό του έργο, κυριαρχεί το σχεδιαστικό στοιχείο. Το ενδιαφέρον του καλλιτέχνη για τα προβλήματα του κοινωνικού χώρου τον οδήγησε από νωρίς σε μία θεματολογία ανθρωποκεντρική που περιγράφει και σχολιάζει ανθρώπινες και κοινωνικές καταστάσεις με τρόπο καθαρό και ευανάγνωστο. Η χρήση του χρώματος σε άμεση σχέση με το σχέδιο, παίζει καθοριστικό ρόλο στην απόδοση του χώρου και του φωτός. Η γραμμική καθαρότητα του σχεδίου και η αξιοποίηση του ρυθμού της σύνθεσης, χωρίς συναισθηματικές εξάρσεις, αλλά με ένα ιδιότυπο λυρισμό, είναι τα κατ’εξοχήν στοιχεία που εξασφάλισαν την εκφραστική αποτελεσματικότητα του έργου του.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών 16ος – 20ος Αιώνας, εκδόσεις «ΜΕΛΙΣΣΑ»

Κατράκη Βάσω


Βιογραφικό

Μεσολόγγι 1914- Αθήνα 1988

Γεννήθηκε στο Αιτωλικό Αιτωλοακαρνανίας το 1914. Σπούδασε ζωγραφική στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών με δάσκαλο τον Κ. Παρθένη, και χαρακτική με το Γ. Κεφαλληνό. Κατά το διάστημα των σπουδών της, κέρδισε τρίμηνη υποτροφία στη ζωγραφική, ένα βραβείο και δύο επαίνους στη χαρακτική. Στη διάρκεια της Κατοχής, οργανωμένη στην Αντίσταση, σχεδίασε και τύπωσε πολλά παράνομα έντυπα και μονόφυλλα. Ο εξπρεσιονισμός και η αναβίωση των παραδοσιακών τεχνικών της χαρακτικής που σημειώθηκαν στην Ευρώπη στις αρχές του αιώνα, διαμόρφωσαν σημαντικά την καλλιτεχνική της προσωπικότητα. Στοιχεία από την αρχαία ελληνική τέχνη την επηρέασαν επίσης ουσιαστικά (μορφές κυκλαδικών ειδωλίων). Ο άνθρωπος, που αποτελεί το βασικό της θέμα, από μέλος μιας κοινωνικής ομάδας μετατρέπεται σε μορφή σύμβολο. Μέσα από το συνολικό της έργο καταθέτει μία προσωπική στάση ζωής και μια κοινωνική διαμαρτυρία που ποτέ όμως δεν γίνεται ακραία. Πέθανε στην Αθήνα το 1988.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών 16ος – 20ος Αιώνας, εκδόσεις «ΜΕΛΙΣΣΑ»

Γράββαλος Παναγιώτης


Βιογραφικό

Λαμία 1933 – Αθήνα 2014

Γεννήθηκε στη Λαμία το 1933. Σπούδασε ζωγραφική, στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών με δασκάλους τους Σ. Παπαλουκά και Γ. Μόραλη, ενώ από το 1960 ασχολήθηκε και με τις γραφικές τέχνες. Συνεργάστηκε με το χαράκτη Τάσσο στη σχεδίαση πολλών ελληνικών και ξένων γραμματοσήμων και δίδαξε στο ΑΤΙ. Μετά το 1966, υπήρξε μόνιμος συνεργάτης των Ελληνικών Ταχυδρομείων στη σχεδίαση γραμματοσήμων, επί τριάντα σχεδόν χρόνια. Κινήθηκε με ευχέρεια στο πεδίο των μικτών μέσων, όπου ανέδειξε τις αισθητικές και εκφραστικές του δυνατότητες. Τόσο στο ζωγραφικό όσο και στο χαρακτικό του έργο, κυριαρχεί το σχεδιαστικό στοιχείο. Το ενδιαφέρον του καλλιτέχνη για τα προβλήματα του κοινωνικού χώρου τον οδήγησε από νωρίς σε μία θεματολογία ανθρωποκεντρική που περιγράφει και σχολιάζει ανθρώπινες και κοινωνικές καταστάσεις με τρόπο καθαρό και ευανάγνωστο. Η χρήση του χρώματος σε άμεση σχέση με το σχέδιο, παίζει καθοριστικό ρόλο στην απόδοση του χώρου και του φωτός. Η γραμμική καθαρότητα του σχεδίου και η αξιοποίηση του ρυθμού της σύνθεσης, χωρίς συναισθηματικές εξάρσεις, αλλά με ένα ιδιότυπο λυρισμό, είναι τα κατ’εξοχήν στοιχεία που εξασφάλισαν την εκφραστική αποτελεσματικότητα του έργου του.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών 16ος – 20ος Αιώνας, εκδόσεις «ΜΕΛΙΣΣΑ»

Γράββαλος Παναγιώτης


Βιογραφικό

Λαμία 1933 – Αθήνα 2014

Γεννήθηκε στη Λαμία το 1933. Σπούδασε ζωγραφική, στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών με δασκάλους τους Σ. Παπαλουκά και Γ. Μόραλη, ενώ από το 1960 ασχολήθηκε και με τις γραφικές τέχνες. Συνεργάστηκε με το χαράκτη Τάσσο στη σχεδίαση πολλών ελληνικών και ξένων γραμματοσήμων και δίδαξε στο ΑΤΙ. Μετά το 1966, υπήρξε μόνιμος συνεργάτης των Ελληνικών Ταχυδρομείων στη σχεδίαση γραμματοσήμων, επί τριάντα σχεδόν χρόνια. Κινήθηκε με ευχέρεια στο πεδίο των μικτών μέσων, όπου ανέδειξε τις αισθητικές και εκφραστικές του δυνατότητες. Τόσο στο ζωγραφικό όσο και στο χαρακτικό του έργο, κυριαρχεί το σχεδιαστικό στοιχείο. Το ενδιαφέρον του καλλιτέχνη για τα προβλήματα του κοινωνικού χώρου τον οδήγησε από νωρίς σε μία θεματολογία ανθρωποκεντρική που περιγράφει και σχολιάζει ανθρώπινες και κοινωνικές καταστάσεις με τρόπο καθαρό και ευανάγνωστο. Η χρήση του χρώματος σε άμεση σχέση με το σχέδιο, παίζει καθοριστικό ρόλο στην απόδοση του χώρου και του φωτός. Η γραμμική καθαρότητα του σχεδίου και η αξιοποίηση του ρυθμού της σύνθεσης, χωρίς συναισθηματικές εξάρσεις, αλλά με ένα ιδιότυπο λυρισμό, είναι τα κατ’εξοχήν στοιχεία που εξασφάλισαν την εκφραστική αποτελεσματικότητα του έργου του.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών 16ος – 20ος Αιώνας, εκδόσεις «ΜΕΛΙΣΣΑ»

Γράββαλος Παναγιώτης


Βιογραφικό

Λαμία 1933 – Αθήνα 2014

Γεννήθηκε στη Λαμία το 1933. Σπούδασε ζωγραφική, στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών με δασκάλους τους Σ. Παπαλουκά και Γ. Μόραλη, ενώ από το 1960 ασχολήθηκε και με τις γραφικές τέχνες. Συνεργάστηκε με το χαράκτη Τάσσο στη σχεδίαση πολλών ελληνικών και ξένων γραμματοσήμων και δίδαξε στο ΑΤΙ. Μετά το 1966, υπήρξε μόνιμος συνεργάτης των Ελληνικών Ταχυδρομείων στη σχεδίαση γραμματοσήμων, επί τριάντα σχεδόν χρόνια. Κινήθηκε με ευχέρεια στο πεδίο των μικτών μέσων, όπου ανέδειξε τις αισθητικές και εκφραστικές του δυνατότητες. Τόσο στο ζωγραφικό όσο και στο χαρακτικό του έργο, κυριαρχεί το σχεδιαστικό στοιχείο. Το ενδιαφέρον του καλλιτέχνη για τα προβλήματα του κοινωνικού χώρου τον οδήγησε από νωρίς σε μία θεματολογία ανθρωποκεντρική που περιγράφει και σχολιάζει ανθρώπινες και κοινωνικές καταστάσεις με τρόπο καθαρό και ευανάγνωστο. Η χρήση του χρώματος σε άμεση σχέση με το σχέδιο, παίζει καθοριστικό ρόλο στην απόδοση του χώρου και του φωτός. Η γραμμική καθαρότητα του σχεδίου και η αξιοποίηση του ρυθμού της σύνθεσης, χωρίς συναισθηματικές εξάρσεις, αλλά με ένα ιδιότυπο λυρισμό, είναι τα κατ’εξοχήν στοιχεία που εξασφάλισαν την εκφραστική αποτελεσματικότητα του έργου του.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών 16ος – 20ος Αιώνας, εκδόσεις «ΜΕΛΙΣΣΑ»

Γράββαλος Παναγιώτης


Βιογραφικό

Λαμία 1933 – Αθήνα 2014

Γεννήθηκε στη Λαμία το 1933. Σπούδασε ζωγραφική, στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών με δασκάλους τους Σ. Παπαλουκά και Γ. Μόραλη, ενώ από το 1960 ασχολήθηκε και με τις γραφικές τέχνες. Συνεργάστηκε με το χαράκτη Τάσσο στη σχεδίαση πολλών ελληνικών και ξένων γραμματοσήμων και δίδαξε στο ΑΤΙ. Μετά το 1966, υπήρξε μόνιμος συνεργάτης των Ελληνικών Ταχυδρομείων στη σχεδίαση γραμματοσήμων, επί τριάντα σχεδόν χρόνια. Κινήθηκε με ευχέρεια στο πεδίο των μικτών μέσων, όπου ανέδειξε τις αισθητικές και εκφραστικές του δυνατότητες. Τόσο στο ζωγραφικό όσο και στο χαρακτικό του έργο, κυριαρχεί το σχεδιαστικό στοιχείο. Το ενδιαφέρον του καλλιτέχνη για τα προβλήματα του κοινωνικού χώρου τον οδήγησε από νωρίς σε μία θεματολογία ανθρωποκεντρική που περιγράφει και σχολιάζει ανθρώπινες και κοινωνικές καταστάσεις με τρόπο καθαρό και ευανάγνωστο. Η χρήση του χρώματος σε άμεση σχέση με το σχέδιο, παίζει καθοριστικό ρόλο στην απόδοση του χώρου και του φωτός. Η γραμμική καθαρότητα του σχεδίου και η αξιοποίηση του ρυθμού της σύνθεσης, χωρίς συναισθηματικές εξάρσεις, αλλά με ένα ιδιότυπο λυρισμό, είναι τα κατ’εξοχήν στοιχεία που εξασφάλισαν την εκφραστική αποτελεσματικότητα του έργου του.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών 16ος – 20ος Αιώνας, εκδόσεις «ΜΕΛΙΣΣΑ»

Γράββαλος Παναγιώτης


Βιογραφικό

Λαμία 1933 – Αθήνα 2014

Γεννήθηκε στη Λαμία το 1933. Σπούδασε ζωγραφική, στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών με δασκάλους τους Σ. Παπαλουκά και Γ. Μόραλη, ενώ από το 1960 ασχολήθηκε και με τις γραφικές τέχνες. Συνεργάστηκε με το χαράκτη Τάσσο στη σχεδίαση πολλών ελληνικών και ξένων γραμματοσήμων και δίδαξε στο ΑΤΙ. Μετά το 1966, υπήρξε μόνιμος συνεργάτης των Ελληνικών Ταχυδρομείων στη σχεδίαση γραμματοσήμων, επί τριάντα σχεδόν χρόνια. Κινήθηκε με ευχέρεια στο πεδίο των μικτών μέσων, όπου ανέδειξε τις αισθητικές και εκφραστικές του δυνατότητες. Τόσο στο ζωγραφικό όσο και στο χαρακτικό του έργο, κυριαρχεί το σχεδιαστικό στοιχείο. Το ενδιαφέρον του καλλιτέχνη για τα προβλήματα του κοινωνικού χώρου τον οδήγησε από νωρίς σε μία θεματολογία ανθρωποκεντρική που περιγράφει και σχολιάζει ανθρώπινες και κοινωνικές καταστάσεις με τρόπο καθαρό και ευανάγνωστο. Η χρήση του χρώματος σε άμεση σχέση με το σχέδιο, παίζει καθοριστικό ρόλο στην απόδοση του χώρου και του φωτός. Η γραμμική καθαρότητα του σχεδίου και η αξιοποίηση του ρυθμού της σύνθεσης, χωρίς συναισθηματικές εξάρσεις, αλλά με ένα ιδιότυπο λυρισμό, είναι τα κατ’εξοχήν στοιχεία που εξασφάλισαν την εκφραστική αποτελεσματικότητα του έργου του.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών 16ος – 20ος Αιώνας, εκδόσεις «ΜΕΛΙΣΣΑ»

Γράββαλος Παναγιώτης


Βιογραφικό

Λαμία 1933 – Αθήνα 2014

Γεννήθηκε στη Λαμία το 1933. Σπούδασε ζωγραφική, στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών με δασκάλους τους Σ. Παπαλουκά και Γ. Μόραλη, ενώ από το 1960 ασχολήθηκε και με τις γραφικές τέχνες. Συνεργάστηκε με το χαράκτη Τάσσο στη σχεδίαση πολλών ελληνικών και ξένων γραμματοσήμων και δίδαξε στο ΑΤΙ. Μετά το 1966, υπήρξε μόνιμος συνεργάτης των Ελληνικών Ταχυδρομείων στη σχεδίαση γραμματοσήμων, επί τριάντα σχεδόν χρόνια. Κινήθηκε με ευχέρεια στο πεδίο των μικτών μέσων, όπου ανέδειξε τις αισθητικές και εκφραστικές του δυνατότητες. Τόσο στο ζωγραφικό όσο και στο χαρακτικό του έργο, κυριαρχεί το σχεδιαστικό στοιχείο. Το ενδιαφέρον του καλλιτέχνη για τα προβλήματα του κοινωνικού χώρου τον οδήγησε από νωρίς σε μία θεματολογία ανθρωποκεντρική που περιγράφει και σχολιάζει ανθρώπινες και κοινωνικές καταστάσεις με τρόπο καθαρό και ευανάγνωστο. Η χρήση του χρώματος σε άμεση σχέση με το σχέδιο, παίζει καθοριστικό ρόλο στην απόδοση του χώρου και του φωτός. Η γραμμική καθαρότητα του σχεδίου και η αξιοποίηση του ρυθμού της σύνθεσης, χωρίς συναισθηματικές εξάρσεις, αλλά με ένα ιδιότυπο λυρισμό, είναι τα κατ’εξοχήν στοιχεία που εξασφάλισαν την εκφραστική αποτελεσματικότητα του έργου του.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών 16ος – 20ος Αιώνας, εκδόσεις «ΜΕΛΙΣΣΑ»

Γράββαλος Παναγιώτης


Βιογραφικό

Λαμία 1933 – Αθήνα 2014

Γεννήθηκε στη Λαμία το 1933. Σπούδασε ζωγραφική, στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών με δασκάλους τους Σ. Παπαλουκά και Γ. Μόραλη, ενώ από το 1960 ασχολήθηκε και με τις γραφικές τέχνες. Συνεργάστηκε με το χαράκτη Τάσσο στη σχεδίαση πολλών ελληνικών και ξένων γραμματοσήμων και δίδαξε στο ΑΤΙ. Μετά το 1966, υπήρξε μόνιμος συνεργάτης των Ελληνικών Ταχυδρομείων στη σχεδίαση γραμματοσήμων, επί τριάντα σχεδόν χρόνια. Κινήθηκε με ευχέρεια στο πεδίο των μικτών μέσων, όπου ανέδειξε τις αισθητικές και εκφραστικές του δυνατότητες. Τόσο στο ζωγραφικό όσο και στο χαρακτικό του έργο, κυριαρχεί το σχεδιαστικό στοιχείο. Το ενδιαφέρον του καλλιτέχνη για τα προβλήματα του κοινωνικού χώρου τον οδήγησε από νωρίς σε μία θεματολογία ανθρωποκεντρική που περιγράφει και σχολιάζει ανθρώπινες και κοινωνικές καταστάσεις με τρόπο καθαρό και ευανάγνωστο. Η χρήση του χρώματος σε άμεση σχέση με το σχέδιο, παίζει καθοριστικό ρόλο στην απόδοση του χώρου και του φωτός. Η γραμμική καθαρότητα του σχεδίου και η αξιοποίηση του ρυθμού της σύνθεσης, χωρίς συναισθηματικές εξάρσεις, αλλά με ένα ιδιότυπο λυρισμό, είναι τα κατ’εξοχήν στοιχεία που εξασφάλισαν την εκφραστική αποτελεσματικότητα του έργου του.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών 16ος – 20ος Αιώνας, εκδόσεις «ΜΕΛΙΣΣΑ»

Γράββαλος Παναγιώτης


Βιογραφικό

Λαμία 1933 – Αθήνα 2014

Γεννήθηκε στη Λαμία το 1933. Σπούδασε ζωγραφική, στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών με δασκάλους τους Σ. Παπαλουκά και Γ. Μόραλη, ενώ από το 1960 ασχολήθηκε και με τις γραφικές τέχνες. Συνεργάστηκε με το χαράκτη Τάσσο στη σχεδίαση πολλών ελληνικών και ξένων γραμματοσήμων και δίδαξε στο ΑΤΙ. Μετά το 1966, υπήρξε μόνιμος συνεργάτης των Ελληνικών Ταχυδρομείων στη σχεδίαση γραμματοσήμων, επί τριάντα σχεδόν χρόνια. Κινήθηκε με ευχέρεια στο πεδίο των μικτών μέσων, όπου ανέδειξε τις αισθητικές και εκφραστικές του δυνατότητες. Τόσο στο ζωγραφικό όσο και στο χαρακτικό του έργο, κυριαρχεί το σχεδιαστικό στοιχείο. Το ενδιαφέρον του καλλιτέχνη για τα προβλήματα του κοινωνικού χώρου τον οδήγησε από νωρίς σε μία θεματολογία ανθρωποκεντρική που περιγράφει και σχολιάζει ανθρώπινες και κοινωνικές καταστάσεις με τρόπο καθαρό και ευανάγνωστο. Η χρήση του χρώματος σε άμεση σχέση με το σχέδιο, παίζει καθοριστικό ρόλο στην απόδοση του χώρου και του φωτός. Η γραμμική καθαρότητα του σχεδίου και η αξιοποίηση του ρυθμού της σύνθεσης, χωρίς συναισθηματικές εξάρσεις, αλλά με ένα ιδιότυπο λυρισμό, είναι τα κατ’εξοχήν στοιχεία που εξασφάλισαν την εκφραστική αποτελεσματικότητα του έργου του.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών 16ος – 20ος Αιώνας, εκδόσεις «ΜΕΛΙΣΣΑ»

Γράββαλος Παναγιώτης


Βιογραφικό

Λαμία 1933 – Αθήνα 2014

Γεννήθηκε στη Λαμία το 1933. Σπούδασε ζωγραφική, στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών με δασκάλους τους Σ. Παπαλουκά και Γ. Μόραλη, ενώ από το 1960 ασχολήθηκε και με τις γραφικές τέχνες. Συνεργάστηκε με το χαράκτη Τάσσο στη σχεδίαση πολλών ελληνικών και ξένων γραμματοσήμων και δίδαξε στο ΑΤΙ. Μετά το 1966, υπήρξε μόνιμος συνεργάτης των Ελληνικών Ταχυδρομείων στη σχεδίαση γραμματοσήμων, επί τριάντα σχεδόν χρόνια. Κινήθηκε με ευχέρεια στο πεδίο των μικτών μέσων, όπου ανέδειξε τις αισθητικές και εκφραστικές του δυνατότητες. Τόσο στο ζωγραφικό όσο και στο χαρακτικό του έργο, κυριαρχεί το σχεδιαστικό στοιχείο. Το ενδιαφέρον του καλλιτέχνη για τα προβλήματα του κοινωνικού χώρου τον οδήγησε από νωρίς σε μία θεματολογία ανθρωποκεντρική που περιγράφει και σχολιάζει ανθρώπινες και κοινωνικές καταστάσεις με τρόπο καθαρό και ευανάγνωστο. Η χρήση του χρώματος σε άμεση σχέση με το σχέδιο, παίζει καθοριστικό ρόλο στην απόδοση του χώρου και του φωτός. Η γραμμική καθαρότητα του σχεδίου και η αξιοποίηση του ρυθμού της σύνθεσης, χωρίς συναισθηματικές εξάρσεις, αλλά με ένα ιδιότυπο λυρισμό, είναι τα κατ’εξοχήν στοιχεία που εξασφάλισαν την εκφραστική αποτελεσματικότητα του έργου του.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

  • Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών 16ος – 20ος Αιώνας, εκδόσεις «ΜΕΛΙΣΣΑ»
Page 2 of 4
1 2 3 4